Π.Α.ΜΕ. Κοζάνης

2012-01-11T11:41:00.001+02:00

20120116.συλλαλητήριο

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΠΕΡΓΙΑΣ 1η ΔΕΚΕΜΒΡΗ

2011-11-29T10:37:00.001+02:00

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΠΕΡΓΙΑΣ 1η ΔΕΚΕΜΒΡΗ

ΚΑΛΕΣΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΤΗΣ ΔΕΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΟΛΑΒΟΥΣ ΤΗΣ ΔΕΗ

2011-09-17T18:56:00.001+03:00

ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΟΥ Π.Α.ΜΕ

ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΤΗΣ ΔΕΗ

ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΟΛΑΒΟΥΣ ΤΗΣ ΔΕΗ

ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΧΑΡΑΤΣΙ ΣΤΙΣ ΚΑΤΟΙΚΙΕΣ

Οι εργαζόμενοι, τα λαϊκά στρώματα βρίσκονται σε δύσκολη θέση από την ομοβροντία των αντιλαϊκών μέτρων που παίρνει η κυβέρνηση σε απόλυτη συνεργασία με την τρόικα και τα κόμματα της πλουτοκρατίας ΝΔ, ΛΑΟΣ το κόμμα της Μπακογιάνη. Και οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ και των εργολάβων βρίσκονται στην ίδια μοίρα γιατί ενιαία είναι η επίθεση και δεν εξαιρεί κανέναν.

Η ζωή τους καθημερινά γίνεται κόλαση. Τα βάσανα μεγαλώνουν. Η φοροληστεία χτυπάει την εργατική τάξη, τους ανέργους, τους αυτοαπασχολούμενους, την φτωχή αγροτιά, την νεολαία τις γυναίκες. Η οργή και η αγανάκτηση που νιώθουν οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα από τα χαράτσια που καθημερινά επιβάλλονται πρέπει να μετατραπεί σε αντίσταση, απειθαρχία και άρνηση πληρωμής.

Η κυβέρνηση αποφάσισε, και ψηφίζει στην βουλή στις 21-09-2011, την είσπραξη του νέου επαίσχυντου φόρου για τις κατοικίες μέσα από τους λογαριασμούς της ΔΕΗ, βάζουν το πιστόλι στο κρόταφο της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων λέγοντας τους ότι αν δεν πληρώσουν το νέο χαράτσι για τις κατοικίες μέσα από τους λογαριασμούς της ΔΕΗ θα τους κόψουν το ρεύμα.

Το ΠΑΜΕ έχει καλέσει την εργατική τάξη της χώρας μας να αρνηθεί να πληρώσει τα χρέη της πλουτοκρατίας. Ούτε ένα ΕΥΡΩ στα σεντούκια της, στα ταμεία του κράτους.

Καλούμε τους εργαζόμενους της ΔΕΗ και τους εργαζόμενους στις εργολαβικές εταιρίες στην ΔΕΗ να μην γίνουν ιμάντας υλοποίησης των άγριων αντιλαϊκών μέτρων ενάντια στον εαυτό τους, στους εργαζόμενους και τα φτωχά λαϊκά στρώματα. Να μην φοβηθούν, να σηκώσουν κεφάλι, να σταθούν αλληλέγγυοι με όλους τους εργαζόμενους.

Να πάρουν μέτρα οργάνωσης σε κάθε χώρο δουλειάς, με αγωνιστικό τρόπο σε συντονισμό με τα εργατικά σωματεία και τους μαζικούς φορείς έτσι ώστε να γίνει πράξη η απόφαση για άρνηση διακοπής ρεύματος σε όσους δεν θέλουν και δεν μπορούν από τα λαϊκά στρώματα να πληρώσουν το νέο χαράτσι.

Αθήνα, 17 Σεπτέμβρη 2011

Η Εκτελεστική Γραμματεία

του Π.Α.ΜΕ

ΠΑΜΕ

2011-07-11T20:40:00.001+03:00

Πανεργατικό Αγωνιστικό ΜΕτωπο – Π.Α.ΜΕ

Εκτελεστική Γραμματεία

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Προς:

Τις Τοπικές και Κλαδικές Γραμματείες, τις Γραμματείες Υγείας-Πρόνοιας του ΠΑΜΕ και τις Επιτροπές στα νοσοκομεία και τα προνοιακά ιδρύματα, τα Εργατικά Κέντρα, τις Ομοσπονδίες, τα Συνδικάτα, τα Αγωνιστικά Ψηφοδέλτια

Θέμα: «Οι εξελίξεις στην υγεία – πρόνοια»

Τα μέτρα, που παίρνει η κυβέρνηση στην υγεία - πρόνοια, υπηρετούν τη δραστική περικοπή των κρατικών δαπανών, προκειμένου να εξασφαλίσει πόρους για τη χρηματοδότηση του κεφαλαίου τη στήριξη της ανταγωνιστικότητας και της επιχειρηματικής δράσης.

Συμβάλουν μαζί με τα άλλα αντεργατικά μέτρα που αφορούν το εισόδημα, τον εργάσιμο χρόνο, τις εργασιακές σχέσεις, το χτύπημα στα ΒΑΕ, η αύξηση της ανεργίας κλπ. και στην επιδείνωση της υγείας του λαού.

Οδηγούν στη συρρίκνωση των δημόσιων παροχών και των υποδομών του δημόσιου τομέα υγείας - πρόνοιας, στην αύξηση των πληρωμών των εργαζομένων για υπηρεσίες υγείας και πρόνοιας.

Ενισχύουν τον εμπορευματικό και επιχειρηματικό χαρακτήρα της λειτουργίας των δημόσιων Νοσοκομείων και των Κέντρων Υγείας. Οι εργαζόμενοι θα πληρώνουν οι ίδιοι επιπλέον ποσά για υπηρεσίες, που μέχρι σήμερα καλύπτονταν από τις εισφορές που πλήρωναν στα ασφαλιστικά ταμεία.

Είναι μέτρα, που έχουν αποφασιστεί πολλά χρόνια πριν και τώρα επισπεύδονται λόγω της κρίσης. Αυτά τα μέτρα έχουν μόνιμο χαρακτήρα.

Με το σχέδιο των συγχωνεύσεων επιδιώκουν να δημιουργήσουν λιγότερες και ισχυρότερες από πλευράς επιχειρηματικότητας δημόσιες μονάδες υγείας.

Αντικειμενικά οι δημόσιες μονάδες υγείας, ως αυτοτελείς αυτοτροφοδοτούμενες επιχειρήσεις προκειμένου να διατηρήσουν τη λειτουργία τους θα αναγκαστούν: Να εξασφαλίσουν περισσότερα έσοδα από την πώληση των υπηρεσιών. Να αυξήσουν τις τιμές σε ιατρικές επισκέψεις, εξετάσεις και θεραπείες. Να μειώσουν το εργατικό «κόστος», δηλαδή να κάνουν πιο φθηνούς τους εργαζόμενους. Να βάλλουν κριτήρια με στόχο την αύξηση της κερδοφορίας, αδιαφορώντας για την κάλυψη των λαϊκών αναγκών από ένα αποκλειστικά δημόσιο, δωρεάν σύστημα υγείας – πρόνοιας για όλους, χωρίς όρους και προϋποθέσεις.

Τα πιο βασικά μέτρα της κυβέρνησης και οι επιπτώσεις τους είναι τα εξής:

1. Μειώνεται η κρατική χρηματοδότηση στα δημόσια νοσοκομεία κατά 600 εκατ € στα δημόσια νοσοκομεία και κατά 168 εκατ € για τη πρόνοια με βάση τον κρατικό προϋπολογισμό του 2011 σε σχέση με το 2010. Επιπλέον, η κυβέρνηση επιδιώκει περικοπές ύψους 1δις 300εκατ € για το 2011 και 350 εκατ € για κάθε χρόνο μέχρι το 2015.

Αυτές οι περικοπές είναι συνέχεια των περικοπών των προηγούμενων χρόνων, που έχει σαν αποτέλεσμα τη μεταφορά των δαπανών στα ασφαλιστικά ταμεία, αλλά και την ανάπτυξη επιχειρηματικής δράσης από τα νοσοκομεία και τα Κέντρα Υγείας, προκειμένου να εξασφαλίσουν ένα μέρος των λειτουργικών τους δαπανών.

2. Υπάρχει καθιέρωση νοσηλίων στους ξενώνες (στέγες υποστηριζόμενης διαβίωσης) για ΑΜΕΑ και ψυχικά ασθενείς, που επιβαρύνουν τα ασφαλιστικά ταμεία. Με το μέτρο αυτό κινδυνεύουν να μείνουν έξω από αυτές τις μονάδες οι ανασφάλιστοι. Επίσης, με την άσχημη οικονομική κατάσταση των ασφαλιστικών ταμείων και την αδυναμία τους να ανταποκριθούν σε επιπλέον πληρωμές, δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για αύξηση των εισφορών ή και περιορισμού των παροχών στους ασφαλισμένους.

3. Θα παρακρατείται ένα μέρος της σύνταξης των χρονίως πασχόντων και των αναπήρων που νοσηλεύονται σε προνοιακά ιδρύματα, για τα λειτουργικά τους έξοδα.

4. Προβλέπεται αύξηση των εισφορών των συνταξιούχων του δημοσίου για υγειονομική περίθαλψη στο 4%, όπως ισχύει και για τους συνταξιούχους του ΙΚΑ.

5. Έχει ανακοινωθεί από την διοίκηση του Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ), η αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών στο κλάδο υγείας των ασφαλισμένων στον ΟΠΑΔ από 2,5% που είναι σήμερα, στο 7.65%, όπως ισχύει και για τους ασφαλισμένους του ΙΚΑ.

6. Στους αγρότες είχε επιβληθεί 2,5% εισφορά για τον κλάδο υγείας, η οποία θα αυξάνεται αφού υποχρεωτικά θα μετατάσσονται σε ανώτερη ασφαλιστική κλάση ανά τριετία και μέχρι την 5 ^η κλάση.

7. Ετοιμάζεται νέος κανονισμός παροχών υγείας στα πλαίσια του Εθνικού Οργανισμού Παροχών Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ), που θα κάνει νέες περικοπές. Αφορά τα ταμεία ΙΚΑ, ΟΠΑΔ, ΟΓΑ, ΟΑΕΕ.

8. Έχουν μειωθεί οι λουτροθεραπείες του προγράμματος θεραπευτικού τουρισμού που δίνονται στους συνταξιούχους και ανάπηρους και με τη μείωση του αφορολόγητου ορίου μειώνουν τους δικαιούχους.

9. Εκατοντάδες εξετάσεις και θεραπείες δεν καλύπτονται από τον ΟΠΑΔ, όπως υπέρηχοι, μαστογραφίες, η γλυκοζιωμένη αιμοσφαιρίνη (για το σάκχαρο) κλπ. Το αποτέλεσμα είναι οι ασφαλισμένοι να πληρώνουν πλέον το 100% αυτών των εξετάσεων από τη τσέπη τους.

10. Έχει ανακοινωθεί και σχεδιάζεται η συγχώνευση, η κατάργηση ή αλλαγή χρήσης δημόσιων μονάδων υγείας: Η κατάργηση 3.000 νοσοκομειακών κρεβατιών με προοπτική να φθάσουν τις 10.000. Η κατάργηση 320 κλινικών των δημόσιων νοσοκομείων. Η εκχώρηση 550 δημόσιων κρεβατιών στις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες.

Σχεδιάζεται το κλείσιμο 132 παραρτημάτων των υγειονομικών μονάδων του ΙΚΑ.

Το αποτέλεσμα των συγχωνεύσεων – καταργήσεων νοσοκομείων, κλινικών και κρεβατιών θα είναι η ακόμα μεγαλύτερη δυσκολία να βρεθεί κρεβάτι ή Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) σε δημόσιο νοσοκομείο, η αύξηση της λίστας αναμονής για εξετάσεις, χειρουργεία κλπ., η αύξηση των μετακινήσεων σε μεγάλες αποστάσεις, ο εξαναγκασμός των ασθενών να απευθύνονται στον ιδιωτικό τομέα. Συνολικά θα δυσκολέψει η γρήγορη και κοντά στον τόπο κατοικίας αντιμετώπιση των προβλημάτων υγείας.

11. Οι ασθενείς στα απογευματινά ιατρεία των δημόσιων νοσοκομείων πληρώνουν, 30-90€ για επίσκεψη σε γιατρούς.

12. Πληρώνουν 5€ ιατρική επίσκεψη για κάθε ειδικότητα ξεχωριστά και για εξετάσεις και θεραπείες στα εξωτερικά ιατρεία των δημόσιων νοσοκομείων, στα Κέντρα Υγείας καθώς και στα πρώην νοσοκομεία του ΙΚΑ, που πλέον έχουν ενταχθεί στο δημόσιο σύστημα.

13. Πάνω από 1000 φάρμακα ευρείας κυκλοφορίας, πληρώνονται πλέον 100% από τους ασφαλισμένους αφού δεν αποζημιώνονται από τα ασφαλιστικά

ταμεία. Υπολογίζεται ότι γι’ αυτά θα πληρώσουν οι ασφαλισμένοι περίπου 152,9 εκατ € το χρόνο.

14. Έχει αποφασιστεί για τους απόρους και ανασφάλιστους να χορηγούνται μόνο αντίγραφα φάρμακα με κριτήριο τη μείωση του «κόστους» της φαρμακευτικής δαπάνης για το κράτος και όχι το όφελος του ασθενή. Το ίδιο ισχύει και για όλους τους άλλους νοσηλευόμενους με πλάνο σε κάθε κλινική κατ’ έτος, το 50% των χορηγούμενων φαρμάκων να είναι αντίγραφα.

15. Έχει αποφασιστεί να νοσηλεύονται σε 6 νοσοκομεία πανελλαδικά οι άποροι και οι ανασφάλιστοι (4 στην Αθήνα και 2 στην Θεσσαλονίκη). Αυτή η απόφαση και με δεδομένο το χαμηλό επίπεδο παροχών στους απόρους και ανασφάλιστους, δημιουργεί τις προϋποθέσεις να διαμορφωθούν νοσοκομεία και κλινικές - φτωχοκομεία.

Με το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα, που πρόσφατα ψηφίστηκε από την κυβέρνηση, προβλέπεται:

α) Η χρέωση των αλλοδαπών.

β) Ο περιορισμός των υπηρεσιών υγείας στους ανασφάλιστους.

γ) Η επέκταση της λίστας φαρμάκων, που δεν χρειάζονται συνταγή γιατρού και άρα δεν θα αποζημιώνονται από τα ασφαλιστικά ταμεία.

δ) Η λειτουργία του Εθνικού Οργανισμού Παροχών Υπηρεσιών Υγείας. Έχει ήδη συγκροτηθεί και σύμφωνα με τη κυβέρνηση θα λειτουργήσει από 01/09/011. Πρόκειται για ένα μηχανισμό περικοπών παροχών υγείας και προώθησης του «βασικού πακέτου παροχών».

ε) Η ανατιμολόγηση των ιατρικών πράξεων στο δημόσιο, ώστε να φθάσουν τις τιμές της αγοράς και η καθιέρωση ανώτατου ορίου στις αποζημιώσεις από τα ασφαλιστικά ταμεία. Έτσι θα αυξηθεί το μέρος των πληρωμών που καλούνται να πληρώσουν οι ασθενείς είτε άμεσα, είτε μέσω αυξημένων εισφορών στα ασφαλιστικά ταμεία.

ζ) Ο περιορισμός των προσλήψεων. Ανά 10 εργαζόμενους που θα αποχωρούν θα προσλαμβάνεται 1 για το 2011 και ανά 5 αποχωρήσεις θα προσλαμβάνεται 1 μέχρι το 2015. Ήδη έχουν παγώσει οι προσλήψεις. Θα αυξηθεί η εντατικοποίηση των εργαζομένων στα νοσοκομεία με επιπτώσεις στη ποιότητα της περίθαλψης των ασθενών. Γενικεύει την αντικατάσταση θέσεων μόνιμης και αποκλειστικής απασχόλησης με ελαστικές σχέσεις εργασίας. Πχ Επικουρικό προσωπικό. Με τα μέτρα για τις συγχωνεύσεις που ανακοίνωσε η κυβέρνηση, προβλέπονται 703 λιγότεροι γιατροί, τη στιγμή που υπάρχουν τεράστιες ανάγκες. Προβλέπεται επίσης η μετακίνηση του υγειονομικού και άλλου προσωπικού ανάμεσα στις μονάδες υγείας και πρόνοιας στα όρια των υγειονομικών περιφερειών, όχι γιατί υπάρχει κάποια έκτακτη ανάγκη, αλλά γιατί η κυβέρνηση δεν προσλαμβάνει το αναγκαίο μόνιμο προσωπικό.

Η έλλειψη προσωπικού στις μονάδες υγείας, έχει άμεση επίπτωση στην ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών στους ασθενείς και στην ασφάλειά τους. Αντίστοιχη επίπτωση υπάρχει και με την επέκταση των ελαστικών σχέσεων εργασίας π.χ. το συνεχώς ανανεούμενο προσωπικό, στερεί το προτέρημα της εμπειρίας και της εκπαίδευσης από την παροχή των υπηρεσιών του.
Επίσης η έλλειψη προσωπικού οδηγεί στην καθυστέρηση ιατρικών εξετάσεων και θεραπειών, μεγάλες αναμονές και εξαναγκασμό σε αρκετές περιπτώσεις ασθενών να απευθύνονται και να πληρώνουν αυξημένα ποσά στον ιδιωτικό επιχειρηματικό τομέα. Αλλά πολλοί από τους ασθενείς που νοσηλεύονται στα δημόσια νοσοκομεία, αναγκάζονται να πληρώνουν μεγάλα ποσά σε αποκλειστικές νοσοκόμες λόγω των αυξημένων αναγκών τους, οι οποίες δε μπορούν να καλυφθούν από το ανεπαρκές σε αριθμό προσωπικό.
Η έλλειψη προσωπικού, ιδιαίτερα στα επαρχιακά δημόσια νοσοκομεία, εξαναγκάζει σε μεγάλες μετακινήσεις των ασθενών, με σοβαρή οικονομική και κοινωνική επίπτωση στις οικογένειές τους.

ΙΟΥΛΗΣ 2011

Ανακοίνωση του ΠΑΜΕ για την απεργία της 11ης Μάη 2011

2011-05-03T23:20:00.000+03:00

ανακοινωση ΠΑΜΕ για απεργια 11-5-2011

Αφίσες για την απεργία της 11ης Μάη 2011

2011-05-03T23:18:00.001+03:00

Π.Α.ΜΕ.: αφισα απεργιας 11 Μαη

1 Μάη

2011-05-03T23:17:00.002+03:00

ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΗ ΚΟΖΑΝΗ 1.2011_Β4

Ομιλία συγκέντρωσης για την Παγκόσμια Μέρα της Εργαζόμενης Γυναίκας

2011-03-10T16:23:00.001+02:00

Συναδέλφισσες -φοι, συναγωνίστριες -στές, φίλες και φίλοι

η σημερινή συγκέντρωση γίνεται σε όλες τις μεγάλες πόλεις της χώρας με πρωτοβουλία του ΠΑΜΕ-ΠΑΣΥ-ΠΑΣΕΒΕ-ΜΑΣ με σκοπό να τιμήσουμε την Παγκόσμια Μέρα της εργαζόμενης Γυναίκας. Το γεγονός ότι δεν γίνεται στις 8 Μάρτη δείχνει ότι δεν την αντιμετωπίζουμε επετειακά ή τυπικά αλλά ουσιαστικά με στόχο να θυμηθούμε, να τιμήσουμε και να παραδειγματιστούμε από τον αγώνα των αγωνιστριών εργατριών γυναικών των γενεών που πέρασαν. Να επικαιροποιήσουμε το μήνυμα του αγώνα τους και αγώνα μας, για πραγματική ισότητα κι όχι μόνο διακηρυχτική ή νομική. Ενός αγώνα που για να έχει μόνιμα αποτελέσματα πρέπει να διεξαχθεί στο πλευρό του ταξικού εργατικού κινήματος ως την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Φίλες και φίλοι

Είναι ανάγκη να θυμίσουμε την αρχική σημασία της καθιέρωσής της Παγκόσμιας Μέρας της εργαζόμενης Γυναίκας, γιατί εδώ και πάνω από 20 χρόνια γίνεται μια προσπάθεια, που λόγω της δύναμης των ιδεολογικών μηχανισμών του αστικού κράτους εν μέρει έχει πετύχει, να μετατραπεί η 8η του Μάρτη σε μια μέρα άχρωμη και άοσμη όπου οι γυναίκες μαζεύονται σε ταβέρνες, σε εστιατόρια και γιορτάζουν τη μέρα τους γενικά και αόριστα ή όπου σαν τον αντίπαλο τους βλέπουν τους άντρες, τους συζύγους ή μια μέρα σαν αυτή του Βαλεντίνου όπου αναμένουν το δωράκι που τους αξίζει σαν ένδειξη αγάπης κλπ. Δεν λέμε βέβαια ότι είναι κακό οι γυναίκες να πάνε να πιουν έναν καφέ ή ένα κρασάκι και να συζητήσουν τα προβλήματά τους. Όμως αυτό που έχει σημασία είναι να συζητήσουν τα πραγματικά, τα κοινά τους προβλήματα, να αναζητήσουν τις αιτίες τους, να εντοπιστεί η ρίζα τους και να επιλεγούν τα μέσα και οι τρόποι για την αντιμετώπισή τους. Μια συζήτηση όπου θα ξεκινά από τη συνείδηση ότι η ζωή της γυναίκας και αυτών που αγαπά και μαζί τους πορεύεται το δρόμο της ζωής κάθε χρόνο γίνεται και χειρότερη, όσο το γέρικο και σάπιο καπιταλιστικό σύστημα παραμένει όρθιο. Λοιπόν σ' αυτήν την χειροτέρευση μπορεί και πρέπει να μπει ένα τέλος.

Συναγωνίστριες -στές

Ας θυμηθούμε όμως και λίγα πράματα απ' την ιστορία. Το 1901 στη δεύτερη διεθνή συνδιάσκεψη των σοσιαλιστριών γυναικών (έτσι ονομαζόταν τότε οι κομμουνίστριες) η γερμανίδα επαναστάτρια Κλάρα Τσέτκιν έκανε την πρόταση να καθιερωθεί η 8η του Μάρτη σαν Διεθνής Μέρα της εργαζόμενης γυναίκας. Της εργαζόμενης όχι γενικά όλων των γυναικών, γιατί υπάρχουν και γυναίκες που καλοπερνούν, δεν τραβάν τα ζόρια των εργατριών. Επίσημα, καθιερώθηκε η πρώτη Παγκόσμιας Μέρας της Εργαζόμενης Γυναίκας το 1910 την οποία τιμούσαν με ανάλογες εκδηλώσεις τα εργατικά κόμματα και συνδικάτα. Η 8η του Μάρτη επιλέχτηκε προς τιμήν και σε ανάμνηση των δολοφονημένων εργατριών στην απεργία στα ραφτάδικα της Νέας Υόρκης στις 8 του Μάρτη του 1857 στις ΗΠΑ. Η απεργία εκείνη ήταν από τις πιο σημαντικές στιγμές του παγκόσμιου εργατικού κινήματος, γιατί έβαζε στην πρώτη γραμμή το ζήτημα της πάλης κατά των φυλετικών διακρίσεων, κατά της ανισοτιμίας ανδρών και γυναικών και μάλιστα σε συνδυασμό και στα πλαίσια του αγώνα ενάντια στην ταξική εκμετάλλευση. Ήταν λοιπόν η πρώτη εκδήλωση χειραφέτησης της γυναίκας, συνειδητοποίησης της δύναμής της και της προσφοράς της. Αυτή η μέρα μνήμης, τιμής και αγώνα, αγνοήθηκε για πάρα πολλά χρόνια αλλά η δύναμη ήταν τέτοια και ιδιαίτερα όταν στο ένα τρίτο της Γης υπήρχαν σοσιαλιστικές χώρες, που τελικά αναγκάστηκε να την υιοθετήσει και ο ΟΗΕ και να γίνει επίσημη ημέρα για τη γυναίκα σε όλο τον κόσμο. Βέβαια, σιγά σιγά έχασε τον αγωνιστικό της χαρακτήρα, όχι όμως από την πλευρά των εργατικών σωματείων που παλεύουν, όχι από την πλευρά των γυναικείων οργανώσεων που αγωνίζονται. Αλλά ο επίσημος γιορτασμός, αυτός που βλέπουμε από τα ΜΜΕ, τις εφημερίδες του συστήματος έχει καθιερωθεί σαν μια μέρα φλυαρίας για τις γυναίκες γενικά, με ωραιοποίηση της θέσης των γυναικών, για τα νομικά επιτεύγματα της δικτατορίας των καπιταλιστών κλπ.

κάθε χρόνο λέγονται πολλά, υπερβολικά πολλά, αποσιωπούνται όμως περισσότερα!

Συναγωνίστριες -στές

Η φετινή Παγκόσμια Μέρα της εργαζόμενης γυναίκας, βρίσκει τις γυναίκες της εργατικής τάξης και των λοιπών εργαζόμενων λαϊκών στρωμάτων αντιμέτωπες με την άγρια αντιλαϊκή επίθεση που έχει εξαπολύσει το κεφάλαιο. Με πρόσχημα την καπιταλιστική οικονομική κρίση, το Μαύρο Μέτωπο κεφαλαίου-κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ και ο συφερτός του ευρωμονόδρομου, σύσσωμο το πολιτικό προσωπικό του κεφαλαίου, λαμβάνει και υλοποιεί πρωτοφανούς βαρβαρότητας αντιλαϊκά μέτρα. Μέτρα προσχεδιασμένα από καιρό και όχι έκτακτα, αφού φιγουράρουν πολλά χρόνια τώρα στα προγράμματα των κομμάτων και σε μνημόνια και συνθήκες όπως του Μάαστριχτ. Μέτρα που, αν δεν μεταβληθεί ο συσχετισμός δύναμης ανάμεσα στις αντιμαχόμενες τάξεις προς όφελος των εργαζομένων, θα έχουν μόνιμο χαρακτήρα. Μέτρα που αποσκοπούν στη βελτίωση της «ανταγωνιστικότητας» της καπιταλιστικής οικονομίας, κάνοντας την εργατική δύναμη ακόμα πιο φθηνή και σαρώνοντας δικαιώματα και κατακτήσεις ενός αιώνα.

Στις συνθήκες αυτές, η ανισοτιμία ανάμεσα στα δυο φύλα εκδηλώνεται με μεγαλύτερη ένταση, οξύνονται ιδιαίτερα ορισμένες πλευρές και εκφράσεις της. Αναδεικνύεται ταυτόχρονα πιο καθαρά η ταξική βάση της γυναικείας ανισοτιμίας. Μπορεί να γίνει πιο εύκολα κατανοητό ότι το γυναικείο ζήτημα είναι αποτέλεσμα της ταξικής εκμετάλλευσης, ότι δεν έχει τις ίδιες επιπτώσεις στη ζωή ολόκληρου του γυναικείου φύλου, αλλά πλήττει τις εργαζόμενες, τις νέες που προέρχονται από εργατικές - λαϊκές οικογένειες, αλλά και τις αυτοαπασχολούμενες, τις φτωχές αγρότισσες.

Ορισμένα στοιχεία για τις εργαζόμενες είναι αποκαλυπτικά. Κατά την περίοδο της καπιταλιστικής ανάπτυξης, η ανεργία στις γυναίκες σημείωνε ποσοστά υπερδιπλάσια από αυτά των ανδρών. Στο τρίτο τριμήνου του 2008, η γυναικεία ανεργία ανέρχεται στο 10,9% ενώ η ανεργία των ανδρών ήταν στο ίδιο διάστημα στο 4,7%. Η εκδήλωση της οικονομικής κρίσης έπληξε το ανδρικό φύλο περισσότερο αφού εκπροσωπείται σε μεγαλύτερο ποσοστό και απόλυτο αριθμό στην αγορά εργασίας, ανέβασε σημαντικά την ανεργία των ανδρών στέλνοντας μαζικά εργαζόμενους στην ανεργία. Αυτό, όμως, δεν ανατρέπει την εικόνα.

Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για το Γ' τρίμηνο του 2010 καταγράφουν στις γυναίκες 15-29 ετών ποσοστό ανεργίας που ανέρχεται σε 30,6%, ενώ τη μεγαλύτερη διόγκωση της ανεργίας αντιμετωπίζει η ηλικιακή κατηγορία 20-24 ετών, οι νέες γυναίκες, πολλές από τις οποίες βγαίνουν για πρώτη φορά στην αγορά εργασίας. Η ανεργία στις γυναίκες αυτής της ηλικίας ανέβηκε από το 27,9% το τρίτο τρίμηνο του 2008 στο 32,4% το τρίτο τρίμηνο του 2009 και εκτινάχθηκε σε 40,6% το τρίτο τρίμηνο του 2010. Οι γυναίκες που έχουν ή σκέφτονται να δημιουργήσουν οικογένεια θεωρούνται λιγότερο συμφέρουσες για την εργοδοσία και τα κέρδη. Αυτός είναι ένας σοβαρός παράγοντας της διόγκωσης της ανεργίας στις νεότερες ηλικίες, είναι η αιτία της καταιγίδας των απολύσεων εργαζόμενων μητέρων, ακόμα και εγκύων, παρά την τυπική νομοθετική απαγόρευση.

Οι εργαζόμενες αμείβονται, κατά μέσο όρο, λιγότερο από τους άντρες συναδέλφους τους. Η έρευνα Εισοδήματος και Συνθηκών Διαβίωσης των νοικοκυριών της ΕΛΣΤΑΤ, με περίοδο αναφοράς το 2008, παρουσιάζει τις αμοιβές των ανδρών να υπερτερούν σε σχέση με αυτές των γυναικών. Η διαφορά υπολογίζεται σε 7,0% όσον αφορά το δημόσιο και σε 19,6% όσον αφορά τον ιδιωτικό τομέα.

Ο καπιταλισμός, παρά την τυπική-νομοθετική ισότητα που αναγνώρισε ανάμεσα στα δύο φύλα, επιδιώκει να βρίσκονται οι γυναίκες με το ένα πόδι στην παραγωγή και με το άλλο στο σπίτι. Να μοιράζονται ανάμεσα στην εργασία και στη φροντίδα για τις ανάγκες της οικογένειας, να αποτελούν ένα είδος φτηνού ή και απλήρωτου ευέλικτου εργατικού δυναμικού που να αναπληρώνει τα κενά και τις ελλείψεις των κοινωνικών υποδομών και υπηρεσιών, να αναλαμβάνει τη φροντίδα των μικρών παιδιών, των ηλικιωμένων, των χρονίως πασχόντων, γενικά των «εξαρτημένων» μελών της οικογένειας.

Συναδέλφισσες -φοι

Οι επιπτώσεις της αντιλαϊκής επίθεσης στις γυναίκες της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων είναι ιδιαίτερα έντονες. Οι γυναίκες κάτω από το βάρος της εκμετάλλευσης και της διπλής καταπίεσης, κάτω από το φορτίο των προβλημάτων και των ευθυνών που επωμίζονται, μετατρέπονται σε «εύκολο στόχο» για τις πιέσεις και τους εκβιασμούς του κεφαλαίου και της εργοδοσίας. Υποχρεώνονται να «επιλέξουν» ανάμεσα στη μερική απασχόληση, στην επιχειρησιακή ή ατομική σύμβαση και την ανεργία, αναγκάζονται πιο εύκολα να υποχωρήσουν από τα δικαιώματα και τις ανάγκες τους κάτω από την απειλή της απόλυσης, εκβιάζονται να αποδεχθούν λύσεις εντός του συστήματος, πιέζονται να αναδιπλωθούν σε συντηρητικές θέσεις.

Συναδέλφισσες, συντρόφισσες, φίλες

είναι θέση του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος πως «κριτήριο του βαθμού ταξικής συνειδητότητας και ταξικής ευθύνης είναι η πάλη για τη ζωή και τα προβλήματα των εργαζόμενων γυναικών, των γυναικών της εργατικής τάξης, για τη συμμετοχή τους στην ταξική πάλη, στο ταξικά προσανατολισμένο συνδικαλιστικό κίνημα». Το ταξικό κίνημα, το ΠΑΜΕ και τα σωματεία που συμμετέχουν σ' αυτό, επισήμανε την ανάγκη να ξεπεραστούν τα εμπόδια και οι δυσκολίες που κρατούν τις εργαζόμενες μακριά από το κίνημα και ανέδειξε αναγκαιότητα της αύξησης της ένταξης των γυναικών και της νεολαίας, σε σημαντικό παράγοντα για την ταξική ανασύνταξη του κινήματος.

Βέβαια και η κατάσταση των αυτοαπασχολούμενων γυναικών δεν είναι καλύτερη. Για παράδειγμα, είναι υποχρεωμένες να δουλεύουν και να μεγαλώνουν ταυτόχρονα τα παιδιά τους στην περίοδο της λοχείας, δεν έχουν άδεια και επίδομα μητρότητας, αν είναι συμβοηθούντα μέλη σε οικογενειακή επιχείρηση, επειδή τα μικρομάγαζα «φυτοζωούν», πρακτικά δεν έχουν ασφάλιση άρα και σύνταξη, τα ωράρια εργασίας τους είναι εξοντωτικά. Ο καπιταλιστικός ανταγωνισμός και η κρίση οδηγεί στο κλείσιμο τα μικρομάγαζα, δηλαδή στην ανεργία, αλλά δεν έχουν ούτε αυτό το πενιχρό επίδομα ανεργίας. Τα ίδια ισχύουν και για τις αγρότισσες. Για παράδειγμα, από τότε που άρχισαν να πληρώνουν υψηλά ασφάλιστρα στον ΟΓΑ διέκοψαν την ασφάλιση από αδυναμία να την πληρώνουν και δεν έχουν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, ούτε σύνταξη.

Ακόμα μεγαλύτερες αντιξοότητες στη ζωή τους αντιμετωπίζουν τα νέα ζευγάρια. Και αυτή ακόμα η απλή συγκατοίκηση ενός νέου ζευγαριού συναντά σοβαρά εμπόδια. Όπως όλα τα αγαθά, έτσι και η στέγη και οι υπηρεσίες κοινής ωφέλειας, η ενέργεια, το νερό, οι τηλεπικοινωνίες, στον καπιταλισμό είναι εμπορεύματα, των οποίων το κόστος οι νέοι δυσκολεύονται να καλύψουν. Πολλοί αναγκάζονται να πληρώνουν δυσβάσταχτα δάνεια για πολλά χρόνια της ζωής τους, προκειμένου να εξασφαλίσουν στέγη για την οικογένειά τους. Άλλοι δεν έχουν ούτε αυτήν τη δυνατότητα, και συνεχώς πληθαίνουν οι περιπτώσεις των ζευγαριών, ακόμα και των οικογενειών, που μένουν κάτω απ' την ίδια στέγη με τους γονείς τους, για οικονομικούς λόγους.

Πιο σύνθετες δυσκολίες προκύπτουν από τη στιγμή που το ζευγάρι αποφασίζει να αποκτήσει παιδί. Ο οικογενειακός προγραμματισμός σε συνθήκες επέλασης της ανεργίας και της ανέχειας είναι ανύπαρκτος, ο προγεννητικός έλεγχος πανάκριβος. Η εγκυμοσύνη και ο τοκετός έχουν μετατραπεί σε πεδίο κερδοφορίας για το κεφάλαιο, στο πλαίσιο της εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης της Υγείας. Η ιατρικά υποβοηθούμενη αναπαραγωγή, στην οποία καταφεύγουν όλο και περισσότερα ζευγάρια που αντιμετωπίζουν προβλήματα υπογονιμότητας, βρίσκεται στα χέρια ιδιωτών και έχει αναδειχθεί σε ιδιαίτερα κερδοφόρα επιχείρηση, σε βάρος φυσικά των υποψήφιων γονιών.

Η φροντίδα και η ανατροφή του παιδιού αποτελεί ευθύνη, την οποία οι γονείς πρέπει να φέρουν σε πέρας αποκλειστικά με δικές τους προσπάθειες, ακόμα και θυσίες, αφού οι αντίστοιχες υποδομές και υπηρεσίες παρέχονται και αυτές ως εμπόρευμα. Το κόστος των τροφείων του παιδικού σταθμού, δημοτικού ή ιδιωτικού, επιβαρύνει σημαντικά τον προϋπολογισμό της οικογένειας, ενώ οι παιδικοί σταθμοί δεν επαρκούν για την κάλυψη όλων των αναγκών.

Ο ελεύθερος χρόνος συμπιέζεται ασφυκτικά, ιδιαίτερα για τις γυναίκες, οι οποίες καλούνται να σηκώσουν το μεγαλύτερο φορτίο από τις ευθύνες στην οικογένεια. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, προκύπτει έντονη κόπωση, σωματική και ψυχική, που επηρεάζει τη σχέση του ζευγαριού. Η αμοιβαία αγάπη, η εμπιστοσύνη, ο σεβασμός, αν δε συνδεθούν με τις αξίες και τον αγώνα του ταξικού εργατικού και γενικότερα του ριζοσπαστικού λαϊκού κινήματος, δεν αρκούν για να καταργήσουν τον ανταγωνισμό και μέσα στην οικογένεια, τον ατομικισμό, τις «αξίες» του καπιταλισμού με τις οποίες γαλουχούνται οι νέοι από μικρή κιόλας ηλικία για να τις αναπαράγουν στο διηνεκές.

Η φετινή Παγκόσμια Μέρα της Εργαζόμενης Γυναίκας αποτελέσει σταθμό και αφετηρία για την οργάνωση ακόμη πιο μαζικά των γυναικών από τα λαϊκά στρώματα στο ταξικό συνδικαλιστικό, στο ριζοσπαστικό γυναικείο κίνημα, στις αγωνιστικές συσπειρώσεις των αυτοαπασχολούμενων, των αγροτών και της νεολαίας. Για την ενίσχυση της κοινωνικής συμμαχίας ΠΑΜΕ - ΠΑΣΕΒΕ - ΠΑΣΥ - ΟΓΕ και ΜΑΣ, την οργάνωση και την αντεπίθεση με στόχο την αλλαγή τάξης στην εξουσία, την κατάργηση της ταξικής εκμετάλλευσης και την κατάκτηση της ισοτιμίας των γυναικών. Που σημαίνει και δράση για συσπείρωση, οργάνωση των πιο πρωτοπόρων και συνειδητών εργατριών στον πολιτικό αγώνα της εργατικής τάξης για την κατάκτηση της εξουσίας. Και που απαιτεί ακόμη πιο δραστήρια, πιο αποφασιστικά, πιο ολοκληρωμένα να εντείνουμε τη δράση μας, να υπηρετείται η ανάγκη της ιδιαίτερης δουλειάς στις γυναίκες των εργατικών, των λαϊκών στρωμάτων, στις νέες, για να έχουμε τα αποτελέσματα που απαιτούν οι σύγχρονες συνθήκες της ταξικής, πολιτικής πάλης.

Φίλες και φίλοι

Η πάλη για τη λύση του γυναικείου ζητήματος είναι όρος και προϋπόθεση για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Με τη σημερινή μας εκδήλωση, θέλουμε να συμβάλουμε λιγάκι στην κατανόηση, στη συνειδητοποίηση του κοινωνικού φαινομένου της γυναικείας ανισοτιμίας, της ρίζας του που είναι η ταξικά διαιρεμένη και εκμεταλλευτική κοινωνία και των όρων της εξάλειψής του που είναι η ανατροπή της και η εγκαθίδρυση της εξουσίας της εργατικής τάξης και των άλλων εργαζόμενων στρωμάτων της ελληνικής κοινωνίας.

ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ

2011-02-13T01:46:00.000+02:00

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ

ΝΟΜΟΥ ΚΟΖΑΝΗΣ

Ν. Πλακοπίτη 4, Κοζάνη 50100

Τηλ: 2461049574, Fax:2461049588

e-mail: ergazomenikozani@gmail.com

Κοζάνη, 11/2/2011

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ

Το ΔΣ του Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ν. Κοζάνης αποφάσισε στη συνεδρίασή του την Παρασκευή 11/02/2011 αποφάσισε ομόφωνα και συγκαλεί Γενική Συνέλευση των μελών του Σωματείου την Κυριακή 20 Φλεβάρη 2011 και ώρα 10:00 το πρωί στην έδρα του Σωματείου στο Εργατικό Κέντρο Ν. Κοζάνης (Ν. Πλακοπίτη 4). Με βάση και την απόφαση του ΔΣ της 15^ης του Γενάρη 2011 που προκήρυξε εκλογές για νέα διοίκηση και κοινοποίησε στα μέλη του σωματείου και ανήρτησε στα γραφεία του σωματείου στις 17/01/2011, η Γενική Συνέλευση θα περιλαμβάνει εκτός των άλλων ζητημάτων και τις αρχαιρεσίες για την εκλογή νέων οργάνων διοίκησης και αντιπροσώπων καθώς και εκ νέου σαν θέμα ημερήσιας διάταξης την αλλαγή του Καταστατικού και την εναρμόνισή του με τον ν. 1264/82, λόγω του ότι το παρόν Καταστατικό είναι παρωχημένο το θέμα τίθεται εκ νέου αφού σε προηγούμενη συνέλευση η πρόταση για αλλαγή δεν έτυχε της απαιτούμενης πλειοψηφίας που ορίζει το ισχύον καταστατικό.

Έτσι τα Θέματα Ημερήσιας Διάταξης της Γενικής Συνέλευσης είναι τα παρακάτω:

1. Απολογισμός δράσης και Οικονομικός απολογισμός του ΔΣ

2. Έγκριση νέων εγγραφών στο Σωματείο

Και παρουσία του Δικαστικού Αντιπροσώπου τα επόμενα

3. Αλλαγή Καταστατικού του Σωματείου (εναρμονισμός με τον ν. 1267/82)

4. Εκλογή Εφορευτικής Επιτροπής

5. Επιλογή β'θμιας οργάνωσης για την αντιπροσώπευση του Σωματείου στη ΓΣΕΕ

6. Αρχαιρεσίες για την εκλογή νέων οργάνων διοίκησης και αντιπροσώπων για τις ανώτερες ενώσεις, ενώπιον δικαστικού αντιπροσώπου και της Εφορευτικής Επιτροπής, αμέσως μετά τη λήξη της ΓΣ από 11:00 πμ ως 18:00 μμ και την επομένη μέρα Δευτέρα από 12:00 πμ μέχρι 18:00 μμ.

Τα ζητήματα που αφορούν τις λεπτομέρειες για τις αρχαιρεσίες έχουν κοινοποιηθεί στα μέλη και αναρτηθεί στα γραφεία του σωματείου στο ισόγειο του Εργατικού Κέντρου από 17/01/2011.

Για το ΔΣ

Ο πρόεδρος Ο γεν. γραμματέας

ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ Ν. ΚΟΖΑΝΗΣ

2011-02-12T23:28:00.001+02:00

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ

ΝΟΜΟΥ ΚΟΖΑΝΗΣ

Ν. Πλακοπίτη 4, Κοζάνη 50100

Τηλ: 2461049574, Fax:2461049588

e-mail: ergazomenikozani@gmail.com

Κοζάνη, 11/2/2011

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ

Έτσι τα Θέματα Ημερήσιας Διάταξης της Γενικής Συνέλευσης είναι τα παρακάτω:

1. Απολογισμός δράσης και Οικονομικός απολογισμός του ΔΣ

2. Έγκριση νέων εγγραφών στο Σωματείο

Και παρουσία του Δικαστικού Αντιπροσώπου τα επόμενα

3. Αλλαγή Καταστατικού του Σωματείου (εναρμονισμός με τον ν. 1267/82)

4. Εκλογή Εφορευτικής Επιτροπής

5. Επιλογή β’θμιας οργάνωσης για την αντιπροσώπευση του Σωματείου στη ΓΣΕΕ

Για το ΔΣ

Ο πρόεδρος

Ο γεν. γραμματέας

Αρβανιτίδης …συνέχεια

2010-08-05T13:20:00.001+03:00

Αρβανιτίδης ...συνέχεια

Απολύσεις στον “Αρβανιτίδη” Κοζάνης

2010-07-21T11:26:00.001+03:00

Απολύσεις στον "Αρβανιτίδη" Κοζάνης

Λοβέρδος: Αποφασίζομεν και Διατάσσομεν

2010-07-21T11:06:00.001+03:00

για δήλωση λοβέρδου

Για τον ΟΕΚ

2010-07-21T11:02:00.001+03:00

Για τον ΟΕΚ

ΑΠΕΡΓΙΑ 08.07.2010

2010-07-21T10:55:00.001+03:00

ανακοίνωση για απεργία 8/7/2010

ΑΠΕΡΓΙΑ 29.06.2010

2010-07-21T10:53:00.001+03:00

αφισα για απεργία 29.06.2010

ΑΠΕΡΓΙΑ 21/22 ΑΠΡΙΛΗ 2010

2010-07-21T10:44:00.001+03:00

ανακοίνωση για 48ωρη απεργία

ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ Απερριψαν προταση απεργιας στο ΔΣ του ΕΚΝ Κοζάνης

Σύσκεψη σωματείων για την υγεία

2010-07-21T10:42:00.001+03:00

Ψήφισμα σύσκεψης σωματείων Κοζάνης για την υγεία

για τις προσλήψεις στη ΔΕΗ ΑΕ, για την υγεία

2010-06-25T12:55:00.001+03:00

Κοροϊδία και δούλεμα από ΠΑΣΟΚ και ΝΔ

ΠΑΜΕ ΔΕΗ για επιτυχόντες διαγωνισμών 2007-08

…σιωπηρή διαμαρτυρία για την Υγεία

φωνή είναι μόνο η φωνή

Τί κάνει το ΠΑΜΕ, τί κάνει η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ

2009-05-14T10:24:00.001+03:00

ΤΙ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΠΑΜΕ

-- Με επιθετικό πλαίσιο αιτημάτων και αξιοποιώντας όλες τις μορφές πάλης, αγωνίζεται για να αποσπάσει ουσιαστικές κατακτήσεις στο σήμερα, για εργαζόμενους και ανέργους, για Ελληνες και μετανάστες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι μεταλλεργάτες και οι εργαζόμενοι άλλων ειδικοτήτων της Ζώνης, της Αθήνας, της Βοιωτίας και της Ελευσίνας. Παλεύοντας για μήνες μέσα από το Συντονιστικό τους όργανο, κατάφεραν να αποσπάσουν από την κυβέρνηση έκτακτη οικονομική ενίσχυση 1.000 ευρώ για τους άνεργους συναδέλφους τους μπροστά στο Πάσχα και ακόμα μεγαλύτερη οικονομική βοήθεια για τους συναδέλφους τους με προβλήματα υγείας στη Ζώνη.

-- Δίνει τη μάχη μέσα σε ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες για την υπογραφή ικανοποιητικών Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας. Η κορυφαία αυτή αναμέτρηση, που σχετίζεται με τους όρους πώλησης της εργατικής δύναμης, έχει αποτελέσματα. Οι μεταλλεργάτες της Ζώνης πέτυχαν αυξήσεις που κυμαίνονται σε ποσοστό από 6,5% έως 9,5% ανάλογα με την ειδικότητα, σε μεροκάματα που πλέον αγγίζουν τα 96 ευρώ. Το ίδιο και οι αμμοβολιστές, που απέσπασαν αυξήσεις στο μεροκάματο από 7,6% μέχρι 9,7%, κατακτώντας αμοιβές ύψους μέχρι και 85 ευρώ την ημέρα. Στον «Παπουτσάνη» η μάχη της Σύμβασης συνεχίζεται για έκτη εβδομάδα, το ίδιο και σε δεκάδες ακόμα κλάδους και τόπους δουλειάς.

-- Παλεύει για να μην πληρώσουν οι εργαζόμενοι τα σπασμένα της κρίσης, που επιχειρούν να τους φορτώσουν εργοδότες και κυβέρνηση. Η μάχη δίνεται με σκληρούς ταξικούς όρους σε στεριά και θάλασσα. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα των ταξικών ναυτεργατικών σωματείων που στις 9 και 10 Απρίλη κήρυξαν απεργία στα καράβια δυο ακτοπλοϊκών εταιρειών που δεν πλήρωναν τα πληρώματα. Ο απεργιακός αγώνας και η αποφασιστική περιφρούρησή του οδήγησε στο να καταβληθούν τα δεδουλευμένα. Η μάχη συνεχίζεται στην απεργία της Πρωτομαγιάς που κήρυξαν τα ταξικά ναυτεργατικά συνδικάτα για το λιμάνι του Πειραιά.

-- Μπολιάζει χιλιάδες αγωνιστές εργατοϋπάλληλους με τις διαχρονικές αξίες της τάξης τους, με τις καλύτερες από τις παραδόσεις του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, σε μια περίοδο που οι δυνάμεις της συναίνεσης προσπαθούν να επιβάλουν τον εκφυλισμό και τη σαπίλα. Τέτοιο παράδειγμα είναι ο απολυμένος από τα «Τζάμπο» εργαζόμενος, ο οποίος πέταξε στα μούτρα της εργοδοσίας τα αργύρια των 50.000 ευρώ, με τα οποία η εργοδοσία επιχείρησε να εξαγοράσει την παραίτησή του, ώστε να απαλλαγεί από τη συνδικαλιστική του δράση.

-- Παλεύει στη γραμμή της ανυπακοής και της απειθαρχίας, αναδεικνύοντας στοιχεία σύγχρονου ηρωισμού στις απεργίες και στην περιφρούρησή τους, σε κάθε μικρή και μεγάλη μάχη. Αγωνίζεται με γνώμονα τις σύγχρονες και πραγματικές ανάγκες των εργαζομένων, σε σύγκρουση με την εργοδοσία και τα κόμματά της, έχοντας απέναντι κάθε μέσο καταστολής, εκβιασμού, απειλών, συκοφαντίας.

-- Παλεύει για την οργάνωση της εργατικής τάξης σε ενιαία βάση, χωρίς διαχωρισμούς και αποκλεισμούς. Γι' αυτό και τα σωματεία όπου πλειοψηφούν οι ταξικές δυνάμεις γράφουν μαζικά και με πλήρη δικαιώματα το σύνολο των εργαζομένων στον κλάδο ή στον τόπο δουλειάς, ανεξάρτητα από σχέση εργασίας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν τα ταξικά σωματεία στον κλάδο των ΟΤΑ, που αναγνώρισαν πλήρη συνδικαλιστικά δικαιώματα στους συμβασιούχους. Αυτή η αντίληψη της ενιαίας πάλης αντανακλάται και στις αγωνιστικές δημοτικές αρχές, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα το Δήμο Νίκαιας. Μετά από πολύχρονους αγώνες, η δημοτική αρχή πέτυχε να μονιμοποιήσει τους τελευταίους 167 συμβασιούχους, πηγαίνοντας κόντρα στη λογική των απολύσεων και των διαχωρισμών.

ΤΙ ΚΑΝΕΙ Η ΓΣΕΕ

-- Υπονομεύει ανοιχτά με τη στρατηγική της τους αγώνες που δίνει η εργατική τάξη για την απόσπαση ουσιαστικών κατακτήσεων, ρίχνοντας τον πήχη των διεκδικήσεων και λειτουργώντας σαν συνεταίρος με την κυβέρνηση και τους εργοδότες. Είναι χαρακτηριστικό ότι η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ και οι δυνάμεις της στους κλάδους και τα Εργατικά Κέντρα ετοιμάζεται να πάρει μέρος στη μοιρασιά και την αξιοποίηση των 3,2 δισ. ευρώ που θα δαπανήσει η κυβέρνηση για να προωθήσει νέα προγράμματα τζάμπα εργασίας, κατάρτισης και επανακατάρτισης, για την ανακύκλωση και τη συγκάλυψη της ανεργίας, για το παραπέρα τσάκισμα των εργασιακών σχέσεων. Σ' αυτή την άθλια επιχείρηση, η συνδικαλιστική πλειοψηφία διεκδικεί πρωταγωνιστικό ρόλο μαζί με τους εργοδότες.

-- Υπογράφει απαράδεκτες Γενικές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, με αποκορύφωμα αυτήν της διετίας 2008-2009, η οποία προέβλεπε «αύξηση» ενός ευρώ την ημέρα στους μισθούς και τα μεροκάματα. Και ενώ το λαϊκό εισόδημα πλήττεται εξαιτίας και της καπιταλιστικής κρίσης, αντί να διεκδικήσει ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις, η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ προχωράει στη σύσταση Καταναλωτικών Ενώσεων, διακηρύσσοντας προκλητικά ότι έτσι θα ελέγξει και θα επιβάλει όρους στις τιμές και την ποιότητα των προϊόντων, η παραγωγή, διακίνηση και πώληση των οποίων βρίσκεται στα χέρια ισχυρών μονοπωλιακών ομίλων. Αποπροσανατολίζει το εργατικό κίνημα, το εκφυλίζει, το φέρνει σε ακίνδυνα για το κεφάλαιο μέτρα, φιλοδοξώντας να μετατρέψει τις συνδικαλιστικές οργανώσεις σε ΜΚΟ.

-- Η συνδικαλιστική πλειοψηφία στον κλάδο των ναυτεργατών αποτελεί το δεξί χέρι των εφοπλιστών. Αυτών που την εννιαετία 2000-2008 ροκάνισαν 226.822.254,98 ευρώ από τα λεφτά του ελληνικού λαού για να δρομολογούν τα σαπάκια τους στις λεγόμενες άγονες γραμμές. Και ενώ φουντώνει το πραγματικό σκάνδαλο στην ακτοπλοΐα, που δεν είναι άλλο από τη χειροτέρευση των όρων εργασίας για χιλιάδες ναυτεργάτες, την ανεργία 2.000 και πλέον ναυτεργατών στα πλοία που μόνο φέτος έμειναν παράνομα ακινητοποιημένα και την απομόνωση χιλιάδων νησιωτών, η πλειοψηφία της ΠΝΟ αποφάσισε για την 1η Μάη να κηρύξει μόνο μια τετράωρη στάση εργασίας, για να μη θίξει τα συμφέροντα των αφεντικών της.

-- Συμβάλλει ενεργά στο πλευρό της εργοδοσίας και των κομμάτων της στην προσπάθεια εκφυλισμού των εργατικών αγώνων, βάζοντας πλάτη στον εξευτελισμό, την καθυπόταξη των εργαζομένων που βρίσκονται σε ιδιαίτερα δύσκολη κατάσταση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η στάση της ΓΣΕΕ στο ζήτημα της «Ενωμένης Κλωστοϋφαντουργίας». Με την ανοχή και την πρωτοπόρα συμβολή της ΓΣΕΕ, η εργοδοσία χρηματοδότησε την τελευταία πολυήμερη κινητοποίηση των εργαζομένων στην Αθήνα, προκειμένου να εξασφαλίσει την εκ νέου δανειοδότησή της, η οποία ανοίγει το δρόμο για νέες απολύσεις (τουλάχιστον 250) και λουκέτα (τουλάχιστον 3) στον Ομιλο.

-- Σε περίοδο οικονομικής κρίσης και έντασης της εργοδοτικής επιθετικότητας κάθεται στο ίδιο τραπέζι με τους μεγαλοεργοδότες, καλλιεργώντας την επικίνδυνη για τους εργαζόμενους λογική ότι οι θύτες και τα θύματα, τα αφεντικά και οι εργάτες βρίσκονται στην ίδια βάρκα και πρέπει μαζί να παλέψουν για το ξεπέρασμα της κρίσης. Σ' αυτή την κατεύθυνση συμφώνησε με το ΣΕΒ και τις άλλες εργοδοτικές Ενώσεις στην από κοινού (!) διεκδίκηση 11 αιτημάτων (μείωση ασφαλιστικών εισφορών, διευκόλυνση των απολύσεων, επιδόματα πείνας 0,66 ευρώ την ημέρα στους στατιστικά φτωχούς), καθένα από το οποίο προσθέτει ένα επιπλέον στρατηγικό πλεονέκτημα στο κεφάλαιο στην αναμέτρηση που βρίσκεται σε εξέλιξη με τους εργαζόμενους.

-- Οι δυνάμεις της συνδικαλιστικής πλειοψηφίας στην ΠΟΕ - ΟΤΑ απέκλεισαν από το συνέδριο της Ομοσπονδίας τους συνέδρους που προέρχονταν από σωματεία τα οποία είχαν εγγράψει και είχαν δώσει δικαίωμα ψήφου σε όλους τους εργαζόμενους, ανεξάρτητα από σχέση εργασίας. Αυτή η στάση αντανακλά τη στρατηγική του εργοδοτικού κυβερνητικού συνδικαλισμού, που θέλει τους εργαζόμενους διαιρεμένους και το κίνημά τους διασπασμένο και άρα ευάλωτο απέναντι στην εργοδοτική επιθετικότητα. Το ίδιο ισχύει και για της δημοτικές αρχές της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, όπου οι απολύσεις και οι επαναπροσλήψεις συμβασιούχων δίνουν και παίρνουν, διαιωνίζοντας την εργασιακή και πολιτική ομηρία.

ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΕΝΩΘΕΙΤΕ!

2009-04-13T14:44:00.001+03:00

Εργάτες, εργάτριες, Νέοι και νέες,

Άνεργοι, συνταξιούχοι, μετανάστες,

1^η Μάη. Μέρα ταξικής αλληλεγγύης της παγκόσμιας εργατικής τάξης. 123 χρόνια πριν, στις πρώτες 10ετίες του καπιταλισμού, οι εργαζόμενοι διεκδίκησαν με πρωτοπόρους τους εργαζόμενους του Σικάγου, το Μάη του 1886, 8 ώρες εργασίας, 8 ώρες ανάπαυση, 8 ώρες μόρφωση. Με σκληρούς, αιματηρούς αγώνες τα αιτήματα αυτά κατακτήθηκαν.

Η ταξική πάλη από τότε έδωσε σημαντικά αποτελέσματα. Οι εργαζόμενοι απέσπασαν σημαντικές κατακτήσεις, ιδιαίτερα εκεί που κατάφεραν έστω και για ένα διάστημα να πάρουν την εξουσία.

Στις δεκαετίες που κύλησαν, η τεράστια ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων, της επιστήμης, της τεχνικής έδωσε και δίνει τη δυνατότητα να παράγεται από την εργασία των εργαζομένων τεράστιος πλούτος και μέσα.

Ποτέ άλλοτε στην Ιστορία της ανθρωπότητας δεν υπήρχαν τέτοιες και τόσες δυνατότητες για την ολόπλευρη ικανοποίηση όλων των σύγχρονων κοινωνικών αναγκών των εργαζομένων (σταθερή δουλειά, ικανοποιητικοί μισθοί, συντάξεις, σύγχρονη και φτηνή κατοικία, δωρεάν σύγχρονες αναβαθμισμένες υπηρεσίες Υγείας και Παιδείας, μείωση ορίων συνταξιοδότησης, ελεύθερος χρόνος κλπ).

Αντί γι' αυτό, αυξάνονται οι στρατιές των εξαθλιωμένων, των φτωχών, των ανέργων, των ανασφάλιστων. Το δικαίωμα σε ένα σύγχρονο σύστημα Υγείας - Πρόνοιας, Παιδείας, στην ανάπαυση, στον πολιτισμό, γίνεται αντικείμενο αγοραπωλησίας και Γολγοθάς για την εργατική - λαϊκή οικογένεια. Οι εργαζόμενοι παράγουν όλο και περισσότερα, όλο και περισσότερο πλούτο και η ζωή τους χειροτερεύει, απολαμβάνουν όλο και λιγότερα. Τα μονοπώλια, το μεγάλο κεφάλαιο έχουν τόσο πολύ γιγαντωθεί που μπροστά στο κέρδος τσαλαπατούν ζωές, ισοπεδώνουν δικαιώματα. Επιζητούν ακόμη μεγαλύτερη κερδοφορία.

Έχουν συγκεντρώσει στην ιδιοκτησία τους τεράστια μέσα παραγωγής και πλούτου, επιβάλλουν σε όλη την κοινωνία τη θέλησή τους. Παράγουν όχι με κριτήριο την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών, αλλά με μοναδικό κριτήριο το καπιταλιστικό κέρδος, κάνοντας ακόμη πιο μεγάλη και πιο βάναυση την εκμετάλλευση των εργαζομένων.

Παράγουν περισσεύματα κεφαλαίων, εμπορευμάτων, υπηρεσιών που δεν μπορούν να ξοδευτούν, γιατί οι άνθρωποι γίνονται όλο και πιο φτωχοί. Αυτή είναι η αιτία της κρίσης που εναγωνίως προσπαθούν να κρύψουν όλοι οι οικονομικοί υποστηρικτές του καπιταλισμού, που παρουσιάζουν την κρίση ως αποτέλεσμα κακής διαχείρισης και κερδοσκοπικών παιχνιδιών, για να κρύψουν τις ευθύνες της ΕΕ και των κυβερνήσεων που σχεδιάζουν και υλοποιούν αντεργατικές επιλογές και στην Ελλάδα και στην ΕΕ.

Αυτήν την αλήθεια κρύβει η ΓΣΕΕ, η ΑΔΕΔΥ, συνολικά ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός, που στήριξαν πλουσιοπάροχα αυτές τις πολιτικές και τις ανατροπές σε όλα τα βασικά δικαιώματα της εργατικής τάξης. Σήμερα, τη λύση την αναζητούν σε έναν καλύτερο διαχειριστή του εκμεταλλευτικού συστήματος και στη χρεοκοπημένη πολιτική ότι μπορούν να ικανοποιούνται ταυτόχρονα και οι ανάγκες των εργαζομένων και του κεφαλαίου.

Εργάτριες, εργάτες, Νέοι, νέες,

Παραλογισμός και πολιτική απάτη είναι να υποστηρίζει κάποιος ότι μπορεί και το κεφάλαιο, η μεγαλοεργοδοσία, οι τραπεζίτες, εφοπλιστές, μεγαλοκατασκευαστές, τα καρτέλ να παραμένουν στο απυρόβλητο και οι εργαζόμενοι να προσδοκούν καλύτερες μέρες. Απορρίψτε αυτήν τη θεωρία της ταξικής συνεργασίας και υποταγής.

Το μόνο αναγκαίο και ρεαλιστικό είναι ο παραγόμενος πλούτος να αξιοποιηθεί για την ικανοποίηση των αναγκών των εργαζομένων, των λαϊκών στρωμάτων.

Αυτή, όμως, η αναγκαιότητα και ρεαλιστική δυνατότητα θα φαντάζει μακρινή και θα παραμένει απραγματοποίητη όσο η εργατική τάξη θα παραμένει κατακερματισμένη, ανοργάνωτη και φοβισμένη και στην ηγεσία του κινήματος θα αναδεικνύονται οι υπηρέτες των συμφερόντων του κεφαλαίου και οι εκπρόσωποι των αστικών κομμάτων. Όσο θα παραμένει εγκλωβισμένη στους μονόδρομους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσο θα δέχεται τη λογική της λιτότητας και τον περιορισμό σε ελάχιστα και όσο θα εγκλωβίζεται στην επιλογή του διαχειριστή της εξουσίας για λογαριασμό της αστικής τάξης, παραμένοντας εκλογικό λάφυρο πότε της ΝΔ και πότε του ΠΑΣΟΚ, των κομμάτων του ευρωμονόδρομου.

Εργαζόμενες, εργαζόμενοι, Νέες και νέοι,

Στην πάλη ενάντια στις απολύσεις, για την προστασία των ανέργων, για επίδομα ανεργίας 1.120 ευρώ όσο διάστημα διαρκεί η ανεργία, για πλήρη και σταθερή εργασία για όλους, για 1.400 ευρώ κατώτερο μισθό, για καλύτερους όρους δουλειάς, αμοιβής, για βελτίωση της ζωής της εργατικής λαϊκής οικογένειας, απαιτούνται σκληροί αγώνες, συγκρούσεις και ανατροπές των αντιλαϊκών πολιτικών, οργανωμένη δύναμη που είναι το δίδαγμα της Πρωτομαγιάς.

Γι' αυτό το ΠΑΜΕ καλεί κάθε εργάτη και εργάτρια, κάθε νέο και νέα, τους μετανάστες και τις μετανάστριες να μπουν μαζικά, μαχητικά στον αγώνα. Να οργανωθούν σε κάθε τόπο δουλειάς δημιουργώντας επιτροπές αγώνα, σωματειακές επιτροπές να δράσουν μαζί με το ΠΑΜΕ, δυναμώνοντας την ταξική ενότητα, αλλάζοντας τους συσχετισμούς υπέρ του ταξικού ρεύματος στο συνδικαλιστικό κίνημα. Η Ιστορία της εργατικής Πρωτομαγιάς, η Ιστορία του ταξικού κινήματος, τα 10 χρόνια από τη συγκρότηση του ΠΑΜΕ, μας γεμίζουν ευθύνες, νέες απαιτήσεις.

Ο συνδικαλιστικός αγώνας όμως δεν αρκεί για να ανακοπεί η επιθετικότητα του κεφαλαίου, πολύ περισσότερο δεν αρκεί για να αλλάξει η εκμεταλλευτική φύση του καπιταλισμού. Η εργατική τάξη πρέπει να δημιουργήσει το δικό της κοινωνικοπολιτικό μέτωπο, τη δική της κοινωνικοπολιτική συμμαχία με τα άλλα καταπιεζόμενα λαϊκά στρώματα. Η συμμαχία που θα διεκδικήσει για λογαριασμό της και των συμμάχων της την πολιτική εξουσία. Για να μπορέσει να μετατρέψει την καπιταλιστική ιδιοκτησία σε λαϊκή περιουσία. Περιουσία που θα μπει στην υπηρεσία κάλυψης των λαϊκών αναγκών, για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Σε αυτό το δρόμο της δημιουργίας των προϋποθέσεων για την υλοποίηση της ιστορικής αποστολής της τάξης μας, σας καλεί το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο.

ΖΗΤΩ Η 1^η ΜΑΗ

ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΕΝΩΘΕΙΤΕ!

ΟΛΟΙ στις ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΕΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ του Π.Α.ΜΕ. στις 10:00 πμ

στην ΚΟΖΑΝΗ: τερμα ΠΕΖΟΔΡΟΜΟΥ

στην ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ: ΠΑΛΙΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ

Ομιλία στην απεργιακή συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στις 2 Απρίλη 2009

2009-04-07T09:37:00.001+03:00

Συναγωνιστές συναγωνίστριες

Οι απεργιακές συγκεντρώσεις του Π.Α.ΜΕ, που γίνονται σήμερα σε 66 πόλεις της χώρας είναι μια ακόμα οργανωμένη, μαζική και μαχητική ενιαία απάντηση του ταξικού εργατικού κινήματος στον απάνθρωπο ταξικό πόλεμο που κήρυξαν οι πλουτοκράτες, οι κυβερνήσεις τους, τα κόμματά τους στον κόσμο της δουλειάς και του μόχθου.

Μας καλούν, με την απειλή της πείνας, του εισαγγελέα, με το "μαστίγιο και το καρότο" να δεχθούμε να σκύψουμε το κεφάλι και να αποδεχθούμε ξανά νέες ακόμα πιο δυσβάσταχτες θυσίες για να σωθούν τα κέρδη, τα προνόμια και η εξουσία της οικονομικής ολιγαρχίας. Μας καλούν να δείξουμε υπομονή και αυτοσυγκράτηση. Μας καλούν όχι μόνο να παραιτηθούμε από ό,τι έχει απομείνει από τις εργατικές κατακτήσεις και δικαιώματα, αλλά να παραιτηθούμε και από τη διεκδίκηση μιας καλύτερης ζωής για μας και τα παιδιά μας με βάση τις σύγχρονες ανάγκες και δυνατότητες. Μας καλούν να ξεχάσουμε το αίτημα για μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, με λιγότερες ώρες δουλειάς, με αξιοπρεπή μισθό και μεροκάματο. Μας καλούν να ξεχάσουμε το δικαίωμα της ανάπαυσης και του ελεύθερου χρόνου, να παραιτηθούμε από τις διεκδικήσεις μας για σύγχρονα, ενιαία και δημόσια κοινωνικά συστήματα ασφάλειας και πρόνοιας, εκπαίδευσης και υγείας.

Το δικό μας μήνυμα, η δικιά μας απάντηση είναι: Ούτε βήμα πίσω! Καμιά αυτοσυγκράτηση! Καμιά υποχώρηση! Απαντάμε με ένταση της προσπάθειας για οργάνωση και αλληλεγγύη σε κάθε τόπο δουλειάς, σε κάθε κλάδο, σε κάθε γειτονιά. Αυτή είναι η δύναμή μας, αυτό είναι το όπλο μας. Ξεπερνάμε τις καθυστερήσεις και τις αδυναμίες μας, ορθώνουμε το ανάστημά μας. Να οργανωθούμε γερά και να περάσουμε στην αντεπίθεση.

· Με την οργάνωση και την αλληλεγγύη να βάλουμε φραγμό στις απολύσεις.

· Να βρεθούμε μαζί με τους απολυμένους και τους άνεργους, να διεκδικήσουμε την προστασία τους και την κάλυψη των αναγκών τους, με βάση τις προτάσεις του Π.Α.ΜΕ.

· Να βάλουμε φραγμό στα σχέδια για μείωση ημερών εργασίας και μισθών, παλεύοντας αποφασιστικά για συλλογικές συμβάσεις και ουσιαστικές αυξήσεις.

· Να πληρώσουν οι καπιταλιστές για την κρίση τους. Να νοιώσουν τη δύναμη του εργατικού κινήματος. Να ζουν με το φόβο της εργατικής αφύπνισης και αντεπίθεσης.

Ούτε βήμα πίσω λοιπόν. Αρκετά πλήρωσαν η εργατική τάξη, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι μικροί και μεσαίοι αγρότες όλα αυτά τα χρόνια.

Ο πλούτος που συσσωρεύτηκε είναι αμύθητος, τα προϊόντα που γεμίζουν τις βιτρίνες και τις αποθήκες είναι ασύλληπτα σε όγκο. Οι μηχανές παραγωγής προϊόντων αλλά και γενικότερα τα σύγχρονα μηχανικά και τεχνολογικά επιτεύγματα δεν έχουν ιστορικό προηγούμενο. Όλος αυτός ο πλούτος είναι δημιούργημα των εργατών. Αν όλα αυτά ήταν στην υπηρεσία του συνόλου, η ζωή θα ήταν πολύ διαφορετική για όλο το λαό. Κι όμως οι παραγωγοί αυτού του πλούτου υποφέρουν και ζουν μέσα στην ανασφάλεια, στην ανεργία, στη φτώχεια. Εκεί βρίσκεται η αιτία του σημερινού προβλήματος της κρίσης! Όλος αυτός ο πλούτος είναι ιδιοκτησία των λίγων που έγιναν πανίσχυροι και είναι θωρακισμένοι με όλα τα μέσα που διαθέτει το σύστημα.

Συναγωνιστές συναγωνίστριες

Η κρίση ξέσπασε γιατί οι καπιταλιστές δεν μπορούν να αυξάνουν με τους ίδιους ρυθμούς και με τα ίδια ποσοστά τα κέρδη τους, να αναπαράγουν τον συσσωρευμένο πλούτο. Φράκαραν και κινδυνεύουν να καταρρεύσουν. Το σύστημά τους, ο τρόπος παραγωγής τους, ο καπιταλισμός, βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με τις ανάγκες της κοινωνίας και της εξέλιξης. Είναι εμπόδιο. Είναι σύστημα σάπιο και παρασιτικό. Είναι ανθυγιεινό για την εργατική τάξη, γενικότερα για τον εργαζόμενο λαό. Γι’ αυτό τα όργανα της ευρωενωσιακής πλουτοκρατίας, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Κομισιόν, το Ευρωδικαστήριο σχεδιάζουν και απαιτούν, αποφασίζουν και υλοποιούν μέσω των αστικών κυβερνήσεων, φιλελεύθερων και σοσιαλδημοκρατικών: μεγαλύτερη ευελιξία στις εργασιακές σχέσεις, μειώσεις μισθών, συρρίκνωση και ξεπάτωμα των ασφαλιστικών δικαιωμάτων.

Να σε τι ζητάνε να βάλουμε πλάτη. Ζητούν την συναίνεσή μας για να ξεπεράσουν αυτή τη δυσκολία και τους κινδύνους που απειλούν το βάρβαρο και εκμεταλλευτικό καπιταλιστικό σύστημα.

Ένα πρέπει να ‘ναι καθαρό. Αν βγουν και όποτε βγουν από την κρίση με τους δικούς τους όρους, η εργατική τάξη θα είναι σε πολύ χειρότερη μοίρα αν δεν αντιπαλέψει αυτά τα σχέδια.

Κάθε μέτρο που θα παίρνεται σε βάρος της εργατικής τάξης, ακόμη κι άν ονομάζεται τώρα “έκτακτο” ή “προσωρινό” θα μονιμοποιηθεί. Και το κυριότερο η κρίση θα επανέλθει ακόμα πιο καταστροφική όσο το μονοπωλιακό κεφάλαιο έχει στην ιδιοκτησία του τα μέσα παραγωγής και τον παραγόμενο πλούτο.

Εμείς δε διαλέγουμε ποιος καπιταλιστής κινδυνεύει λιγότερο ή περισσότερο. Αποφασιστικά, ταξικά, μαχητικά απαντάμε: Καμιά θυσία για την πλουτοκρατία. Δεν έχουμε τα ίδια συμφέροντα και το ίδιο μέλλον. Το μέλλον της ελληνικής κοινωνίας είναι, πρέπει να είναι στα χέρια της εργατικής τάξης.

Μόνο η εργατική τάξη σε συμμαχία με τα άλλα εργαζόμενα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας, με τους αυτοαπασχολούμενους στις πόλεις και τα χωριά μπορούν να βγάλουν τη χώρα από την κρίση και να εξαλείψουν μια για πάντα τις αιτίες που γεννούν την κρίση. Αυτή την προοπτική χαράζουμε.

Αγωνιζόμαστε για την διεύρυνση του Αγωνιστικού Λαϊκού Μετώπου όχι μόνο για να μην πληρώσουν την κρίση αυτοί που δεν ευθύνονται, αλλά να βγουν από την κρίση τραυματισμένοι, φοβισμένοι και εξουθενωμένοι οι καπιταλιστές. Εντείνουμε τον συνδικαλιστικό και πολιτικό αγώνα για να απαλλαγεί η κοινωνία από την κυριαρχία και την εξουσία των μονοπωλίων.

Η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός, εν ονόματι του κεφαλαίου ζητάει ομοψυχία. Πετάμε στα σκουπίδια τις συναινετικές εκκλήσεις τους, είναι δηλητήριο για την εργατική τάξη.

Μας λένε ότι είναι εθνική υπόθεση να βγούμε από την κρίση. Ότι η κρίση είναι απειλή για όλη την κοινωνία. Είναι μεγάλη απάτη και ψέμα αυτή η θεωρία. Όπως ήταν ψέμα και απάτη όλα αυτά τα χρόνια ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση εγγυάται το μέλλον των εργαζομένων. Ότι το Ευρώ θα φέρει ευημερία, ότι η ΟΝΕ θα θωρακίσει την ισχυρή Ελλάδα.

Η αλήθεια, η ταξική αλήθεια είναι ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θωράκισε και εξασφάλισε μόνο τα συμφέροντα της πλουτοκρατίας και άνοιξε τους ασκούς του Αιόλου για τα δικαιώματα και τα συμφέροντα των εργαζομένων. Όμως ξέφτισε το παραμύθι τους

Το Μάαστριχτ που ψήφισαν όλα τα κόμματα εκτός από το κόμμα της εργατικής τάξης, ήταν η μήτρα που γέννησε τη σημερινή άθλια κατάσταση.

Σήμερα που καταρρίπτονται οι μύθοι για την Ευρωπαϊκή Ένωση, οι υποστηριχτές της ξεχνάν τις διακηρύξεις και τις ευθύνες τους και επιχειρούν να ξανασερβίρουν τους ίδιους μύθους. Μας καλούν να βάλουμε όλοι πλάτη για να κάνουμε, λένε, τον καπιταλισμό πιο ανθρώπινο και να ανανεώσουμε την Ευρωπαϊκή Ένωση, να παλέψουμε λένε ώστε να θεσπιστούν κανόνες και ίσες ευκαιρίες για το παιδί του εργάτη και το παιδί του βιομηχάνου! Είναι απάτη και ξεδιάντροπη απόπειρα να ξεγελάσουν τον εργαζόμενο λαό.

Τώρα θυμήθηκε η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ ότι στην Ευρωπαϊκή Ένωση κυριαρχούν οι συντηρητικές δυνάμεις και όχι οι σοσιαλιστές. Γι' αυτό έχουμε αυτές τις εξελίξεις. Αν ήταν αυτοί στην εξουσία θα ήμασταν λένε καλύτερα! Κρύβουν ότι το Μάαστριχτ και η Λευκή Βίβλος, δηλαδή οι στρατηγικές κατευθύνσεις που τώρα υλοποιούνται, είχαν ως πρωταγωνιστές του σοσιαλιστές.

Κρύβουν την αλήθεια ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μια ένωση ληστών για τους λαούς, αλλά και ανειρήνευτων αντιθέσεων κάθε χώρας ενάντια σε άλλες χώρες για λογαριασμό των συμφερόντων της δικής της πλουτοκρατίας. Έχουμε όμως μνήμη και πολύτιμη πείρα!

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, η ΝΔ, οι σοσιαλδημοκρατικές και φιλελεύθερες κυβερνήσεις, οι δυνάμεις του Ευρωμονόδρομου σχεδιάζουν και εφαρμόζουν την πολιτική που δίνει τεράστια ποσά στους τραπεζίτες και στους επιχειρηματίες. Όλοι μαζί παίρνουν μέτρα για να εξυπηρετήσουν το κεφάλαιο. Είμαστε ταξικοί αντίπαλοι μαζί τους.

Εμείς είμαστε αλληλέγγυοι με τους χιλιάδες απολυμένους εργάτες και χιλιάδες άστεγους, τους άνεργους σε όλες τις χώρες της Ευρώπης. Είμαστε μαζί τους στον αγώνα για να μην πληρώσει η εργατική τάξη τα σπασμένα της κρίσης τους και συντονίζουμε τα βήματά μας στην προοπτική να απαλλαγεί σε κάθε χώρα από τα δεσμά της εκμετάλλευσης και τους υπεύθυνους της κρίσης.

Μας λένε ότι η χώρα απειλείται από τα ελλείμματα και το εξωτερικό χρέος.

Ο εργαζόμενος λαός δεν ευθύνεται. Είναι ελλείμματα και χρέη που δημιουργήθηκαν για έργα και ανάγκες της κερδοφορίας του κεφαλαίου και των μηχανισμών θωράκισης των συμφερόντων του.

Τα πληρώσαμε πολύ ακριβά και τώρα μας καλούν να τα ξαναπληρώσουμε.

Δεν αφορά την εργατική τάξη αν η ΝΔ ή το ΠΑΣΟΚ δημιούργησε περισσότερα χρέη και ελλείμματα. Είναι δική τους όλη η ευθύνη και πρέπει να πληρώσουν πολιτικά και οι δυο. Να δεχθούν ισχυρό πλήγμα. Να τους εγκαταλείψουν μαζικά οι εργάτες και οι εργάτριες.

Συνάδελφοι συναδέλφισσες

Ξέρουμε πολύ καλά ότι στις γραμμές της εργατικής και λαϊκής οικογένειας μεγαλώνει η φτώχεια, η ανέχεια, η αγωνία για το αύριο. Φουντώνει η αγανάκτηση, ο θυμός, αλλά και ο φόβος. Πολλές οικογένειες και ιδιαίτερα οι μετανάστες βρίσκονται στο όριο της εξαθλίωσης.

Την ίδια στιγμή ο εργοδοτικός–κυβερνητικός συνδικαλισμός για άλλη μια φορά επιβεβαιώνει τον ρόλο του συνένοχου, του προσκυνημένου. Η συνδικαλιστική αριστοκρατία απέδειξε ότι είναι συνένοχη και συμμέτοχος στην επίθεση ενάντια στην εργατική τάξη με τον διάλογο σύμπραξης και τα 11 συμφωνημένα σημεία με τον Σύνδεσμο Ελληνικών Βιομηχανιών. Απέδειξε ότι είναι πρόθυμη να διευκολύνει τους στόχους των επιχειρηματιών. Η συνδικαλιστική αριστοκρατία προσπαθεί να χειραγωγήσει το εργατικό κίνημα, να επιβάλλει την πολιτική της ειρηνικής ταξικής συνύπαρξης. Προκαλεί ζημιά στη ζωή της εργατικής τάξης. Δεν είμαστε ούτε εταίροι, ούτε συνεταίροι με τους εκμεταλλευτές που πλουτίζουν από το μόχθο μας

Οι μεγαλοεργοδότες αποθρασυμμένοι απειλούν για μαζικές απολύσεις, επικαλούμενοι την οικονομική κρίση. Θέλουνε να φοβίσουν τους εργαζόμενους, να κατοχυρώσουν στη συνείδησή των εργαζομένων τα αντεργατικά μέτρα σαν αναγκαίο κακό. Καμιά ανοχή, κανένα φόβο μπροστά στις εργοδοτικές απειλές. Κάθε βήμα πίσω στρώνει το έδαφος στην ένταση της αντεργατικής επίθεσης.

Την ίδια στιγμή υπάρχουν δυνάμεις και κόμματα, ιδιαίτερα το ΠΑΣΟΚ και η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, που επιχειρούν ξετσίπωτα να ξεγελάσουν και να παγιδεύσουν τον αγανακτισμένο και δίκαια οργισμένο εργαζόμενο κόσμο με ψεύτικες υποσχέσεις και ελπίδες ότι είναι δυνατό να αλλάξει η θέση τους αν φύγει η ΝΔ και έρθει το ΠΑΣΟΚ. Και πιο είναι το επιχείρημα; Ότι οι κυβερνήσεις της ΝΔ είναι χειρότερες από το ΠΑΣΟΚ. Να διαλέξουμε δηλαδή ανάμεσα στη "Σκύλα και στη Χάρυβδη".

Να συμβιβαστούμε με ψίχουλα και με τα γνωστά παραμύθια. Να βάλουμε πλάτη για να μεγαλώσει η πίτα και τότε θα μοιραστεί πιο δίκαιο ο πλούτος. Τώρα αυτή η πλάνη ονομάζεται "πράσινη πολιτική" και κρατική ρύθμιση των αγορών. Δηλαδή στην πράσινη πολιτική δεν θα υπάρχουν μονοπώλια ή μεγάλο κεφάλαιο; Στην πράσινη πολιτική θα υπάρχουν καλύτερα μεροκάματα και φτηνά προϊόντα;

Κρατικές πολιτικές δεν έλειψαν ποτέ. Μόνο που ήταν πάντα στραμμένες στη στήριξη του κεφαλαίου και των μονοπωλίων και στη συνεχή αφαίρεση δικαιωμάτων για τους εργαζόμενους. Όσο θα υπάρχει το κεφάλαιο, η κρατική παρέμβαση είτε με τη μια, είτε την άλλη κυβέρνηση θα είναι πάντα προς όφελος του.

Η απόπειρα αυτή να ξεγελαστούν για άλλη μια φορά οι εργαζόμενοι πρέπει να ξεσηκώσει την οργή και να μετατρέψει το θυμό σε αγωνιστική στάση και πολιτική πράξη.

Χρόνια τώρα γνωρίσαμε και τις ισχυρές κυβερνήσεις και τις εναλλαγές κυβερνήσεων. Γνωρίσαμε και τις πολιτικές του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Οι διαφορές τους είναι στα συνθήματα και στις τακτικές. Αλλαγές στις κυβερνήσεις είχαμε, αλλαγή αφεντικού δεν είχαμε. Τα αφεντικά είτε με τη μια, είτε με την άλλη κυβέρνηση συνέχισαν να γίνονται πιο ισχυρά, πιο καταπιεστικά, πιο ληστρικά.

Το πρόβλημα για την εργατική τάξη δεν είναι ποιος υπηρετεί καλύτερα τα αφεντικά, αλλά ποιος θα την απαλλάξει από την εκμετάλλευση και την ταξική σκλαβιά.

Ποιος από τους εταίρους του δικομματισμού μπορεί να εγγυηθεί στην εργατική τάξη ότι θα ζει καλύτερα; Ότι θα βγει από το φαύλο κύκλο της λιτότητας-ακρίβειας-ανεργίας, από τους εκβιασμούς και τα συνεχή διλήμματα; Κανείς τους!

Οι εποχές που ο καπιταλισμός είχε κάποιες δυνατότητες να κάνει ορισμένες μικροπαραχωρήσεις τέλειωσε. Η μόνη δυνατότητα που έχει σήμερα είναι να μοιράζει την ανεργία, να εξασφαλίζει μερικές ώρες εργασίας, να προσλαμβάνει ανασφάλιστους εργαζόμενους. Το σύστημα δεν θέλει μόνο τζάμπα δουλειά, στρατιές ανέργων, θέλει και την ψυχή μας.

Η εργατική τάξη θα σωθεί μόνη της. Αν οργανωθεί. Αν γυρίσει τις πλάτες σε όσους με πλάνα λόγια την ξεγελούν. Αν γυρίσει τις πλάτες στις συμβιβασμένες και ανυπόληπτες συνδικαλιστικές ηγεσίες ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ – ΓΕΣΕΒΕ και πλήθος τριτοβάθμιων και πρωτοβάθμιων οργανώσεων. Αν ακολουθήσει το δρόμο των συμφερόντων της και της συνείδησής της. Αν στηριχθεί και συνειδητοποιήσει τη δύναμή της. Τη δύναμη της συμμαχίας με τους αυτοαπασχολούμενους και τη φτωχή αγροτιά. Το μέλλον των παιδιών της είναι στα χέρια της.

Οργάνωση λοιπόν και αντίσταση στην επίθεση του κεφαλαίου και του πολιτικού του προσωπικού. Ανυποχώρητος αγώνας ενάντια στους εκβιασμούς και την τρομοκρατία.

Αγώνας για ουσιαστικές διεκδικήσεις και απόφαση να συγκρουστούμε με την πραγματική εξουσία. Τα μονοπώλια, το μεγάλο κεφάλαιο και τους μηχανισμούς του.

Να προετοιμαστούμε για αγώνα που θα ΄χει ως στόχο την αλλαγή όχι κυβερνήσεων, αλλά τάξης στην εξουσία. Να γίνει η εργατική τάξη κυρίαρχη δύναμη της εξουσίας και των μέσων παραγωγής. Η εργατική τάξη μπορεί να ζήσει χωρίς τους καπιταλιστές. Αυτοί δε μπορούν να ζήσουν χωρίς την εργατική τάξη.

Συναγωνιστές συναγωνίστριες

Το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο, συμπληρώνοντας αυτές τις μέρες 10 χρόνια τίμιων αγώνων μας καλεί όλους να μπούμε πιο ορμητικά στον αγώνα για το δρόμο ανάπτυξης που ν' ανταποκρίνεται στα δικά μας συμφέροντα και τα συμφέροντα όλης της κοινωνίας. Ανάπτυξη που θα έχει ως σκοπό και σχέδιο την ικανοποίηση των ανθρώπινων αναγκών της εργαζόμενης πλειοψηφίας και όχι των κερδών της παρασιτικής μειοψηφίας. Εμείς έχουμε χτίσει τις επιχειρήσεις, τα καράβια, όλα τα μέσα παραγωγής, ότι βλέπει το ανθρώπινο μάτι. Εμείς τα δουλεύουμε, εμείς κοπιάζουμε, εμείς ιδρώνουμε, εμείς παράγουμε και άλλοι απολαμβάνουν τους καρπούς των κόπων μας. Ήρθε η ώρα να βάλουμε ως στόχο να περάσουν στα δικά μας χεριά. Αξίζει να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις. Αξίζει κάθε θυσία. Το χρωστάμε στον εαυτό μας και στα παιδιά μας, στο μέλλον τους.

Χαιρετίζουμε από το βήμα αυτό την αύξηση της συμμετοχής των γυναικών στους εργατικούς αγώνες. Απολυμένες, άνεργες, μετανάστριες, μανάδες και νέες κοπέλες που ονειρεύονται ένα καλύτερο μέλλον, μια ευτυχισμένη ζωή. Πρέπει όλοι να συνειδητοποιήσουμε ότι τα μεγαλύτερα θύματα της κρίσης είναι οι γυναίκες και οι νέοι. Πρώτες πλήρωσαν τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις με τα ελαστικά ωράρια, την ανασφάλιστη εργασία, τα χαμηλά μεροκάματα, τις περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες και υποδομές. Σήμερα πρώτες πάλι πληρώνουν τις συνέπειες της κρίσης. Είναι τα πειραματόζωα στην υλοποίηση των αντεργατικών μέτρων που επεκτείνονται σε όλη την εργατική τάξη.

Είναι ευθύνη των ταξικών συνδικάτων να σταθούν δίπλα στην εργαζόμενη γυναίκα. Να ορθώσουν ασπίδα προστασίας στη βάρβαρη εκμετάλλευσή της. Να κάνουν τόπο να μπουν μαζικά οι γυναίκες στην ταξική πάλη. Να μπουν για τα καλά στη ζωή των Σωματείων.Να ενθαρρύνουν τη συμμετοχή τους στον αγώνα, να τις στηρίξουν.

Χαιρετίζουμε τους νέους και τις νέες που δίνουν δύναμη, ζωντάνια και προοπτική στον αγώνα μας. Ας ανοιχτούμε πιο τολμηρά στους χιλιάδες νέους που αναζητούν δρόμο και τρόπο να εκφράσουν την αγανάκτηση και την οργή τους για όσα ζουν, για όσα βλέπουν. Να γίνει η οργή και η αγανάκτηση δύναμη στον οργανωμένο αγώνα.

Αγώνας, σύγκρουση, ανατροπή για μια καινούργια ζωή. Αγώνας που δεν έχει καμιά σχέση με τις κουκούλες και με όσους βάφτισαν εξέγερση την άστοχη βία και το πλιάτσικο.

Αξίζει χιλιάδες φορές κάθε θυσία για να ανοίξουμε έναν καινούργιο δρόμο που οδηγεί στη δικαίωση των αγώνων της εργατικής τάξης.

Συναγωνιστές συναγωνίστριες

Δίνουμε όλες μας τις δυνάμεις για την απεργία της Πρωτομαγιάς. Περισσότεροι εργαζόμενοι να μπουν στη μάχη με κάθε τρόπο, μέσα από τα σωματεία ή τις επιτροπές αγώνα όπου τα σωματεία χάνουν τα ταξικά τους χαρακτηριστικά και τον ταξικό τους προσανατολισμό. Να μπουν στη μάχη με την δημιουργία σωματείων ή με την μαζικοποίηση των υπαρχόντων, με την ενίσχυση του ταξικού πόλου του εργατικού κινήματος. Να προχωρήσουμε σχεδιασμένα στην ίδρυση νέων σωματείων στους κλάδους.

Ενωμένοι οι εργαζόμενοι σε ταξική βάση αποτελούν ισχυρή δύναμη ανατροπής. Στον ταξικό πόλεμο νικητές θα είναι οι εργάτες, νικήτρια θα είναι η τάξη μας.

10 ΧΡΟΝΙΑ Π. Α. ΜΕ

2009-04-07T09:34:00.001+03:00

Στις 3 ΑΠΡΙΛΗ 1999 συγκροτήθηκε το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο από αγωνιστικές ταξικές δυνάμεις με διαφορετική πολιτική αφετηρία, αλλά με κοινούς στόχους και προοπτική. Ήταν καρπός της αναγκαιότητας να βγει το συνδικαλιστικό κίνημα από το τέλμα, την αναξιοπιστία και το συμβιβασμό που το έχει ρίξει ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός που κυριαρχεί στη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ. Για τη συσπείρωση και το συντονισμό της πάλης της εργατικής τάξης μπροστά στη σφοδρή επίθεση των μονοπωλίων, της εργοδοσίας. Καρπός της αναγκαιότητας για τη σφυρηλάτηση της ταξικής ενότητας της εργατικής τάξης και του ταξικού προσανατολισμού της πάλης. Για την αποφασιστική ανάπτυξη των αγώνων της κατά του κεφαλαίου, της αντιλαϊκής πολιτικής. Για να γίνει το ταξικό εργατικό κίνημα πόλος συσπείρωσης και συμμαχίας όλων όσων υποφέρουν από το ζυγό των μονοπωλίων, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ιμπεριαλισμού. Για μια φιλολαϊκή πολιτική.

10 χρόνια ΠΑΜΕ

Η ζωή, η δράση, επιβεβαιώνει ότι η γέννησή του αποτελεί σταθμό στην αγωνιστική πορεία του ταξικού κινήματος και ελπιδοφόρα προοπτική για τα συμφέροντα της εργατικής τάξης, των εργατοϋπαλλήλων, για την εργατική οικογένεια στο σύνολο της.

10 χρόνια ΠΑΜΕ

Στάθηκε ο ακούραστος οργανωτής της πάλης της εργατικής τάξης. Μπροστά σε όλα τα μέτωπα πάλης. Βρέθηκε μαζί με τους εργάτες και τις εργάτριες, στα εργοστάσια, στους χώρους δουλειάς, στο δρόμο του αγώνα για κάθε πρόβλημα των εργατών και των εργατριών, των νέων εργαζόμενων, των γυναικών, των συνταξιούχων, των μεταναστών. Για το δικαίωμα στη δουλειά, τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, τους μισθούς, τις συντάξεις, την παιδεία, την υγεία, τις συνθήκες δουλειάς. Για όλα τα προβλήματα που απασχολούν την εργατική τάξη, που επηρεάζουν τη ζωή της. Έδειξε με τις θέσεις και τη δράση του ότι η εργατική τάξη είναι παντοδύναμη όταν είναι οργανωμένη και πεισμένη για την αναγκαιότητα της ασυμβίβαστης πάλης με την εργοδοσία και τα κόμματά της.

10 χρόνια ΠΑΜΕ

Με απεργίες, συλλαλητήρια, καταλήψεις, παραστάσεις με όλες τις μορφές πάλης. Οργανωμένα, μαζικά, δυναμικά σε ανυποχώρητο αγώνα με τις δυνάμεις του κεφαλαίου, τις δυνάμεις καταστολής και την εργοδοτική τρομοκρατία.

Μπροστά στον αγώνα κατά της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, κατά της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο για την κατάργησή της. Εκφράζει ανυποχώρητα, μαχητικά τα εργατικά συμφέροντα, τα συμφέροντα των «ταπεινών και καταφρονεμένων».

10χρόνια ΠΑΜΕ

Έδωσε ελπίδα, πνοή και προοπτική στην εργατική τάξη. Έτσι σήμερα πολλοί εργάτες το εμπιστεύονται, απευθύνονται σ’ αυτό, ανεξάρτητα αν δε συμφωνούν σε όλα μαζί του.

Αυτό είναι το ΠΑΜΕ. Συσπείρωση των ταξικών δυνάμεων, σωματείων, ομοσπονδιών, εργατικών κέντρων, επιτροπών αγώνα, συνδικαλιστών, εργαζομένων, κίνημα που οργανώνει, διαπαιδαγωγεί, κινητοποιεί την εργατική τάξη.

Πραγματικός εκπρόσωπος των εργαζομένων, των εργατών και των εργατριών, που έχει φάρο την ταξική πάλη ανάμεσα στην εργασία και στο κεφάλαιο, κατά της ταξικής συνεργασίας, των διαλόγων, της υποταγής, των λογικών των «κοινωνικών εταίρων» που αφοπλίζει το εργατικό κίνημα.

Χαιρετίζουμε τους χιλιάδες εργάτες και εργάτριες, τους χιλιάδες εργατοϋπαλλήλους που στηρίζουν την αγωνιστική πορεία αυτά τα χρόνια.

Χαιρετίζουμε τα συνδικάτα, τους συνδικαλιστές που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ και παλεύουν μαζί του ακόμα και αν δεν συμφωνούν με το σύνολο των θέσεών του.

Σήμερα μπροστά στην κρίση και την ολομέτωπη επίθεση που δέχεται η εργατική τάξη, ο λαός, το ΠΑΜΕ αποτελεί το αποκούμπι όλων των εργαζομένων, ασπίδα προστασίας και φάρο συσπείρωσης.

Η γραμμή και το πλαίσιο στόχων πάλης του ΠΑΜΕ στηρίζεται στις αρχές της ταξικής πάλης. Αφετηρία των σκοπών και του αγώνα μας είναι η αλήθεια που κρύβουν εργοδοσία και συμβιβασμένοι συνδικαλιστές ότι η εργατική τάξη είναι ο μόνος παραγωγός του πλούτου που τον καρπώνονται οι εκμεταλλευτές, οι καπιταλιστές γιατί έχουν στην ιδιοκτησία τους τα μέσα παραγωγής και όσο αυξάνει αυτός ο πλούτος, τόσο πιο πολύ μεγαλώνουν τα βάσανα, η αβεβαιότητα και η ανασφάλεια για το μέλλον. Η εργατική τάξη έχει υποχρέωση όχι μόνο να παλεύει για καλύτερους όρους ζωής, αμοιβής και εργασίας, αλλά να διεκδικεί ότι της ανήκει, να διεκδικεί τον πλούτο που παράγει.

Η εργατική τάξη έχει υποχρέωση να διεκδικεί στόχους πάλης και αιτήματα που ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες, γι’ αυτό επιμένουμε για :

1.400 κατώτερο μισθό, 56 ευρώ κατώτερο μεροκάματο
Ουσιαστική προστασία των ανέργων. Επίδομα ανεργίας 1120 ευρώ για όσο διάστημα διαρκεί η ανεργία.
Μόνιμη σταθερή δουλειά. Κατάργηση όλων των αντεργατικών μορφών εργασίας. 7ωρο-35ωρο-πενθήμερο.
Κοινωνικές παροχές και υποδομές που να καλύπτουν δωρεάν τις ανάγκες της εργατικής οικογένειας, των παιδιών, των γυναικών, των ηλικιωμένων.

Το διεκδικητικό πλαίσιο του ΠΑΜΕ περιλαμβάνει αιτήματα που καλύπτουν όλες τις πλευρές της ζωής της εργατικής τάξης. Ακολουθεί τη γραμμή του προλεταριακού διεθνισμού, της διεθνούς αλληλεγγύης και του συντονισμού με δυνάμεις που αντιστέκονται στους ιμπεριαλιστές.

Προχωράμε μπροστά, υπολογίζουμε τις δυσκολίες, αλλά τις αντιπαλεύουμε αποφασιστικά. Θέλουμε να γίνουμε καλύτεροι, γιατί γνωρίζουμε ότι η ταξική πάλη είναι σκληρή και ο αντίπαλος χρησιμοποιεί όλα τα μέσα και τα μέτρα για να βάλει εμπόδια στη δουλειά μας.

Προχωράμε μπροστά σε σύγκρουση με τη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ, τον εργοδοτικό-κυβερνητικό συνδικαλισμό που εκπροσωπεί τη στρατηγική του κεφαλαίου στο εργατικό κίνημα, που στηρίζει την αντιλαϊκή πολιτική της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ, των δυνάμεων του Ευρωμονόδρομου. Που συνδιαλέγεται με τον ΣΕΒ στο όνομα της ανταγωνιστικότητας, της κερδοφορίας των επιχειρήσεων και του κοινωνικού εταιρισμού.

Προχωράμε μπροστά για την αναδιοργάνωση του συνδικαλιστικού κινήματος. Για να οργανωθεί η εργατική τάξη στα σωματεία, να τους δώσει ταξικό προσανατολισμό, να αλλάξει το συσχετισμό δύναμης, να συσπειρωθούν νέες δυνάμεις που θα αφήνουν στην άκρη τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό.

Για να οργανωθεί η εργατική τάξη σε επιτροπές αγώνα, σε σωματειακές επιτροπές στα εργοστάσια, στους χώρους δουλειάς.

Για να οργανωθούν, να ενταχθούν στην πάλη οι νέοι και οι νέες, οι γυναίκες, οι μετανάστες, οι εργαζόμενες με ελαστικές μορφές εργασίας.

Για να δυναμώσει η κοινή δράση της εργατικής τάξης με την μικρομεσαία αγροτιά, τους αυτοαπασχολούμενους της πόλης.

Για να χτισθεί η κοινωνική συμμαχία που θα παλεύει σχεδιασμένα, αποφασιστικά κατά της πλουτοκρατίας και του ιμπεριαλισμού.

Για να ενισχυθεί, να εμπλουτισθεί, η Αντιμονοπωλιακή, Αντιϊμπεριαλιστική γραμμή πάλης που θα ανοίξει το δρόμο για ριζικές αλλαγές. Για ανάπτυξη που θα έχει κριτήριο τις ανάγκες, τα συμφέροντα των εργαζομένων, των λαϊκών στρωμάτων και όχι τα κέρδη των καπιταλιστών.

Σε αυτήν την ανάπτυξη το κουμάντο θα κάνει η εργατική τάξη με τους συμμάχους της και τα μέσα παραγωγής θα είναι στην ιδιοκτησία του λαού. Η οικονομία θα βασίζεται σε κεντρικό σχεδιασμό, που θα μπορεί να εξασφαλίζει το δικαίωμα πλήρους και σταθερής εργασίας για όλους, να εξασφαλίζει εργασιακά, ασφαλιστικά, κοινωνικά δικαιώματα, να ικανοποιεί τις λαϊκές ανάγκες.

Δυναμώνουμε τον αγώνα στις συνθήκες της κρίσης. Η καπιταλιστική κρίση απαιτεί να δυναμώσει η οργάνωση, η μαζική δράση και κινητοποίηση, η όξυνση της ταξικής πάλης. Τα κόμματα του κεφαλαίου και της Ευρωυποταγής ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΝ κρύβουν τις αιτίες της κρίσης. Κρύβουν ότι η κερδοφορία είναι η πραγματική αιτία και επιχειρούν να αποπροσανατολίσουν την εργατική τάξη. Προσπαθούν να περάσουν τη λογική ότι μπροστά στην κρίση χρειάζεται συνεννόηση, συναίνεση και εργασιακή ειρήνη.

Το ΠΑΜΕ έχοντας στις πλάτες του μεγάλες ευθύνες, παλεύει αταλάντευτα για την ενότητα της εργατικής τάξης. Επιδιώκει τη συγκέντρωση και την κινητοποίηση περισσότερων εργατών, εργατριών, νέων, σε ταξική, αγωνιστική κατεύθυνση, σε σύγκρουση με τις δυνάμεις του κεφαλαίου, τους πολιτικούς και συνδικαλιστικούς του εκπροσώπους, την αντιλαϊκή πολιτική. Για να μην πληρώσει η εργατική τάξη την κρίση, αλλά το κεφάλαιο που τη δημιούργησε.

Επιδιώκει την κοινή πάλη ανάμεσα στους Έλληνες και τους μετανάστες.

Μπορούμε να κάνουμε ακόμα καλύτερα βήματα με αποφασιστικότητα, μαχητικότητα, αισιοδοξία και εμπιστοσύνη στην εργατική τάξη.

Η ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ

Απρίλης 2009

ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΔΑΚΡΥΑ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ ΛΑΟ

2009-01-08T13:37:00.001+02:00

ΑΦΙΣΕΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ 10/12/2008

2008-11-28T13:15:00.001+02:00

ΟΧΙ στις ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ, ΣΤΟ 65ωρο, ΣΤΗ ΛΙΤΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ

2008-11-19T09:20:00.001+02:00

ΟΛΟΙ στα ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ του ΠΑΜΕ

ΠΕΜΠΤΗ 27 ΝΟΕΜΒΡΗ 2008, στις 7:00 μμ στις ΚΕΝΤΡΙΚΕΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΚΟΖΑΝΗΣ και ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑΣ

ΟΧΙ στις ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ, ΣΤΟ 65ωρο, ΣΤΗ ΛΙΤΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ

ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ Η ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΙΑ

Εργαζόμενοι, εργαζόμενες, άνεργοι, νέοι και νέες, συνταξιούχοι.

Έλληνες και μετανάστες.

ΟΛΟΙ στο δρόμο του αγώνα.

Να αναμετρηθούμε με την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με τις δυνάμεις του κεφαλαίου, που επιτίθενται κατά των εργατικών – λαϊκών οικογενειών, κατά των δικαιωμάτων μας, με αιχμή την καπιταλιστική, οικονομική κρίση.

Να απαντήσουμε δυναμικά στις απολύσεις, στην ανεργία, να αναπτυχθεί μαζική πάλη για την προστασία των ανέργων, ισχυρό κίνημα εργατικής αλληλεγγύης.

Να μην περάσει το αντεργατικό έκτρωμα του 65ωρου και ο διαχωρισμός σε ενεργό και ανενεργό (απλήρωτο) εργάσιμο χρόνο, που αποφάσισε η Ευρωπαϊκή Ένωση, με την ψήφο της Ν.Δ, του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΝ και του ΛΑΟΣ.

Να σπάσουμε το φόβο που καλλιεργούν οι αντίπαλοί μας, να μετατραπεί η λαϊκή δυσαρέσκεια σε οργανωμένη πάλη κατά των εκμεταλλευτών και των πολιτικών τους εκπροσώπων.

Σκεφτείτε καλά! Οι καπιταλιστές κερδίζουν όλα τα χρόνια από την ανοδική πορεία της οικονομίας. Αυξάνουν τα κέρδη και τη δύναμή τους, χειροτερεύει η κατάσταση των εργατικών – λαϊκών οικογενειών.

Τώρα, στις συνθήκες της καπιταλιστικής κρίσης, που ζούμε τα συμπτώματά της στην Ελλάδα, πληθαίνουν οι απολύσεις, δυναμώνει η επιθετικότητα του κεφαλαίου κατά του συνόλου των εργατικών δικαιωμάτων.

Η κυβέρνηση, με τη συνενοχή των άλλων κομμάτων του Ευρωμονόδρομου, στηρίζει τους τραπεζίτες, το μεγάλο κεφάλαιο, με δισεκατομμύρια Ευρώ.

Προσπαθούν να φορτώσουν την κρίση στις πλάτες του λαού, να τον παγιδεύσουν στη λογική των επιδομάτων της φτώχειας, να μπλοκάρουν τις διεκδικήσεις.

Το συμπέρασμα είναι αναμφισβήτητο.

Η καπιταλιστική ανάπτυξη βασίζεται στην εκμετάλλευση και στην καταπίεση των πολλών για να αυξάνουν τα κέρδη οι λίγοι, οι πλουτοκράτες που έχουν στα χέρια τους την εξουσία και τα μέσα παραγωγής.

Τα κέρδη της πλουτοκρατίας, η αναρχία της καπιταλιστικής παραγωγής, η εκμετάλλευση της εργατικής τάξης, οδηγούν στην κρίση που σημαδεύει το εκμεταλλευτικό σύστημα και δείχνει τα όριά του.

Αυτή την αλήθεια προσπαθούν να κρύψουν οι απολογητές του συστήματος, που αποδίδουν τις αιτίες της κρίσης στους τρόπους διαχείρισης, στην απληστία των τραπεζιτών, για να παραπλανήσουν τους εργαζόμενους.

Αυτή την αλήθεια προσπαθούν να κρύψουν οι δυνάμεις της Σοσιαλδημοκρατίας, που πλασάρουν την παρέμβαση του αστικού κράτους σαν λύση προς όφελος του λαού.

Κοροϊδεύουν τις λαϊκές δυνάμεις.

Έχει δοκιμαστεί τόσο η Φιλελεύθερη, όσο και η Σοσιαλδημοκρατική διαχείριση. Έχουν δοκιμαστεί τόσο η Ν.Δ, όσο και το ΠΑΣΟΚ. Είναι εκφραστές του μεγάλου κεφαλαίου, υπηρετούν τις ανάγκες του, τα συμφέροντά του.

ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΙΑ

Ισχυροποίηση του μετώπου κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αποδυνάμωση των κομμάτων του δικομματισμού και του Ευρωμονόδρομου. Μαζική καταδίκη των πλειοψηφιών της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, του εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλισμού.

Οι δυνάμεις αυτές υπερασπίζονται τη στρατηγική του κεφαλαίου και την αντιλαϊκή πολιτική. Ανήκουν στο μπλοκ που διαχειρίζεται την κρίση υπέρ των μεγάλων συμφερόντων. Ευθύνονται για την καθήλωση των μισθών και των συντάξεων, την ανατροπή εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων, την εμπορευματοποίηση της υγείας, της πρόνοιας και της παιδείας, τις ιδιωτικοποιήσεις.

Χρησιμοποιούν τον κοινωνικό διάλογο και την συναίνεση για τον αφοπλισμό του εργατικού κινήματος.

Αντίσταση, μαζική κινητοποίηση, δυνάμωμα της ταξικής ενότητας της εργατικής τάξης, κοινή δράση, συμμαχία με την μικρομεσαία αγροτιά, τους αυτοαπασχολούμενους της πόλης, τη νεολαία.

Γερές βάσεις στους χώρους δουλειάς, υποδομή για την κλιμάκωση της πάλης, αλλαγή των συσχετισμών δύναμης, ενίσχυση του ΠΑΜΕ, των ταξικών συνδικάτων.

Αυτά θα δώσουν δύναμη στον αγώνα μας, θα συμβάλλουν στην ανασύνταξη και την ισχυροποίηση του εργατικού κινήματος, στην πάλη για κάθε πρόβλημα, στην πάλη για βαθιές αλλαγές, για ανάπτυξη με κριτήριο την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών.

Τώρα μαζί με το ΠΑΜΕ για να ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ:

ΟΧΙ στις απολύσεις. Προστασία όλων των ανέργων, επίδομα 1.120 ευρώ, πάγωμα των δανείων, να σταματήσουν οι πλειστηριασμοί και οι κατασχέσεις για τις λαϊκές οικογένειες. Υπαλληλική αποζημίωση για κάθε απολυμένο.
Πλήρη – σταθερή εργασία. Κατάργηση των ελαστικών μορφών απασχόλησης, 7ωρο – 5νθήμερο – 35ωρο, κατοχύρωση της Κυριακής αργίας.
Κατώτερο μισθό 1.400 ευρώ, κατώτερο μεροκάματο 56 ευρώ. κατώτερη σύνταξη 1.120 ευρώ. Κατάργηση της φορολογίας στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης και στα καύσιμα. Αφορολόγητο όριο 15.000 ευρώ για τον άγαμο, 30.000 ευρώ για τη λαϊκή οικογένεια.
Κατάργηση όλων των αντεργατικών, αντιασφαλιστικών νόμων της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ. Στήριξη των ασφαλιστικών ταμείων από το κράτος. Απόσυρση των αποθεματικών από το χρηματιστηριακό και τραπεζικό τζόγο. Συνταξιοδότηση στα 55 χρόνια για τις γυναίκες, στα 60 για τους άνδρες, στα 50 χρόνια και στα 55 για τα ΒΑΕ.
Αποκλειστικά Δημόσια – Δωρεάν Υγεία, Πρόνοια, Παιδεία. Κατάργηση της επιχειρηματικής δραστηριότητας.
Δωρεάν - κρατικούς βρεφονηπιακούς σταθμούς. Κατάργηση των τροφείων.
Μείωση των επιτοκίων, άτοκα στεγαστικά δάνεια στα νέα ζευγάρια. Φτηνή, σύγχρονη κατοικία με ευθύνη του κράτους.
ΟΧΙ στην απελευθέρωση και στις ιδιωτικοποιήσεις. Ενιαίοι, αποκλειστικά κρατικοί φορείς στην Ενέργεια, στις Μεταφορές, στις Τηλεπικοινωνίες, στην υπηρεσία των λαϊκών αναγκών.
Νομιμοποίηση των μεταναστών, ισοτιμία δικαιωμάτων, δικαίωμα μεταφοράς ασφαλιστικών δικαιωμάτων στη χώρα προέλευσης.
« ΟΧΙ στην ποινικοποίηση των αγώνων. Να σταματήσουν οι διώξεις των συνδικαλιστικών στελεχών στα Εμφιαλωμένα Ποτά και αλλού.

Όλοι στα Συλλαλητήρια του Π.Α.ΜΕ. στις 27 Νοέμβρη

στις 7:00 μμ στις ΚΕΝΤΡΙΚΕΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΚΟΖΑΝΗΣ και ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑΣ

ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΙΑ

Νοέμβρης 2008

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠ' ΤΑ ΒΑΡΕΑ & ΑΝΘΥΓΙΕΙΝΑ

2008-09-22T14:12:00.001+03:00

Κεντρική Ομιλία - Συλλαλητηρίου ΠΑΜΕ- Δ.Ε.Θ. [09-09-2008]

2008-09-22T01:10:00.001+03:00

Εργάτες, εργάτριες, συνταξιούχοι, μικρομεσαίοι αγρότες, αυτοαπασχολούμενοι της πόλης, γυναίκες, νέοι και νέες, μετανάστες,
Λίγα μέτρα απ' την Έκθεση Θεσσαλονίκης, λίγα λεπτά πριν την ομιλία του Πρωθυπουργού, στέλνουμε μήνυμα στη κυβέρνηση, και τους κεφαλαιοκράτες που περιμένουν εκεί μέσα να μετρήσουν νέα κίνητρα και κέρδη από τις πρωθυπουργικές εξαγγελίες.
Όπως με το ΠΑΣΟΚ, έτσι και με σας, τη Ν.Δ., οι εργαζόμενοι, τα λαϊκά στρώματα, δεν περιμένουμε τίποτα καλό από σας, δεν περιμένουμε ούτε μια άσπρη μέρα με εσας.
Εργάτες, αγρότες, μικρομεσαίοι της πόλης, γυναίκες, νεολαία, ζήσαμε και ζούμε, χρόνια τώρα, δραματική χειροτέρευση της ζωής μας.
Ξέρουμε ότι πως αν μείνει έτσι όπως είναι η κατάσταση στην οικονομία, τη κοινωνία, τον συνδικαλισμό, τη πολιτική, η κατάσταση θα χειροτερέψει γοργά, δραματικά.
Συμφωνεί σ' αυτά η πλειοψηφία του λαού.
Όλοι εμείς, όμως, που είμαστε εδώ αποφασίσαμε το μεγάλο άλμα του απεγκλωβισμού απ' αυτή τη κατάσταση.
Αυτό εδώ το βήμα πρέπει να δυναμώσει, να γίνει παλλαϊκό.
Οι ταξικοί αγώνες να ενταθούν, να βαθύνουν, να συντονιστούν.
Αλλά και να έχουν αποτέλεσμα. Και στη σημερινή κατάσταση, που όλο και δυσκολεύει αποτέλεσμα για το σήμερα σημαίνει ταυτόχρονα αποφασιστικό, ριζοσπαστικό άνοιγμα του δρόμου για το αύριο. Αλλιώτικα, δεν γίνεται. Θα κερδίζουμε 1, θα χάνουμε 10.
Αλλιώτικα δεν γίνεται :
Λαϊκή Ανυπακοή - Ταξική Αντεπίθεση - Πολιτική Ανατροπή.
Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ, είστε εγγύηση για χειροτέρευση, πιο μαύρες μέρες για το λαό, αλλά και περισσότερα κέρδη, διαρκή άνοιξη για το κεφάλαιο.
Πριν λίγες μέρες, δείξατε πάλι τα δόντια της πολιτικής σας.
Αφού αποκλείσατε 400. 000 εργαζόμενους από την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, πήγατε να σβήσετε 300.000 μεροκαματιάρηδες από τα Βαρέα – Ανθυγιεινά. Περιμένατε κατάλληλο χρόνο να ανακοινώσετε το νέο έγκλημα σας, αιφνιδιαστικά. Πήγε στράφι ο αιφνιδιασμός σας. Δεν σας άφησε το Π.Α.ΜΕ. Πήρε μέσα από τα χέρια σας τη λίστα της ντροπής. Σας τη πέταξε στα μούτρα.
Έδειξε σ' εργάτες και εργάτριες ότι τους σκαρώνετε 7 χρόνια παραπάνω δουλειά, μειωμένο κόστος για τους εργοδότες. Σε συνθήκες απάνθρωπες, σε χώρους δουλειάς - τόπους δολοφονιών συναδέλφων μας (όπως πριν λίγο καιρό στο Πέραμα, προχθές στη Νάουσα, χθες στη Θεσσαλονίκη). Καμώνεστε ότι θα θιγούν μόνο οι νέοι, όχι οι παλιοί. Ποιον κοροϊδεύετε;
Απόλυση για τον δήθεν ακριβό παλιό, απίστευτη εκμετάλλευση για τον νέο άνεργο που περιμένει στην ουρά για μεροκάματο.
Ποιος σας είπε ότι τα παιδιά μας τα έχουμε για σκότωμα;
Κύριε Καραμανλή, ολοκληρώνετε το έργο που ξεκίνησε το ΠΑΣΟΚ με το Νόμο Ρέππα. Μην εφησυχάζετε από τη συναίνεση της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ και σ' αυτό το ζήτημα.
Το ταξικό κίνημα, το Π.Α.ΜΕ. σας προειδοποιεί :
Δεν θα περάσετε άσπρη μέρα. Δεν υπολογίζουμε θυσίες. Θα αντισταθούμε με κάθε μορφή πάλης. Το' παμε και το εννοούμε : Θα φτάσουμε τη σύγκρουση στα άκρα.
Όσο πιο γρήγορα, τόσο καλύτερα για τους εργαζόμενους. Δεν έχουμε άλλο δρόμο.
Χρόνια τώρα, Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ μας πείσατε εργάτες, αγρότες, μικρομεσαίους της πόλης, ότι εσείς και το κεφάλαιο που υπηρετείτε, μαζί με τη στρούγκα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σας, είστε ο κοινός μας εχθρός.
Άγρια ακρίβεια, ανεργία και φτώχεια για τους εργάτες, ξεκλήρισμα και φτώχεια για τους αγρότες, εξαφάνιση και φτώχεια για τους μικρομεσαίους.
Και για να τα βγάλετε πέρα με τη κρίση του συστήματος σας, εξασφαλίζοντας νέα κέρδη σε βιομήχανους, τραπεζίτες, μεγαλέμπορους, εφοπλιστές, φορτώνετε νέα χαράτσια, νέους φόρους για όλους μας, τα γνωστά υποζύγια.
Δίπλα στα φορολογικά τεκμήρια σας, εσείς είστε το τεκμήριο νέου πλούτου για το κεφάλαιο, νέας αβάσταχτης φτώχειας για το λαό.
Τα δεκάδες κλειστά εργοστάσια, τα καπνομάγαζα, η ΒΑΛΚΑΝ, ο Καματάκης, τώρα η ΒΙΑΜΥΛ, η ΖΗΜΕΝΣ, τα εργοστάσια του ΛΑΝΑΡΑ και των τραπεζιτών που οι εργαζόμενοι τους, είναι εδώ, μαζί μας, οι χιλιάδες απολύσεις δεν είναι κάτι μοιραίο. Αυτή είναι η ελεύθερη κίνηση του κεφαλαίου, η συνθήκη του Μάαστριχτ που ψήφισαν Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ – ΣΥΝ για να μεταναστεύει όπου βρει σύγχρονους, φθηνότερους «σκλάβους». Αυτή είναι ανάπτυξη των κερδών τους σε βάρος της ζωής των εργαζόμενων. Εντελώς αντίθετη είναι η αναγκαία και δυνατή ανάπτυξη με βάση τις δυνατότητες του τόπου, τις σύγχρονες ανάγκες των εργαζόμενων, όλου του λαού.
Με την πολιτική σας οδηγείται τις λαϊκές οικογένειες σε αδιέξοδο!
Τα προβλήματα βουνό !
Λεφτά για το νοσοκομείο, λεφτά για το γιατρό. Πανάκριβο εμπόριο η υγεία.
Δεν επιτρέπουμε σε κανένα να παίζει με τη ζωή μας.
Το ίδιο και με τη παιδεία. Τροφεία στο παιδικό σταθμό, στο σχολείο, στο φροντιστήριο, στο Πανεπιστήμιο που παραδίνεται στις επιχειρήσεις.
Κοροϊδία στις πλάτες της νεολαίας. Εργολαβία στήσανε πολλοί πάνω στην αγωνία της, με το άρθρο 16 και τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ ζητούσαν τη νομιμοποίηση των ΚΕΣ, των ιδιωτικών πανεπιστημίων στην Ευρωβουλή, τα νομιμοποίησαν στην Ελληνική Βουλή Ν.Δ. και ΛΑΟΣ.
Τα ίδια και με τους συμβασιούχους που απολύονται κατά χιλιάδες από Ν.Δ και ΠΑΣΟΚ, με τη γνωστή Ευρωπαϊκή οδηγία που ευλογούσε ο ΣΥΡΙΖΑ.
ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. παραδίνουν λαϊκή περιουσία στους ιδιώτες, περνώντας πάνω από το πτώμα δικαιωμάτων χιλιάδων εργαζόμενων. ΟΤΕ, ΔΕΗ, Λιμάνια, Ολυμπιακή. Τώρα ΟΣΕ ακόμα και το νερό, την Ύδρευση Θεσσαλονίκης.
Ο συνδικαλιστής, που μόλις χθες παρακολουθούνταν από την ασφάλεια Θεσσαλονίκης, δεν ήταν στο Π.Α.ΜΕ. Στη ΔΑΚΕ ήτανε. Μα ήξερε ότι εδώ, στο Π.Α.ΜΕ. θα βρει τη σταθερή φωνή ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις.
Και οργίασε όπως σε όλους τους χώρους δουλειάς η εργοδοτική τρομοκρατία. Με τη βοήθεια κι' αυτή τη φορά του εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλισμού.
Άξιοι βοηθοί του κεφαλαίου και των κυβερνήσεων του, τα εξαπτέρυγα τους, τα παιδιά τους, σε ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ, σε Εργατικά Κέντρα και Ομοσπονδίες. Προκεχωρημένο φυλάκιο τους μέσα στο εργατικό κίνημα για να χειραγωγήσουν. Να πείσουν ότι αν πάρει ο εργαζόμενος πάνω από 1 ευρώ αύξηση στο μεροκάματο (τη ντροπή και προδοσία που υπογράψανε με τους βιομηχάνους) θα πάει κατά διαόλου η οικονομία. Κι' ας ζαλίζουν τα κέρδη των κεφαλαιοκρατών. Τα δάκρυα τους για έκτακτη ενίσχυση της φτώχειας με επιδόματα – ψίχουλα, που εξαφανίζονται την επόμενη μέρα, είναι σαν τα δάκρυα του πατροκτόνου που κλαίει για την ορφάνια του.
Εντεταλμένοι να πείσουν ότι χρειάζονται κι' άλλες θυσίες στο ασφαλιστικό που κατεδαφίζετε εδώ και χρόνια. Να πείσουν ότι δεν υπάρχει χώρος για μόνιμη, πλήρη, σταθερή δουλειά. Ότι πρέπει να επεκταθεί, να γενικευτεί η μερική απασχόληση των 500 Ευρώ, όταν αυτή σπάει κόκκαλα. Ότι τα συνδικάτα πρέπει να συμφωνούν απολύσεις με τους εργοδότες, να συμφωνούν οι εργάτες να δουλεύουν – κατά πως λέει και η Ευρωπαϊκή Ένωση σας – και 65 ώρες τη βδομάδα, δηλ 13 ώρες τη μέρα. Να πείσουν ότι εκεί που κλείνουν εργοστάσια μπορούν να ανοίξουν επιχειρηματικά και βουλευτικά γραφεία πελατειακού δουλεμπορίου για μια θέση συμβασιούχου, με λήξη θητείας, με ψίχουλα για αποζημίωση σιωπής.
Δεν είναι το κακό το ριζικό μας. Δεν είναι όλα αυτά μοιραία.
Δεν είναι η Ν.Δ. που δεν ξέρει τι της γίνεται, που είναι ανίκανη. Δεν είναι κλεισμένη η κυβέρνηση στη γυάλα του Μαξίμου, όπως αποπροσανατολίζουν το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ, ο ΛΑΟΣ.
Είναι εδώ, παρούσα και εξαιρετικά αποτελεσματική. Για το κεφάλαιο. Για τα κέρδη του. Για την ανταγωνιστικότητα του. Για το μεγάλο στοίχημα του : τις αναδιαρθρώσεις, τη διαιώνιση της εκμετάλλευσης του καπιταλισμού.
Αυτή είναι η ουσία.
Οι προτάσεις για χαλάρωμα, για έλεγχο της βαρβαρότητας του καπιταλισμού, από το ΠΑΣΟΚ, από το ΣΥΡΙΖΑ, ψαρεύουν σε θολά νερά. Και λίγο δημόσιο και λίγο ιδιωτικός τομέας. Και κέρδη για το κεφάλαιο και δικαιώματα για τους εργαζόμενους. Και δημοκρατία και εργοδοτική τρομοκρατία.
Δε γίνεται. Λένε ψέματα.
Στηρίζουν την εκμετάλλευση, τον ίδιο εφιάλτη του Ευρωπαϊκού μονόδρομου, με άλλα λόγια.
Είναι συνειδητή πολιτική επιλογή. Διάλεξαν τη πλευρά. Διάλεξαν το κεφάλαιο.
Και η μαύρη αλήθεια, τη ξέρει κάθε εργάτης, κάθε λαϊκός άνθρωπος, είναι ότι η κατάσταση θα χειροτερέψει. Δεν έχουν περιθώρια. Για να κερδίσουν αυτοί πρέπει να χάσει ο λαός.
Την ώρα, που αυτός ο λαός σας πήρε χαμπάρι, σας καταφέρνει τα πρώτα χτυπήματα, ψάχνεστε και σεις και το σύστημα σας για σωσίβια. Ν. Δ. με ΛΑΟΣ, ΠΑΣΟΚ με ΣΥΡΙΖΑ, εσείς ξέρετε τα σενάρια σας και τις συνεργασίες σας. Για διαιώνιση της πολιτικής σας και της εξουσίας σας, με το λαό και τις ανάγκες του πάντα στην άκρη. Η δουλειά σας να γίνεται, ο ζωτικός χώρος του κεφαλαίου να μεγαλώνει, να κόβει την ανάσα του λαού.
Κι' όλοι σας στοιβαγμένοι στη στρούγκα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Που χρύσωσε το κεφάλαιο, απόλυσε, φτώχυνε, πετσόκοψε τους εργάτες, τους αγρότες, τους μικρομεσαίους.
Το μαύρο μέτωπο του Ευρωπαϊκού εφιάλτη πρέπει να πάρει απάντηση από τα θύματα του. Έγινε και σ' άλλες Ευρωπαϊκές χώρες.
Στις Ευρωεκλογές που έρχονται, Μαύρο στα κόμματα του ευρωμονόδρομου, οποιουδήποτε χρώματος και συνολικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση, Να τους κλείσουμε τους δρόμους, ανοίγοντας δρόμο για τα συμφέροντα μας.
Η σιωπή, η ανοχή, η μείωση της απαιτητικότητας από τη ζωή μας, θα τη κάνει πιο μαύρη.
Δεν έχουμε άλλο δρόμο. Ανυπακοή – αντίσταση – αντεπίθεση – ανατροπή.
ΟΛΟΙ, μαζικά, στα συνδικάτα. Να δυναμώσουν, να αναπνεύσουν με νέους ανθρώπους, με γυναίκες. Με τα ταξικά μας αδέλφια, τους μετανάστες.
Να αναζωογονηθούν. Να δράσουν μαζικά, ταξικά, αποφασιστικά. Να βάλουνε εμπόδια στην εργοδοσία. Να κάνουν νίκες. Να πάρουν κατακτήσεις.
Να εμποδίσουν απολύσεις. Να υπογράψουν συμβάσεις εργασίας με ανθρώπινα μεροκάματα, σπάζοντας τη προδοτική συμφωνία ΓΣΕΕ – βιομήχανων. Με αιτήματα επιθετικά, με αγώνες ανυποχώρητους.
Τα ταξικά συνδικάτα, το Π.Α.ΜΕ. ,έδειξε ότι γίνεται, ΜΠΟΡΟΥΜΕ. Έχουμε αποτελέσματα. Έχουμε νίκες.
Το δείχνουν οι ικανοποιητικές συμβάσεις ταξικών συνδικάτων. Το δείχνει η ανάκληση δεκάδων απολύσεων κάτω από αποφασιστική πάλη. Σε Καρφούρ, Λιντλ, στην Ανακύκλωση Θεσσαλονίκης, στο Μετρό Θεσσαλονίκης. Θα νικήσουμε και στο Νταχάου του Καζίνο Θεσσαλονίκης. Και στην Αναγέννηση. Θα νικήσουμε ενάντια στις στημένες διώξεις στα Εμφιαλωμένα Ποτά.
Να σπάσουμε το σύστημα του εργοδοτικού κυβερνητικού συνδικαλισμού. Να κόψουμε την αναπνοή που παίρνει το κεφάλαιο και ο δικομματισμός του από τις ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες.
Να δυναμώσουν τα ταξικά συνδικάτα. Να δυναμώσει το Π.Α.ΜΕ. σε χώρους δουλειάς και εργατογειτονιές. Να ξεφύγει το εργατικό κίνημα από το τσεπάκι του συστήματος. Να το απειλήσει, να κατακτήσει,
1.400 Ευρώ βασικό μισθό, 1.120 Ευρώ σύνταξη και επίδομα ανεργίας για όλο το διάστημα μας, δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους.
Αποκλειστικά δημόσια δωρεάν υγεία – πρόνοια και παιδεία για όλους.
Σύνταξη στα 60 για τους άνδρες, στα 55 για τις γυναίκες, 5 χρόνια λιγότερα για τα βαριά ανθυγιεινά.
Πολιτικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα στους χώρους δουλειάς.
Να μην αρκεστούμε μόνο στα επιμέρους. Η σημερινή νίκη θα υπονομευτεί, θα χάσει την αξία της αύριο, αν δεν τη στεριώσουμε. Αν δεν χτυπήσουμε το κακό στη ρίζα του. Αν δεν συγκεντρώσουμε ταξικές δυνάμεις. Δεν τις διατάξουμε σε απόλυτη κόντρα με το κεφάλαιο, τους πολιτικούς και συνδικαλιστικούς εκπροσώπους. Αν δεν τους χτυπήσουμε όπου τους βρούμε : στο συνδικάτο, στη πολιτική, στους αγώνες, στις εκλογές. Μπροστά στο κοινό εχθρό, ο αγωνιστικός συντονισμός εργατών, φτωχών αγροτών, αυτοαπασχολούμενων της πόλης είναι η τεράστια κοινωνική πλειοψηφία που μπορεί να βάλει ΣΤΟΠ.
Την ώρα που κάθε άνθρωπος του λαού, σ' όποιο θεό κι' αν πιστεύει, είναι σίγουρος ότι η κατάσταση, αν δεν αλλάξει ριζικά, θα χειροτερέψει:
Δεν μας παίρνει άλλο. Μπορούμε και πρέπει να κάνουμε σαν τάξη το μεγάλο βήμα, το μεγάλο άλμα.
Όταν το κεφάλαιο έχει ενιαία πολιτική, το ίδιο και τα κόμματα του και η Ευρωπαϊκή του Ένωση και τα κόμματα της, δεν έχουμε παρά να αντιτάξουμε το Μέτωπο και τη πολιτική της εργατικής τάξης και των συμμάχων της.
Να τους εγκαταλείψουμε μαζικά, αποφασιστικά, αμετάκλητα.
Να βάλουμε τη κοινωνία με το κεφάλι πάνω και τα πόδια κάτω. Να απολαύσει ο εργαζόμενος ότι μόνο αυτός παράγει : τα πάντα.
Να φύγει από τη μέση όποιος κατευθύνει το πλούτο στις τσέπες των λίγων. Να τσακιστούν τα κόμματα του δικομματισμού και η πολιτική τους. Να βουλιάξει μαζί με τα πολιτικά σωσίβια που είναι πρόθυμα να τον διασώσουν, όποιο όνομα κι' αν έχουν, είτε ΣΥΡΙΖΑ, είτε ΛΑΟΣ. Δεν είναι για μεθαύριο. Είναι για αύριο, για το αυριανό μεροκάματο, τη σταθερή δουλειά, τη σύνταξη, το δικαίωμα σε υγεία, παιδεία, δημοκρατία.
Αυτό που καλλιεργούν τα μαγειρεία του συστήματος σαν εύκολη εναλλακτική πολιτική λύση για το λαό, είναι στη πραγματικότητα εύκολη διαφυγή για το κεφάλαιο, να συνεχίσει τη βαρβαρότητα του.
Να συγκρουστούμε με τον πυρήνα, τη πηγή των προβλημάτων.
Να ανοίξουμε το δρόμο για το τσάκισμα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.
Αλλιώς δε θα πάρει τη τύχη του ο λαός στα χέρια του.
Η οικονομία να περάσει στην υπηρεσία του λαού και όχι του κεφαλαίου.
Κι' αυτό, δεν γίνεται με ευχές, δεν γίνεται με παρακάλια.
Να πάρει η εργατική τάξη, οι σύμμαχοι της, τα λαϊκά στρώματα του χωριού και της πόλης, την υπόθεση στα χέρια τους.
Να πάρουν την ευθύνη των αποφάσεων. Να πάρουν τη πολιτική εξουσία από τα χέρια των πλουτοκρατών και των κομμάτων τους, στα δικά τους χέρια.
Συνάδελφοι, δεν σταματάμε ούτε λεπτό. Συνεχίζουμε.
Με τη λαϊκή συμμαχία μας, με την ταξική αποφασιστικότητα μας, με το Πανεργατικό μας Μέτωπο, μέχρι να λείψει κι΄ ο τελευταίος εκμεταλλευτής, να απολαύσει ο άνθρωπος του μόχθου τα αποτελέσματα του κόπου του.
Με σιγουριά, με αισιοδοξία, μέχρι τη νίκη μας.

9/9/2008

Ενιαία απάντηση από όλους τους εργάτες

2008-08-20T09:32:00.001+03:00

Ακόμα πιο σκληρά μέτρα αναμένονται για τους μετανάστες, οι οποίοι καταδικάζονται στη διαρκή παρανομία στη χειρότερη περίπτωση και στην άγρια εκμετάλλευση από το κεφάλαιο στην ...καλύτερη. Το Σύμφωνο Μετανάστευσης που προωθεί η γαλλική προεδρία και αναμένεται να εγκριθεί τον ερχόμενο Οκτώβρη, στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ, κάνει σαφή την πρόθεση της ιμπεριαλιστικής ένωσης να «αξιοποιήσει» όσους μετανάστες χρειάζεται η οικονομία της ως φθηνή εργατική δύναμη, χωρίς δικαιώματα, και να περιθωριοποιήσει τους υπόλοιπους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης έξω από τα σύνορα των χωρών - μελών της.

Κάτι που χαρακτηρίζεται κομψά στα επίσημα κείμενα της ΕΕ ως «διαχείριση του φαινομένου της μετανάστευσης», με τέτοιο τρόπο που καθιστά τους μετανάστες δύο φορές θύματα. Τη μία γιατί εξαναγκάστηκαν λόγω της κατάστασης στη χώρα τους ή των ιμπεριαλιστικών πολέμων στους οποίους και η ίδια η ΕΕ συμμετέχει ή πρωτοστατεί, να παραδοθούν στους δουλέμπορους. Την άλλη γιατί οι ίδιοι που συνέβαλαν στην εκδίωξη από τη χώρα τους, εν προκειμένω η ΕΕ, ψάχνουν τρόπους να τους ξεφορτωθούν, ή να τους εκμεταλλευτούν πρώτα και μετά να τους ξεφορτωθούν. Γι' αυτό, άλλωστε, οι όροι χορήγησης αδειών διαμονής και ασύλου, χρόνο με το χρόνο γίνονται πιο άδικοι και αυστηροί, ώστε να επιτυγχάνεται ο έλεγχος των μεταναστευτικών ροών και η ανακύκλωση της φθηνής εργατικής δύναμης.

Το νέο Σύμφωνο για τη Μετανάστευση είναι συνέχεια της ευρωενωσιακής πολιτικής που ως βασική αρχή έχει την εκδίωξη από τα σύνορά της όσων μεταναστών δε χρειάζονται οι εθνικές οικονομίες, το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο. Αρχή που διέπει και τη μεταναστευτική νομοθεσία της χώρας μας, η οποία στηρίζει ένθερμα τις γαλλικές πρωτοβουλίες για ακόμα σκληρότερα μέτρα για τη «διαχείριση» του φαινομένου. Χαρακτηριστικά ο υπουργός Εσωτερικών, μετά τη συνάντηση που είχε προχτές με τον πρωθυπουργό, ενόψει της Συνόδου Κορυφής, δήλωσε ότι πολλά σημεία του Συμφώνου έχουν προέλθει από ελληνικές πρωτοβουλίες.

Συνέπεια, λοιπόν, και των ελληνικών πρωτοβουλιών είναι μια σειρά από μέτρα που επιφυλάσσουν για τους μετανάστες, ανάμεσα σε άλλα τη φυλάκισή τους έως 18 μήνες αν καταφύγουν παράνομα στην ΕΕ, την πενταετή απαγόρευση εισόδου σε χώρα - μέλος, τον έλεγχο των βιομετρικών τους δεδομένων, τον περιορισμό στοιχειωδών δικαιωμάτων τους, την προώθηση της «συνεργασίας» με τις αρχές για να αποφύγουν ενδεχομένως την απέλαση. Επιφυλάσσουν, με λίγα λόγια, μια ζωή με φυλακίσεις, απελάσεις, φακελώματα, στέρηση δικαιωμάτων, υποδούλωση. Εγγυώνται τη συνέχιση του απαράδεκτου τρόπου αντιμετώπισης των μεταναστών κατά την είσοδό τους σε μια χώρα, που δεν είναι άλλος από την κράτησή τους σε απαράδεκτους χώρους - κέντρα υποδοχής τα ονομάζουν - όπου διαβιούν σε άθλιες συνθήκες, μέχρι να επαναπροωθηθούν στις χώρες προέλευσης ή να πέσουν στα χέρια άλλου δουλέμπορου.

Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, που συνάδει με τον αντιδραστικό και αντιλαϊκό χαρακτήρα της ΕΕ και αφορά όχι μόνο τους μετανάστες αλλά το σύνολο των εργαζομένων, το ΚΚΕ απευθύνει σαφή προτροπή προς την εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα να μη δώσουν τη συγκατάθεσή τους, αλλά να αντιπαλέψουν την αντιμεταναστευτική πολιτική της ΕΕ. Η ΕΕ ενιαία αναπτύσσει την επίθεση ενάντια στα δικαιώματα των εργατών, ενιαία πρέπει να είναι και η απάντηση από την εργατική τάξη.

RKWM - KPG

Κάτω τα χέρια από την κυριακάτικη αργία

2008-07-24T10:43:00.001+03:00

Η Εκτελεστική Γραμματεία του Π.Α.ΜΕ. καλεί σε κοινή δράση και συντονισμό εργαζόμενους, αυτοαπασχολούμενους και μικρούς εμπόρους, απέναντι στον κοινό εχθρό, τα μονοπώλια και τις πολυεθνικές

Φραγμό στα σχέδια των μεγαλεμπόρων, των μονοπωλίων και της κυβέρνησης που επιδιώκουν την κατάργηση της αργίας της Κυριακής, μπορεί να βάλει η κοινή δράση, ο συντονισμός και η αγωνιστική απάντηση των εργαζομένων, αυτοαπασχολούμενων και μικρών εμπόρων. Αυτό υπογραμμίζει σε ανακοίνωσή της η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ και σ' αυτή την κατεύθυνση καλεί τους εργαζόμενους, αυτοαπασχολούμενους και μικρούς εμπόρους να ενώσουν και να συγκεντρώσουν τις δυνάμεις τους, ενάντια στην επιχειρούμενη προσπάθεια να ολοκληρωθεί το χτύπημα στα δικαιώματα και τη ζωή των εργαζομένων με την κατάργηση της κυριακάτικης αργίας.

Δεν μπορούν να ανεχτούν, υπογραμμίζει το ΠΑΜΕ, «να υπάρχει μέρα ξεκούρασης και δικαιώματα των εργαζομένων και επιζητούν την ακόμη μεγαλύτερη εκμετάλλευσή τους. Απαιτούν δουλειά επτά μέρες τη βδομάδα, εργαζόμενους φυλακισμένους μέχρι τα μεσάνυχτα στους χώρους δουλειάς, δουλειά 24 ώρες των 24ωρο. Η κυβέρνηση της ΝΔ, από κοντά, σπεύδει να υλοποιήσει τις εντολές των αφεντικών της. Επιδιώκουν να δώσουν διπλό χτύπημα στους εργαζόμενους με:

· Το χτύπημα της πλήρους και σταθερής δουλειάς, με την αύξηση της μερικής απασχόλησης και του ωρομισθίου.

· Την αύξηση της απλήρωτης δουλειάς.

· Την αύξηση των συμβάσεων ορισμένου χρόνου.

· Την αφαίρεση κάθε ίχνους ελεύθερου χρόνου.

Στους αυτοαπασχολούμενους που θα συνθλιβούν από τη δράση των πολυεθνικών και εκατοντάδες μικρά καταστήματα θα κλείσουν, ενώ από αυτή την αντεργατική επίθεση θα χτυπηθούν και άλλοι κλάδοι που είναι στενά δεμένοι με το εμπόριο».

Το ΠΑΜΕ καταγγέλλει τις βαριές ευθύνες που έχει και το ΠΑΣΟΚ, γιατί το σημερινό ωράριο είναι αποτέλεσμα και της δικής του πολιτικής και των νόμων που ψήφισε όταν ήταν κυβέρνηση. «Ευθύνες, συνεχίζει, έχει και ο ΣΥΝ, ο οποίος αποδέχεται το απελευθερωμένο ωράριο. Άλλωστε, οι δυνάμεις του στην Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδας ήταν αυτές που πρωτοστάτησαν μαζί με την ΠΑΣΚΕ και τη ΔΑΚΕ και υπέγραψαν μαζί με την εργοδοσία την απόφαση που απελευθερώνει το ωράριο. Μεγάλες είναι οι ευθύνες και της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ, του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού, που ενώ συμφωνεί με το απελευθερωμένο ωράριο, δηλώνει τάχα τη διαφωνία της με την κατάργηση της κυριακάτικης αργίας».

Υπογραμμίζει ότι «απέναντι σ' αυτή την επίθεση πρέπει να συγκεντρώσουμε δυνάμεις για να απαντήσουμε αποφασιστικά και να μπλοκάρουμε κάθε προσπάθεια των μεγαλεμπόρων, των μονοπωλίων και της κυβέρνησης να καταργήσουν την κυριακάτικη αργία. Ενώνουμε τις δυνάμεις μας εργαζόμενοι, αυτοαπασχολούμενοι, μικρέμποροι απέναντι στον κοινό αντίπαλο, τα μονοπώλια και τις πολυεθνικές. Δίνουμε αποφασιστική απάντηση, καταδικάζουμε την αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική. Να αμφισβητήσουμε το δικαίωμα των πολυεθνικών και των μονοπωλίων να καθορίζουν τη ζωή μας και να ληστεύουν τον πλούτο που παράγουν οι εργαζόμενοι».

Καλεί τα συνδικάτα, τους εργαζόμενους να είναι σε αγωνιστική επιφυλακή, να διεκδικήσουν αποφασιστικά:

· Όχι στην κατάργηση της Κυριακής Αργίας - Νομοθετική κατοχύρωσή της.

· Όχι στην απελευθέρωση του ωραρίου. Να καταργηθούν οι νόμοι και οι διατάξεις που απελευθερώνουν το ωράριο.

· Να καταργηθεί η μερική απασχόληση, το ωρομίσθιο και οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου.

· Πλήρη και σταθερή δουλειά. 7ωρο - 35ωρο - 5ήμερο.

· 1.400 ευρώ κατώτερο μισθό, 1.120 ευρώ σύνταξη, 1.120 ευρώ επίδομα ανεργίας.

Μια καθυστερημένη αλλά αναγκαία απάντηση προς την ΤΑ.ΣΥ.

2008-07-19T01:16:00.001+03:00

Μια καθυστερημένη αλλά αναγκαία απάντηση προς την ΤΑ.ΣΥ.

Με αφορμή τις «κριτικές» που αγγίζουν τα όρια της προβοκάτσιας από τους ντιπ ταξικούς της «Εργατικής Αλληλεγγύης» και της «Ταξικής Συσπείρωσης» (ΤΑ.ΣΥ.) σε βάρος της Ταξικής Ενότητας (ΤΑΞ.ΕΝ.) και του ΠΑΜΕ, οφείλουμε μια απάντηση. Μπορεί να έρχεται με καθυστέρηση αλλά ουδέν κακό αμιγές καλού, όπως έλεγαν και οι αρχαίοι ημών… Γιατί το διάστημα που πέρασε μας «κέρασε» με επιπλέον πείρα και η απάντησή μας θα είναι διανθισμένη με παραδείγματα από την ζωή.

Είναι γνωστή σε όλους η κατάσταση που δημιουργήθηκε με την ισοψηφία ανάμεσα στις παρατάξεις της ΠΑΣΚΕ και της ΔΑΚΕ στο Εργατικό Κέντρο Ν. Κοζάνης. Υπήρξαν τρεις άκαρπες ψηφοφορίες για την συγκρότηση του Προεδρείου λόγω πάλι ισοψηφίας ανάμεσα στους υποψήφιους τους. Η ΤΑΞ.ΕΝ την επόμενη της πρώτης άκαρπης συνεδρίασης εξέδωσε ανακοίνωση όπου αναφέρει: «Εμείς εμμένουμε στην αντιπροσωπευτική και αναλογική συγκρότηση του Προεδρείου και της Εκτελεστικής Επιτροπής του Εργ. Κέντρου».

Μετά την τρίτη άκαρπη συνεδρίαση του ΔΣ την 21-04-2008 η «ΤΑ.ΣΥ.» δημοσιοποιεί την «ΠΡΟΤΑΣΗ - ΠΛΑΙΣΙΟ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΠΡΟΕΔΡΕΙΟΥ ΣΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΝΟΜΟΥ ΚΟΖΑΝΗΣ» όπου «Με συναίσθηση της ευθύνης απέναντι στους εργαζόμενους και την εργατική τάξη του Νομού προτείνουμε σήμερα, σαν βάση για συζήτηση, μια μίνιμουμ συμφωνία της Ταξικής Συσπείρωσης, της Ταξικής Ενότητας και της ΠΑΣΚΕ για τη συγκρότηση του προεδρείου στο Εργατικό Κέντρο Κοζάνης». Η αναφορά στην ΤΑΞ.ΕΝ. είναι για τα μάτια του κόσμου, είναι το «αριστερό» άλλοθι που χρειάζεται, γιατί παρακάτω φαίνεται ξεκάθαρα πως η πρόταση-πλαίσιο συμφωνίας απευθύνεται στην ΠΑΣΚΕ: «Μ' αυτή την έννοια η πρότασή μας προς την ΠΑΣΚΕ περιορίζεται σε μια συμφωνία για τη συγκρότηση και μόνο του προεδρείου του ΕΚΚ» και παρακάτω «προτείνουμε μια μίνιμουμ συμφωνία, που θα βγάζει το Εργατικό Κέντρο από το αδιέξοδο που δημιουργήθηκε λόγω αδυναμίας συγκρότησης προεδρείου και ταυτόχρονα θα δημιουργεί τις προϋποθέσεις για να οργανωθεί και να παλέψει με καλύτερους όρους η εργατική τάξη και οι εργαζόμενοι του Νομού μας». Η πρόταση της ΤΑ.ΣΥ. προς την ΠΑΣΚΕ εάν είχε ευοδωθεί θα δημιουργούσε «τις προϋποθέσεις για να οργανωθεί και να παλέψει με καλύτερους όρους η εργατική τάξη και οι εργαζόμενοι του Νομού μας»!!! Έτσι οι χαρακτηρισμοί προς την ΠΑΣΚΕ «εργοδοτικοί, κυβερνητικοί, γραφειοκράτες συνδικαλιστές» παραμερίζονται και η ΠΑΣΚΕ μετατρέπεται σε παράγοντα ανάτασης του εργατικού κινήματος. Με λίγα λόγια η ΤΑΣΥ μας λέει ότι η συνεργασία με την ΠΑΣΚΕ θα σώσει την εργατική τάξη!!!

Με τους παρόντες συσχετισμούς στο συνδικαλιστικό κίνημα το μέγιστο που, η ΤΑΞ.ΕΝ, μπορούσε να κάνει και έκανε, κατά την τέταρτη συνεδρίαση, ήταν να στηρίξει, με μόνο κριτήριο τη λειτουργία του οργάνου, την συγκρότηση αναλογικού Προεδρείου όπου οι παρατάξεις θα πάρουν ότι τις αναλογεί, χωρίς καμιά πολιτικού χαρακτήρα συνεννόηση. Το ίδιο είχε κάνει και πριν τρία χρόνια και πριν έξι χρόνια… Η πολιτική κατεύθυνση του ΔΣ εξάλλου κρίνεται από την τοποθέτηση των παρατάξεων και τις κατά θέμα πλειοψηφίες που διαμορφώνονται μέσα στο ΔΣ. Η αναλογική συγκρότηση και η συμμετοχή της ΤΑΞ.ΕΝ. στο προεδρείο το μόνο που εξασφαλίζει είναι το ελάχιστο του ελέγχου στη λειτουργία του ΔΣ και του Προεδρείου. Έτσι και έγινε μετά την υποχώρηση της ΔΑΚΕ από τη διεκδίκηση της θέσης του προέδρου. Σ' αυτό συνέβαλε τα μέγιστα και η «πρόταση-πλαίσιο» της «ΤΑΣΥ» που το εκμεταλλεύτηκε η ΠΑΣΚΕ προβάλλοντάς τη σαν φόβητρο για αποκλεισμό της ΔΑΚΕ από το προεδρείο. Αυτό που έγινε τελικά ήταν η συγκρότηση του προεδρείου σε αναλογική βάση. Με ανακοίνωσή της η ΤΑΣΥ στις 24-04-2008 αφού δεν της βγήκε ο σχεδιασμός για προγραμματικό προεδρείο με τους «σοσιαλιστές» άρχισε να μοιράζει βαρύγδουπες κατηγορίες δεξιά και αριστερά, κυρίως όμως αριστερά. Γράφει λοιπόν: «Την συναλλαγή αυτή στήριξε και η "Ταξική Ενότητα" του ΠΑΜΕ παίρνοντας τον αντιπρόεδρο. Όλες οι θέσεις στο προεδρείο ψηφίστηκαν από όλα τα μέλη του Δ.Σ (6+6+2=14) εκτός από τον εκπρόσωπο της "Ταξικής Συσπείρωσης" που ψήφισε λευκό και αρνήθηκε θέση στο προεδρείο. Η εξέλιξη αυτή είναι αρνητική για το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα του νομού. H "Ταξική Συσπείρωση" καταψήφισε το προεδρείο θεωρώντας ότι ήταν μια συναλλαγή χωρίς αρχές και θέσεις». Και παρακάτω «Τη στάση μας αυτή την «πληρώσαμε» με τον αποκλεισμό του ψηφοδελτίου ακόμα και από την Εκτελεστική Επιτροπή του Δ.Σ. (πέρα από κάθε συνδικαλιστική δεοντολογία και πρακτική που θέλει όλες τις τάσεις και τα ρεύματα να εκπροσωπούνται στην ΕΕ.). Εμείς, όμως, είμαστε υπερήφανοι που δεν μπήκαμε σε αυτή τη συναλλαγή»! Η ΤΑΞΕΝ δήλωσε ότι δεν δεσμεύεται για πιθανές μοιρασιές θητείας, ούτε όμως μπορεί να τις αποτρέψει, εξάλλου 12 είναι οι σύμβουλοι της ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ και αφού συμφώνησαν όπως ομολόγησαν τη μοιρασιά όταν έρθει η ώρα ας την κάνουν. Όσο για τη θέση του αντιπροέδρου δεν μας την έδωσε κανείς και με κανένα αντάλλαγμα, παρά οι εργαζόμενοι που μας ανάδειξαν σε τρίτη δύναμη στο Συνέδριο του Εργατικού Κέντρου. Επίσης στην ίδια συνεδρίαση η ΤΑΞΕΝ στήριξε τη συμμετοχή της «ΤΑΣΥ» στην Εκτελεστική Επιτροπή, σε αντίθεση με την ΠΑΣΚΕ και τη ΔΑΚΕ. Αν την ΤΑΣΥ την πίκρανε η ΠΑΣΚΕ δεν της φταίει ούτε η ΤΑΞΕΝ ούτε το ΠΑΜΕ. Βέβαια οι προδομένοι εραστές Την άλλη φορά ίσως σας κάτσει. Και παρακάτω η «ΤΑΣΥ» κυριολεκτικά απογειώνεται από την πραγματικότητα, ενώ βγαίνει στην επιφάνεια το αντιΠΑΜΕ σύνδρομο που τη διακατέχει. «Δυστυχώς και οι αγωνιστές της "Ταξικής Ενότητας" αρνήθηκαν την κοινή δράση με το ψηφοδέλτιό μας. (Δηλαδή στη συγκεκριμένη περίοδο την αποδοχή της πρότασης-συμφωνίας της ΤΑΣΥ για τη συγκρότηση προεδρείου με την ΠΑΣΚΕ σε βάση προγραμματική, έστω και μίνιμουμ!!!). Υποτάχτηκαν τελικά στη λαθεμένη, συμβιβαστική γραμμή των «αναλογικών προεδρείων» στηρίζοντας στην ουσία πολιτικά, χωρίς αρχές και αμοιβαίες δεσμεύσεις (;;;) την ΠΑΣΚΕ και τη ΔΑΚΕ ενάντια στη θέληση των αγωνιστών της βάσης τους. (Δηλαδή οι αγωνιστές της βάσης του ΠΑΜΕ, μας λέει η ΤΑΣΥ, ήθελαν διακαώς προγραμματικό προεδρείο με την ΠΑΣΚΕ!!! Οι αγωνιστές της βάσης του ΠΑΜΕ θα «κρεμούσαν» στην πλατεία όποιον τολμούσε έστω να διατυπώσει, όπως η ΤΑΣΥ, πρόταση συνεργασίας με την ΠΑΣΚΕ). Παρότι το ΠΑΜΕ ισχυρίζεται ότι διαχωρίζεται από τους γραφειοκράτες των δυνάμεων γιατί δεν θέλουν να αναπνέουν ούτε τον ίδιο αέρα με τους γραφειοκράτες των δυνάμεων του συνδικαλιστικού δικομματισμού, αποδεικνύεται πως ο διαχωρισμός του δεν έχει το απαιτούμενο πολιτικό βάθος. Στην πράξη, αρνούνται την κοινή δράση από «τα αριστερά» τους και την κάνουν από «τα δεξιά» τους. Έτσι αποκόπτονται από τη βάση των παρατάξεων του δικομματισμού που μπορούν να βαδίσουν το δρόμο του αγώνα όπως αποδείχτηκε και στις τελευταίες απεργίες αλλά μπορούν να συνδιοικούν στα προεδρεία με τις ηγεσίες τους». Με λίγα λόγια η ΤΑΣΥ προτείνει στην ΤΑΞΕΝ και το ΠΑΜΕ για να μην αποκοπούν από τη βάση των παρατάξεων του δικομματισμού να κάνουν ότι και η ΤΑΣΥ, να συμμετέχουν στις πολιτικές συγκεντρώσεις που διοργανώνει η ηγεσία των παρατάξεων ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ με το πλαίσιο της ΓΣΕΕ. Οι αγωνιστές του ΠΑΜΕ απευθύνονται καθημερινά σε όλους ανεξάρτητα τους εργαζόμενους κι όχι μόνο στην «βάση» των όποιων παρατάξεων. Με το πλαίσιο του ΠΑΜΕ συμμετέχουν και δίνουν την μάχη των απεργιών και κάθε άλλου αγώνα και εκεί οικοδομούν την ενότητα της εργατικής τάξης που μπορεί και πρέπει να είναι ΜΟΝΟ ΤΑΞΙΚΗ και όχι τυπική. Ευχαριστούμε την ΤΑΣΥ για τις συμβουλές τακτικής και στρατηγικής αλλά δεν συνάδουν με τις ιδεολογικές μας αρχές κι έτσι δεν θα πάρουμε. Και τις από τα μαλλιά τραβηγμένες κατηγορίες, περί συναλλαγών τους τις επιστρέφουμε!!!

Ενώ είναι γνωστό και στους πλέον αδαείς ότι το ΠΑΜΕ και η ΤΑΞΕΝ διοργανώνουν, χρόνια τώρα, ξεχωριστές συγκεντρώσεις με αντιδιαμετρικό πλαίσιο αιτημάτων απ' αυτό του κυβερνητικού κι εργοδοτικού συνδικαλισμού, κατηγορούνται από την ΤΑΣΥ ότι τα βρίσκουν μαζί τους, όταν η «ΤΑΣΥ» και η «Εργατική Αλληλεγγύη» είναι από τους συνεπέστερους νεροκουβαλητές των συγκεντρώσεων του κυβερνητικού κι εργοδοτικού συνδικαλισμού και χειροκροτητές των μύδρων κατά του «διασπαστικού» ΠΑΜΕ. Και ο έρωτας και ο βήχας δεν κρύβονται. Πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις, με ανακοίνωσή της η «ΤΑΣΥ» και η «Εργατική Αλληλεγγύη» καλεί τους εργαζόμενους, όπως κάνει σε κάθε ανάλογη περίπτωση, να συμμετάσχουν στην πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση που διοργανώνουν οι ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ με το πολιτικό πλαίσιο της ΓΣΕΕ (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΣΥΝ). Για να μην αποκοπεί η ΤΑΣΥ και η ηγετική ομάδα της «Εργατικής Αλληλεγγύης» από τη βάση των παρατάξεων του δικομματισμού συμμετέχουν στις πολιτικές συγκεντρώσεις που διοργανώνει η ηγεσία των παρατάξεων ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ με το πλαίσιο της ΓΣΕΕ. Η ΤΑΣΥ παρότι ισχυρίζεται ότι διαχωρίζεται από τους γραφειοκράτες των δυνάμεων του συνδικαλιστικού δικομματισμού, αποδεικνύεται πως ο διαχωρισμός της δεν έχει το απαιτούμενο πολιτικό βάθος. Στην πράξη, αρνούνται την κοινή δράση από «τα αριστερά» της και την κάνει από «τα δεξιά» της. Δεν θυμόμαστε να εξέδωσε ποτέ ανακοίνωση που να καλεί τους εργαζόμενους να πάρουν μέρος έστω και σε μία συγκέντρωση που διοργάνωσε το ΠΑΜΕ. Προφανώς το πλαίσιο των αιτημάτων της πλειοψηφίας στη διοίκηση της ΓΣΕΕ και του Εργατικού Κέντρου είναι πιο κοντά τους, παρά αυτό του ΠΑΜΕ.

Η ΤΑΣΥ διακατέχεται και από μια αντίληψη θεσμολαγνείας λέγοντας ότι αν τελικά κολλούσαμε δίπλα στην ΠΑΣΚΕ θα ήταν θετική εξέλιξη. Αντιμετωπίζει τους εργαζόμενους ως σκηνικό σε «παίγνια» κορυφής. Θετική εξέλιξη μπορεί να είναι μόνο η εγκατάλειψη των ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ, η ενεργοποίηση των εργαζόμενων μαζών, η υιοθέτηση του ταξικού πλαισίου πάλης του ΠΑΜΕ που μέσα από τις άμεσες διεκδικήσεις αναδεικνύει τα μεσοπρόθεσμα πολιτικά ζητούμενα και τα συνδέει με τα στρατηγικά συμφέροντα και την ιστορική αποστολή της εργατικής τάξης. Όποιος μένει στη μέση του δρόμου, στις άμεσες διεκδικήσεις, όσο «ριζοσπαστικός» κι αν είναι ο λόγος του (κι αυτό κάνει η ΤΑΣΥ και η ηγετική ομάδα της «ΕΑ»), παραμένει τελικά στη ρεφορμιστική πλευρά του ποταμού.

Αφιερωμένο εξαιρετικά…

«Από τη μια, το συντηρητικό Συμβούλιο των Συνδικάτων που κηρύσσει την ισοτιμία κεφαλαίου και εργασίας (...) Από την άλλη, η μεγάλη μάζα των εργατών (...) που θέλουν να κατακτήσουν οι ίδιοι με αγώνα την ολοκληρωτική τους χειραφέτηση (...) Από τη μια πλευρά ήταν η στασιμότητα (...) Από την άλλη το ζωντανό ελεύθερο κίνημα του βρετανικού προλεταριάτου (...) Και ήταν φανερό και στους πιο τυφλούς, πού ήταν η γεμάτη φρεσκάδα ζωή, και πού η στασιμότητα, σ' αυτή τη διπλή συγκέντρωση. Γύρω από τις επτά εξέδρες της Κεντρικής Επιτροπής ήταν πυκνά πελώρια πλήθη που διαδήλωναν με μουσική και λάβαρα. Παντού επικρατούσε ομοφωνία και ενθουσιασμός (...) Αντίθετα, στις εξέδρες των συνενωμένων αντιδραστικών, τα πάντα έμοιαζαν ξεθωριασμένα, η συγκέντρωσή τους ήταν πολύ πιο αδύνατη από την άλλη, άσχημα οργανωμένη, χωρίς τάξη και αργοπορημένη...»!

Αν κάποιος άλλαζε μερικές ονομασίες θα 'λεγε ότι αυτό το άρθρο είχε γραφτεί μόλις χτες. Και μάλιστα θα μπορούσε να σχολιάζει το γιορτασμό της Πρωτομαγιάς του 2008 στη χώρα μας. Και όμως το άρθρο αυτό γράφτηκε 118 χρόνια πίσω. Φέρει την υπογραφή του Φρ. Ενγκελς και με πολύ παραστατικό τρόπο καταγράφει τον πρώτο γιορτασμό της Πρωτομαγιάς στο Λονδίνο, μετά τη σχετική απόφαση του Διεθνούς Συνεδρίου των σοσιαλιστών εργατών τον προηγούμενο χρόνο στο Παρίσι.

Η παραπομπή ταιριάζει «γάντι» στα ρεπορτάζ για το φετινό γιορτασμό της Πρωτομαγιάς, στις οιμωγές ορισμένων για τη «μοναχική πορεία του ΠΑΜΕ», τις γνωστές κορόνες περί «διασπαστών». Πόσο «μοναχικοί» μπορεί να ένιωσαν οι δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές του ΠΑΜΕ που πορεύτηκαν σε πάνω από 70 συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα; Πόσο «διασπαστές» ήταν αυτοί οι χιλιάδες, που όλοι μαζί, σα μια γροθιά, εργάτες και εργάτριες, νέες και νέοι, συνταξιούχοι, άνεργοι, μετανάστες διαδήλωσαν με παλμό και δύναμη; Και ανέδειξαν με τον πιο γνήσιο τρόπο τα ταξικά χαρακτηριστικά αυτής της μεγάλης μέρας;

Ρητορικά τα ερωτήματα. Γιατί βέβαια - όλοι γνωρίζουν - ότι το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι πόσες συγκεντρώσεις έγιναν και αν κάποιοι έκαναν χωριστά από κάποιους άλλους συγκέντρωση. Το πραγματικό ζήτημα είναι πού ήταν οι εργάτες διαδηλωτές. Σε ποια, δηλαδή, διαδήλωση επέλεξαν να πάνε κατά χιλιάδες και σε ποιους γύρισαν στην κυριολεξία την πλάτη τους. Και επιπλέον ποιο ήταν το περιεχόμενο αυτών των συγκεντρώσεων, ποια τα αιτήματα και τα συνθήματα που προβάλλει κάθε συγκέντρωση, πολύ περισσότερο η συγκέντρωση για την κορυφαία μέρα της εργατικής τάξης, την Πρωτομαγιά.

Τη μέρα της Πρωτομαγιάς, μόνο τυφλός δε θα έβλεπε πού ήταν η στασιμότητα και πού το ζωντανό κίνημα - που θα έλεγε και ο Ένγκελς - του ελληνικού προλεταριάτου. Και αυτό δεν έγινε τυχαία. Καθότι από τη μια πλευρά, κατά Πεδίο του Άρεως μεριά, ήταν όλοι αυτοί που επίσημα κηρύσσουν την αγαστή συνεργασία του κεφαλαίου και της εργασίας. Ήταν οι αρχιερείς της «κοινωνικής ειρήνης», του «κοινωνικού εταιρισμού», της κοινής προσπάθειας εργατών και κεφαλαιοκρατών για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας της «εθνικής» οικονομίας. Ήταν τα πρωτοκλασάτα στελέχη της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, μαζί με βουλευτές των κομμάτων τους, αυτοί που ευθύνονται για τα βάσανα του εργάτη, έχοντας δίπλα ως συν-οδοιπόρους τους τον πρόεδρο του ΣΥΝ και τα στελέχη του.

Άραγε, ενάντια σε ποιους και σε ποια πολιτική όλοι αυτοί διαδήλωναν από κοινού; `Η μήπως παρά τους μικροκαυγάδες τους και τους διαγκωνισμούς τους για την πρωτοκαθεδρία στην κάλπη, όλους αυτούς τους συνενώνει η αφοσίωσή τους στο ένα και μοναδικό δόγμα της ευρωπαϊκής καπιταλιστικής ολοκλήρωσης; Ότι όλοι τους, ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ - Αυτόνομη Παρέμβαση δίνουν διαπιστευτήρια νομιμοφροσύνης στην εξουσία των Βρυξελλών και του μεγάλου κεφαλαίου. Δεν είναι λοιπόν παράξενο που βρέθηκαν και την Πρωτομαγιά όλοι μαζί. Όπως βρίσκονται μαζί στην ίδια όχθη σε όλες τις κρίσιμες επιλογές για το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα.

Να γιατί απ' αυτή τη συγκέντρωση έλειπαν οι εργάτες και οι εργάτριες. Να γιατί «η μεγάλη μάζα των εργατών που θέλουν να κατακτήσουν οι ίδιοι με αγώνα την ολοκληρωτική χειραφέτησή τους», δηλαδή να παλέψουν για τα δικά τους αιτήματα -και όχι για ένα ευρώ αύξηση - μέχρι να αποτινάξουν από πάνω τους το ζυγό του κεφαλαίου, επέλεξαν να δώσουν το «παρών» στην πλατεία Συντάγματος. Όπως το ίδιο έκαναν στη Θεσσαλονίκη, στον Πειραιά που απήργησαν με τα ταξικά σωματεία, στη Λάρισα, στην Πάτρα, στο Αγρίνιο, στην Κέρκυρα στην Κοζάνη και σε όλη την Ελλάδα.

Ναι, λοιπόν, χαιρόμαστε, όπως ακριβώς πριν από 118 χρόνια χαιρόταν και ο Ένγκελς, γιατί οι εργάτες δεν πήγαν να γίνουν ντεκόρ μπροστά στις εξέδρες των «συνενωμένων αντιδραστικών». Δε χειροκρότησαν - όπως θα ήθελε η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ - την αύξηση - κοροϊδία του ενός ευρώ την ημέρα που υπέγραψε με τον ΣΕΒ πριν ένα μήνα. Γιατί όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι ξεπερνούν τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό, δεν υποτάσσονται στα κελεύσματά του, γυρίζουν την πλάτη στις θεωρίες της ταξικής «συνεργασίας». Γιατί κάθε μέρα, παρά τις δυσκολίες, παρά το μπαράζ των αστικών μέσων ενημέρωσης, νέοι εργαζόμενοι προσεγγίζουν τα ταξικά συνδικάτα, μπαίνουν στον αγώνα, εμπιστεύονται τη δύναμή τους και το αναντικατάστατο όπλο της ταξικής πάλης.

Δώστε λεφτά στους βιομήχανους γιατί …πεινάνε

2008-07-02T12:18:00.002+03:00

ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ (Π.Α.ΜΕ.)

Μέλος της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας (Π.Σ.Ο.)

Eμμ. Μπενάκη 28, 106 78 Aθήνα

Τηλ. 210 3301842,210 3301847,210 3833786 Fax 210 3802 864

E-mail : pame@hol.gr http://www.pamehellas.gr

Δώστε λεφτά στους βιομήχανους γιατί …πεινάνε

Η κυβέρνηση της Ν.Δ. δια του υπουργού Εθνικής Οικονομίας Αλογοσκούφη, συνεχίζει την απαράδεκτη και προκλητική της στάση. Θεωρεί την ακρίβεια εθνικό θέμα και ότι μας αφορά όλους το ίδιο.

Η κυβέρνηση της Ν.Δ. εξισώνει θύτες και θύματα. Έχει στόχο να αθωώσει για την ακρίβεια και τη λιτότητα την πολιτική της, το μεγάλο κεφάλαιο. Να μην θιγούν τα κέρδη των βιομηχάνων και να κάνει συνυπεύθυνους σε όλα αυτά και τους εργαζόμενους. Δεν έχει προλάβει να στεγνώσει το μελάνι της υπογραφής της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης του ενός ευρώ, που τη χειροκρότησαν ΣΕΒ – κυβέρνηση – ΠΑΣΟΚ και η υποταγμένη πλειοψηφία της ΓΣΕΕ και τώρα επιχειρούν να ξεγελάσουν τους εργαζόμενους με επιδόματα φτώχειας, που και αυτά θα αφορούν πολύ λίγους.

Η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, αφού πρώτα καταδίκασε την εργατική τάξη με την υπογραφή της απαράδεκτης και κατάπτυστης αύξησης του ενός ευρώ, τώρα για να ξεπλύνει τη βρώμικη δουλειά που έκανε μιλάει για ακρίβεια και φτώχεια προτείνοντας διάφορα επιδόματα, αθωώνοντας έτσι την αιτία του προβλήματος, που είναι τα κέρδη της πλουτοκρατία. Απάντηση στην κοροϊδία όλων αυτών και στον ΣΕΒ, ο οποίος δήλωσε ότι οι επιχειρηματίες περνάνε κρίση και να μην ενοχοποιούνται τα κέρδη, μπορεί να δώσει το πλαίσιο του ΠΑΜΕ που χτυπάει τα κέρδη του κεφαλαίου και ικανοποιεί τις ανάγκες της εργατικής τάξης.

Το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα συνεχίζει την πάλη με τις ταξικές ομοσπονδίες και τα σωματεία για την υπογραφή ικανοποιητικών αυξήσεων, παρά τα εμπόδια που βάζει κυβερνητική πολιτική, ο ΣΕΒ, και η συμβιβασμένη πλειοψηφία της ΓΣΕΕ. Διεκδικούμε κατώτερο μισθό 1.400 ευρώ, 1.120 κατώτερη σύνταξη και επίδομα ανεργίας.

Η Εκτελεστική Γραμματεία

1/7/2008

Ομοφωνίες και διαφωνίες

2008-06-13T09:38:00.001+03:00

Ομοφωνίες και διαφωνίες

Στο ΔΣ του Εργατικού Κέντρου Ν. Κοζάνης (ΕΚΝΚ) της 04-06-2008 συζητήθηκε το θέμα της ακρίβειας και προτάθηκε από την πλευρά των παρατάξεων ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ η αναγκαιότητα για κινητοποίηση διαμαρτυρίας με οργανωτή το ΕΚΝΚ ενάντια στις διαστάσεις που έχει πάρει η ακρίβεια. Στο δελτίο τύπου που εξέδωσε την επόμενη αναφερόταν ότι ομόφωνα πάρθηκε η απόφαση για την κινητοποίηση. Χρειάζονται όμως κάποιες διευκρινίσεις για το περιεχόμενο της «ομοφωνίας» και τις σοβαρές διαφωνίες που εκφράστηκαν κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης από την πλευρά της «Ταξικής Ενότητας» (ΤΑΞΕΝ).

Κατ' αρχήν είναι κοινή διαπίστωση όλων ότι η ακρίβεια κυριολεκτικά σπάει κόκκαλα, ιδιαίτερα τα κόκκαλα της εργατικής τάξης, κάθε εργατικής λαϊκής οικογένειας. Είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο, ορατό δια γυμνού οφθαλμού ή όπως λένε οι Κοζανίτες «δε θέλει τα γράμματα» για να το διαπιστώσει κάποιος. Ως εδώ καλά. Όμως τα φαινόμενα έχουν αιτίες και οι αιτίες έχουν ιστορία εμφάνισης, ανάπτυξης και κορύφωσης. Και τα κοινωνικά φαινόμενα μπορούν να αντιμετωπιστούν με μέτρα πάλι κοινωνικά, δηλαδή πολιτικά. Και τα μέτρα μπορούν να είναι αποτελεσματικά όταν αντιμετωπίζουν τις αιτίες κι όχι όταν στοχεύουν στον περιορισμό των συνεπειών.

Εδώ λοιπόν αρχίζουν οι διαφωνίες. Και μάλιστα οι σοβαρές και οι αγεφύρωτες. Γιατί το πλαίσιο που προτείνει η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ κι εκεί με ολίγο από ΣΥΝ) για τις κινητοποιήσεις το οποίο υιοθετεί και η πλειοψηφία του ΔΣ του ΕΚΝΚ είναι τόσο στρογγυλεμένο, τόσο γενικόλογο και αόριστο, όσο χρειάζεται για να μην καταδείξει τις αιτίες, να μην καταλογίσει τις ευθύνες που υπάρχουν και επομένως να μην αναγκαστεί να προτείνει τα μέτρα για την αντιμετώπιση της ακρίβειας στη ρίζα της.

Οι παρατάξεις ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ δεν προσεγγίσουν το ζήτημα στη ταξική του διάσταση που είναι η μείωση της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων από τη μια και τα τεράστια μονοπωλιακά υπερκέρδη των ισχυρών επιχειρηματικών ομίλων, που δεσπόζουν σε όλες τις φάσεις της παραγωγής και της εμπορίας από την άλλη. Δεν τολμούν να εξηγήσουν στην εργατική τάξη ότι η ακρίβεια που πνίγει κάθε εργατική-λαϊκή οικογένεια δεν είναι προσωρινή, ούτε προέκυψε ξαφνικά. Είναι αποτέλεσμα σειράς αντιλαϊκών μέτρων και αναδιαρθρώσεων, που συνειδητά, μεθοδευμένα και με συνέχεια προώθησαν εδώ και χρόνια οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, υλοποιώντας κατευθύνσεις της ΕΕ, με στόχο τη συρρίκνωση μισθών και συντάξεων, την αφαίμαξη των μικρομεσαίων στρωμάτων, προκειμένου να ενισχυθεί η κερδοφορία και η ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου. Δεν περιμένουμε από τις ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ να τολμήσουν να καταγγείλουν τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ σαν υπόλογα για την κατάσταση. Γιατί οι κυβερνήσεις τους συμφώνησαν στην ΕΕ και εφάρμοσαν την πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων και της απελευθέρωσης στην κίνηση του κεφαλαίου, πρώτα απ' όλα στις τράπεζες, στην ενέργεια, στις τηλεπικοινωνίες, στην ακτοπλοΐα κλπ, με αποτέλεσμα να εκτιναχθούν στα ύψη οι τιμές στο ρεύμα, στο νερό, στο τηλέφωνο, στα ναύλα, στα εισιτήρια, στα επιτόκια τραπεζών για τα δάνεια των λαϊκών νοικοκυριών. ΝΔ και ΠΑΣΟΚ στήριξαν και στηρίζουν την Κοινή Αγροτική Πολιτική της ΕΕ που περιορίζει την αγροτική παραγωγή, ξεκληρίζει την μικρή και μεσαία αγροτιά, αυξάνει τις εισαγωγές και τις τιμές των αγροτικών προϊόντων. Εμπορευματοποίησαν παραπέρα την Παιδεία, την Υγεία, την Πρόνοια, οδηγώντας τους εργαζόμενους, άνεργους, συνταξιούχους να πληρώνουν όλο και περισσότερα για τη μόρφωση των παιδιών τους, για φάρμακα, για προληπτικές εξετάσεις ή όταν βρεθούν στην ανάγκη περίθαλψης. ΝΔ και ΠΑΣΟΚ μείωσαν προκλητικά τη φορολογία των κερδών του κεφαλαίου, ενώ αύξησαν την έμμεση φορολογία στα λαϊκά στρώματα.

Αφού για όλα αυτά κάνουν την «πάπια» τι τους μένει να πουν στην εργατική τάξη; Υιοθετούν την επιχειρηματολογία της κυβέρνησης των βιομηχάνων και των μεγαλεμπόρων, ότι δηλαδή, η ακρίβεια οφείλεται σε «στρεβλώσεις» του ελεύθερου ανταγωνισμού, στη «μη υγιή λειτουργία της αγοράς». Με αυτή την αταξική λογική απευθύνονται για την διοργάνωση των κινητοποιήσεων στη νομαρχιακή και τοπική αυτοδιοίκηση και τις καταναλωτικές οργανώσεις!!! Θεωρούν υποκείμενα αυτού του αγώνα τους πολίτες και τους καταναλωτές, έτσι γενικά!!! Αποκρύπτουν έτσι την ταξική ουσία του ζητήματος ότι κάποιοι κερδίζουν και κάποιοι χάνουν. Τι διεκδικούν; Επιτροπές και επιτροπάτα (έμμισθα οπωσδήποτε και με τη συμμετοχή των εργατοπατέρων) που θα επιβλέπουν την ορθή λειτουργία της καπιταλιστικής αγοράς και θα ισιώνουν τις στρεβλώσεις της!!! Ενώ για τους εργάτες περιορίζονται στη διεκδίκηση μέτρων πτωχοκομείου και ελεημοσύνης για τον περιορισμό των συνεπειών και των ακραίων φαινομένων της φτώχειας και αυτών με δαπάνες από την φορολογία των υπόλοιπων εργαζομένων.

Το πόσο ειλικρινά σκέφτονται να διεξάγουν τον αγώνα ενάντια στην ακρίβεια και πόσο αγωνιούν για την κατάσταση της εργατικής τάξης, φαίνεται και από το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας στην πρόταση της ΤΑΞικής ΕΝότητας να υιοθετηθεί ψήφισμα από το ΔΣ του ΕΚΝΚ που να ζητά από την ΓΣΕΕ να καταγγείλει την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας που πρόσφατα υπέγραψε και να επαναδιαπραγματευτεί την υπογραφή νέας που να ανταποκρίνεται στις νέες συνθήκες. Οι παρατάξεις ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ καταψήφισαν την πρότασή μας χωρίς δεύτερη σκέψη! Προφανώς είναι ικανοποιημένοι από το επίπεδο των μισθών και των ημερομισθίων ή θεωρούν ότι η ακρίβεια δεν πλήττει τους εργαζόμενους, τις εργατικές-λαϊκές οικογένειες και το εισόδημάτους!!!

Η ΤΑΞΕΝ υπεψήφισε την πρόταση για την ανάγκη διενέργειας συλλαλητηρίου, γιατί είναι αδήριτη ανάγκη η ενεργοποίηση του εργαζόμενου, διαφωνεί όμως κάθετα με τη λογική και το πλαίσιο της ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚίτικης πλειοψηφίας του ΔΣ του ΕΚΝΚ και καταθέτει στους εργαζόμενους το δικό της πλαίσιο αιτημάτων για κινητοποίηση.

Οι εργαζόμενοι και γενικότερα οι λαϊκές δυνάμεις έχουν σήμερα την εμπειρία για να απορρίψουν τις προσπάθειες συγκάλυψης του προβλήματος και αποπροσανατολισμού του λαού. Η ακρίβεια δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με κινήματα καταναλωτών, όπως καλεί η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ και οι τοπικοί της βαστάζοι. Οι εργαζόμενοι είναι πρώτα απ' όλα παραγωγοί του πλούτου, είναι η κύρια παραγωγική δύναμη και το πρώτο πράγμα που πρέπει να αρνηθούν και να αντιπαλέψουν είναι η διαρκής μείωση του πραγματικού τους εισοδήματος, την περίοδο που αυξάνει ο παραγόμενος πλούτος.

Η πάλη κατά της ακρίβειας και της φτώχειας ξεκινά από τη διεκδίκηση και απόσπαση πραγματικών αυξήσεων στους μισθούς που ικανοποιούν όλες τις ανάγκες σε κάθε εργασιακό χώρο, μέτρα που θίγουν την κερδοφορία του κεφαλαίου. Είναι κάλπικο το δίλημμα ότι η αύξηση των μισθών φέρνει αύξηση των τιμών.

Η ΤΑΞΕΝ καλεί την εργατική τάξη, και τις υπόλοιπες λαϊκές δυνάμεις να συσπειρωθούν άμεσα σε ένα κοινό μέτωπο πάλης κατά της κυβέρνησης, της ΕΕ και της πλουτοκρατίας, να πάρουν μέρος μαζικά στα συλλαλητήρια που διοργανώνει το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο (ΠΑΜΕ) πανελλαδικά και στην Κοζάνη την Πέμπτη 19 του Ιούνη, στην Κεντρική Πλατεία Κοζάνης στις 8:00 μμ διεκδικώντας άμεσα μέτρα:

Βασικό μισθό 1.400 ευρώ, 1.120 κατώτερη σύνταξη, επίδομα ανεργίας 1.120 ευρώ (80% του βασικού μισθού) για όλο το διάστημα της ανεργίας, υπαλληλική αποζημίωση για όλους.
Κατάργηση των διοδίων, των τροφείων στους παιδικούς σταθμούς των δήμων, των εισιτηρίων στα εξωτερικά και στα απογευματινά ιατρεία των δημόσιων νοσοκομείων.
Άμεση μείωση των τιμολογίων της ΔΕΗ, του ΟΤΕ, του νερού.
Έλεγχο της ποιότητας των τροφίμων πρώτα απ' όλα στις παραγωγικές - εμπορικές αλυσίδες που συγκεντρώνουν το βασικό όγκο τους.
Κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη λαϊκής κατανάλωσης, στα καύσιμα θέρμανσης και κίνησης για τα αγροτικά νοικοκυριά και τη λαϊκή κατανάλωση.
Επιδότηση ενοικίου για τους ανέργους, νέους και νέες. Άτοκα στεγαστικά δάνεια για νέα ζευγάρια γι' απόκτηση κύριας κατοικίας.
Διακοπή κάθε κατάσχεσης και πλειστηριασμού περιουσιακών στοιχείων των εργαζομένων από χρέη στεγαστικών δανείων για κύρια και δευτερεύουσα κατοικία.
«Πάγωμα» όλων των δανείων που έχουν λάβει ως εργαζόμενοι σημερινοί άνεργοι.
Πρόγραμμα κρατικής μέριμνας στην υλοποίηση προγραμμάτων λαϊκής στέγης για τη δημιουργία ασφαλών, σύγχρονων και φθηνών κατοικιών.

Η ΤΑΞική ΕΝότητα καλεί όλους τους εργαζόμενους, τους επαγγελματοβιοτέχνες, τους αυτοαπασχολούμενους, την μικρή και μεσαία αγροτιά να εγκαταλείψουν αποφασιστικά τα κόμματα που υπηρετούν τα συμφέροντα και τις επιλογές του κεφαλαίου. Να σταματήσουν να ανέχονται τα δεινά της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, να εμπιστευθούν τη δύναμή τους και να βάλουν τέλος στη μοιρολατρία. Να οικοδομήσουν με αποφασιστικά βήματα την κοινωνική τους συμμαχία, το λαϊκό μέτωπο της πάλης κατά της ΕΕ και της αντιλαϊκής πολιτικής με στόχο την ανατροπή της. Για να καταργηθούν τα μονοπώλια, να γίνουν λαϊκή περιουσία τα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, για την εξουσία του εργαζόμενου λαού, ώστε η παραγωγή να οργανωθεί και να υπηρετεί τις λαϊκές ανάγκες.

Όλοι στον αγώνα, όλοι στη συγκέντρωση του Π.Α.ΜΕ.

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΟΖΑΝΗΣ - ΠΕΜΠΤΗ 19 ΙΟΥΝΗ στις 8:00 μ.μ.

Να μη λείψει κανείς

Η κατάσταση που ζουν οι εργατικές λαϊκές οικογένειες απαιτεί οργάνωση, μαζική πάλη και κλιμάκωση του αγώνα.

Για την Ταξική Ενότητα

Δεληολάνης Ευάγγελος

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΚΡΙΒΕΙΑΣ

2008-06-13T09:33:00.001+03:00

ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ - Π.Α.ΜΕ

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΚΡΙΒΕΙΑΣ

ΓΙΑ ΜΙΣΘΟΥΣ, ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΑ, ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΠΟΥ ΝΑ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΝΟΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΛΑΪΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ

ΠΕΜΠΤΗ 19 ΙΟΥΝΗ 2008 ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΟΖΑΝΗΣ 8:00 μμ

Εργαζόμενοι εργαζόμενες, Συνταξιούχοι, νέοι και νέες

Το ΠΑΜΕ, το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα κλιμακώνει την πάλη ενάντια στην πολιτική της ακρίβειας, ενάντια στην πολιτική που καθηλώνει μισθούς, μεροκάματα και συντάξεις από τη μια και απογειώνοντας τα κέρδη της πλουτοκρατίας από την άλλη. Την Πέμπτη 19 του Ιούνη οργανώνει συγκεντρώσεις σε όλη την χώρα και καλεί τους εργαζόμενους σε μαζική συμμετοχή.

Οι αυξήσεις στις τιμές των ειδών πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης, στο νερό, το ρεύμα, το τηλέφωνο, η αφαίμαξη της λαϊκής οικογένειας μέσα από την εμπορευματοποίηση της Παιδείας και της Υγείας, σε συνδυασμό με τις πολιτικές της λιτότητας, που καθηλώνουν μισθούς, μεροκάματα και συντάξεις, χειροτερεύουν τη θέση των εργαζομένων, τη θέση των εργατικών λαϊκών οικογενειών.

Η ακρίβεια που χτυπάει τα λαϊκά νοικοκυριά είναι αποτέλεσμα των υπερκερδών των βιομηχάνων, των μεγαλεμπόρων, του μεγάλου κεφαλαίου γενικότερα, που ελέγχει την παραγωγή, το εμπόριο, την οικονομία. Είναι αποτέλεσμα της πολιτικής των κυβερνήσεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, που τόσα χρόνια προωθούν τις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την απελευθέρωση της αγοράς, την απελευθέρωση – ιδιωτικοποίηση των τηλεπικοινωνιών, της ενέργειας, των ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών και άλλων τομέων και κλάδων της οικονομίας.

Αυτή η καπιταλιστική ανάπτυξη, αυτή η πολιτική που έχει στόχο την αύξηση των κερδών του μεγάλου κεφαλαίου, δημιουργεί τα καρτέλ (στα τρόφιμα, στο γάλα, στα καύσιμα, σε όλους τους τομείς) που πλουτίζουν σε βάρος της εργατικής τάξης, της αγροτιάς, των αυτοαπασχολούμενων της πόλης.

Μαζί με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ συνυπεύθυνες είναι και πολιτικές δυνάμεις όπως ο ΣΥΝ, που στηρίζουν την Ευρωπαϊκή Ένωση, στηρίζουν την συνθήκη του Μάαστριχτ και την ελεύθερη κίνηση του κεφαλαίου, καλλιεργώντας αυταπάτες ότι μπορεί να υπάρξει έλεγχος στις τιμές, χωρίς σύγκρουση με το κεφάλαιο και την κερδοφορία του.

Τα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση κατά της ακρίβειας και οι προτάσεις του ΠΑΣΟΚ έχουν δοκιμαστεί πολλές φορές και δεν έχουν φέρει κανένα αποτέλεσμα. Επί της ουσίας διαιωνίζουν το πρόβλημα της αύξησης των τιμών, είναι στάχτη στα μάτια των εργατικών – λαϊκών οικογενειών και επιχειρούν να κρύψουν την αντεργατική, αντιλαϊκή ουσία της πολιτικής του δικομματισμού, των διαχειριστών της καπιταλιστικής ανάπτυξης.

Εργαζόμενοι /ες,

Αποτελεί πρόκληση για την Εργατική τάξη της χώρας η στάση των πλειοψηφιών της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ. Αφού όλα αυτά τα χρόνια έχουν συμβάλλει τα μέγιστα για να προωθηθούν οι πολιτικές του κεφαλαίου και της ΕΕ. Αφού η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ υπέγραψε την κατάπτυστη ΕΓΣΣΕ με την απαράδεκτη αύξηση του 1 Ευρώ την ημέρα και η ΑΔΕΔΥ αποδέχτηκε την εισοδηματική πολιτική, καθηλώνοντας μισθούς, μεροκάματα και συντάξεις, τώρα κλαψουρίζουν υποκριτικά για την ακρίβεια προσπαθώντας να αποπροσανατολίσουν τους εργαζόμενους ζητώντας βοηθήματα πείνας. Αναδείχνουν, μαζί με τις δυνάμεις του ΣΥΝ, ως σημαντικό τάχα παράγοντα για την αντιμετώπιση της ακρίβειας το λεγόμενο «κίνημα των καταναλωτών», υποβαθμίζοντας τον ρόλο των συνδικάτων και του συνδικαλιστικού κινήματος. Ταυτόχρονα προπαγανδίζουν (εδώ πρωτοστατούν οι δυνάμεις του ΣΥΝ) ότι το πρόβλημα της φτώχιας θα αντιμετωπισθεί με τη διασφάλιση του «ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος» των 300 €.

Τη στάση και το πλαίσιο της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ στηρίζει και υιοθετεί και η ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΙΤίκη πλειοψηφία της Διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Ν. Κοζάνης. Το πόσο αγωνιά, το μέτωπο ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ, για την κατάσταση της εργατικής τάξης, φαίνεται και από το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας στην πρόταση της ΤΑΞικής ΕΝότητας στο ΔΣ του Εργατικού Κέντρου, να υιοθετηθεί ψήφισμα του ΔΣ του ΕΚΝΚ που να ζητά από την ΓΣΕΕ να καταγγείλει την Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας που πρόσφατα υπέγραψε και να επαναδιαπραγματευτεί την υπογραφή νέας που να ανταποκρίνεται στις νέες συνθήκες της ακρίβειας που έχει εξανεμίσει τις «αυξήσεις» που ακόμα δεν πήραν οι εργαζόμενοι. Οι παρατάξεις ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ καταψήφισαν την πρόταση χωρίς δεύτερη σκέψη.

Εργαζόμενοι /ες,

Τώρα πρέπει να βγουν ουσιαστικά συμπεράσματα, να γίνει πράξη ο μαζικός απεγκλωβισμός λαϊκών δυνάμεων από τα κόμματα του δικομματισμού και του Ευρωμονόδρομου, από τις υποταγμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες, τον εργοδοτικό – κυβερνητικό συνδικαλισμό.

Να αναπτυχθεί μαζική πάλη για τις Συλλογικές Συμβάσεις, για ουσιαστικές αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις.

Να αναπτυχθεί μαζική πάλη κατά της πλουτοκρατίας και των πολιτικών της εκπροσώπων, για την ανατροπή του καθεστώτος των μονοπωλίων, για ανάπτυξη που έχει κριτήριο τις λαϊκές ανάγκες.

Το ΠΑΜΕ με συνέπεια και σταθερότητα αντιπαλεύει την αντιλαϊκή πολιτική, αναπτύσσει πολύμορφους αγώνες για την υπογραφή ικανοποιητικών Συλλογικών Συμβάσεων, κατά της εμπορευματοποίησης της Υγείας, της Πρόνοιας, της Παιδείας, κατά των ιδιωτικοποιήσεων.

Το ΠΑΜΕ, το ταξικό κίνημα συνεχίζει τον αγώνα με Πανελλαδικές συγκεντρώσεις στις 19 Ιούνη για μισθούς, μεροκάματα και συντάξεις που ανταποκρίνονται στις λαϊκές ανάγκες, ενάντια στην ακρίβεια με πλαίσιο αιτημάτων που χτυπάει την πλουτοκρατία και τα κέρδη της.

Διεκδικούμε:

ü Κατώτερο μισθό 1.400 €. Κατώτερο μεροκάματο 56 €. Κατώτερη σύνταξη και επίδομα ανεργίας 1120 €.
Ουσιαστικές αυξήσεις σε όλα τα επίπεδα των μισθών και των συντάξεων.

ü Κατάργηση του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας και πάγωμα των τιμών στα είδη λαϊκής κατανάλωσης. Κατάργηση του ειδικού φόρου στο καύσιμα.

ü Δωρεάν εισιτήριο σε όλα τα Μέσα Μαζικής Συγκοινωνίας κατά τις πρωινές ώρες. Μείωση της τιμής των εισιτηρίων σε όλα τα μέσα μεταφοράς, στην Ακτοπλοΐα

ü Κατάργηση των διοδίων, των τροφείων στους παιδικούς σταθμούς.

ü Αποκλειστικά δημόσια-δωρεάν Υγεία, Πρόνοια, Παιδεία, με κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας.

ü Αφορολόγητο όριο για άγαμο φορολογούμενο στα 15.000 €. Αφορολόγητο όριο για την οικογένεια 30.000 €, προσαυξημένο με 5.000 € για κάθε παιδί. Ετήσια αναπροσαρμογή σύμφωνα με την αύξηση του τιμάριθμου.

ü Αύξηση της φορολογίας των κερδών και των περιουσιακών στοιχείων του μεγάλου κεφαλαίου.

ü Προγράμματα λαϊκής στέγης για φτηνές, ασφαλείς κατοικίες με ευθύνη του κράτους.

ü Να σταματήσουν οι κατασχέσεις και οι πλειστηριασμοί περιουσιακών στοιχείων των λαϊκών οικογενειών από χρέη στεγαστικών δανείων.

ü Να παγώσουν τα δάνεια που αφορούν τους άνεργους.

Όλοι στον αγώνα, όλοι στη συγκέντρωση του Π.Α.ΜΕ.

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΟΖΑΝΗΣ - ΠΕΜΠΤΗ 19 ΙΟΥΝΗ στις 8:00 μ.μ.

Να μη λείψει κανείς

Η κατάσταση που ζουν οι εργατικές λαϊκές οικογένειες απαιτεί οργάνωση, μαζική πάλη και κλιμάκωση του αγώνα.

Γραμματεία Κοζάνης του Π.Α.ΜΕ.

Κοζάνη, 11 Ιούνη 2008

RKWM - KPG

Η στάση της Ταξικής Ενότητας για τη συγκρότηση του ΔΣ του Εργατικού Κέντρου Ν. Κοζάνης

2008-06-06T14:14:00.001+03:00

Η Ταξική Ενότητα, στο ΔΣ του Εργατικού Κέντρου Ν. Κοζάνης, για τη χτεσινή (Τρίτη 1 Απρίλη 2008) συνεδρίαση συγκρότησης της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου δηλώνει τα εξής:

Το ζήτημα που δημιουργήθηκε, η μη εκλογή Προέδρου και λοιπόν αξιωμάτων του ΔΣ, λόγω της ισοψηφίας των παρατάξεων ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ, είναι τεχνητό. Οι παρατάξεις ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ συνδιοικούν τόσο το Εργατικό Κέντρο όσο και σε Ομοσπονδίες και στη ΓΣΕΕ. Οι απόψεις και η πρακτική τους συγκλίνουν, συμφωνούν σε καίρια και κρίσιμα ζητήματα.

Συνυπέγραψαν τις Εθνικές Γενικές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας των προηγούμενων ετών αλλά και την φετινή που οι όροι της υπηρετούν τα συμφέροντα των βιομηχάνων και των άλλων επιχειρηματιών, είναι αντεργατικοί και στρέφονται κατά του συνόλου των εργαζομένων. Οι απαράδεκτα χαμηλές αυξήσεις (η μεσοσταθμική αύξηση για κάθε μέρα το 2008, είναι 98 λεπτά του ευρώ και 87 λεπτά για κάθε μέρα το 2009), στις συνθήκες της μεγάλης ακρίβειας, του υψηλού πληθωρισμού, οδηγούν στην καθήλωση του κατώτερου μεροκάματου και του κατώτερου μισθού, στη μείωση της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων, επιδρούν αρνητικά στην πορεία της διεκδίκησης των κλαδικών συμβάσεων, καθηλώνουν συνολικά το εισόδημα της εργατικής τάξης, εντείνουν την εκμετάλλευση.

Η ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚίτικη πλειοψηφία της ΓΣΕΕ δεν έκανε κάποιο "λάθος" (!) όπως ισχυρίζεται η παράταξη "Αυτόνομη Παρέμβαση" του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ στη Διοίκηση της ΓΣΕΕ αλλά είναι συνειδητή επιλογή που στηρίζει την πολιτική της λιτότητας και θυσιάζει τα συμφέροντα της εργατικής τάξης στο βωμό της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων και των κερδών του κεφαλαίου που αυξάνονται με υψηλούς ρυθμούς όλα τα τελευταία χρόνια.

Η ΤΑΞική ΕΝότητα – ΤΑΞ.ΕΝ. οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ έχουν καταδικάσει αυτή την τακτική, έχουν διαχωρίσει τη θέση τους και συνεχίζουν την πάλη για ικανοποιητικές κλαδικές και επιχειρησιακές Συλλογικές Συμβάσεις, με αιτήματα που ανταποκρίνονται στις ανάγκες των εργαζομένων. Τα αιτήματα του ΠΑΜΕ για κατώτερο μισθό 1.400 ευρώ και κατώτερη σύνταξη 1.120 ευρώ παίρνουν υπόψη τους τις δυσκολίες των εργατικών - λαϊκών οικογενειών, απαντούν σε βασικές ανάγκες των εργαζομένων. Και μπορούν να γίνουν πόλος μίας ευρύτερης εργατικής συσπείρωσης και βάση δυναμικών διεκδικητικών αγώνων.

Η ΤΑΞική ΕΝότητα – ΤΑΞ.ΕΝ. θέτει ζήτημα ακύρωσης της συμφωνίας που έγινε με ευθύνη της ΠΑΣΚΕ και της ΔΑΚΕ και καλεί την εργατική τάξη, τους εργατοϋπαλλήλους να συνεχίσουν και να κλιμακώσουν τους αγώνες τους για τις Συλλογικές Συμβάσεις και την Κοινωνική Ασφάλιση, κατά του αντιασφαλιστικού νομοσχεδίου της κυβέρνησης, κατά του συνόλου των αντιασφαλιστικών νόμων Σιούφα - Ρέππα.

Η ΤΑΞ.ΕΝ. δεν έχει κανένα δίλημμα για την στάση που κράτησε και που θα κρατήσει και στην επαναληπτική διαδικασία που θα γίνει αύριο (Πέμπτη 3/4). Δεν στηρίζει την υποψηφιότητα καμίας από τις δύο παρατάξεις. Αν οι παρατάξεις αυτές μπορούν και τα "βρίσκουν" σε τόσο κρίσιμα ζητήματα, αν οι θέσεις τους και η πρακτική τους τις επιτρέπει να συγκροτούν κοινά ψηφοδέλτια σε μια σειρά Εργατικά Κέντρα, Ομοσπονδίες και Συνδικάτα όπου οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ έχουν το προβάδισμα (ενδεικτικά αναφέρουμε μερικά παραδείγματα: στο ΕΚ Πειραιά, στο ΕΚ Πρέβεζας, στο ΕΚ Κέρκυρας, στην Ομοσπονδία Γάλακτος - Τροφίμων και Ποτών, στην Ομοσπονδία Φαρμάκου, στην Ομοσπονδία Συλλόγων Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων Ελλάδας (ΟΣΝΙΕ), στο Συνδικάτο Οικοδόμων Θεσ/νίκης με το "Κοινό Ψηφοδέλτιο Οικοδόμων" (ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ - ΣΥΝ) κλπ), τότε τίποτα δεν τους εμποδίζει να πράξουν το ίδιο και στο ΕΚΝ Κοζάνης. Η μόνη διαφωνία τους είναι η κατάληψη της θέσης του Προέδρου. Εμείς εμμένουμε στην αντιπροσωπευτική και αναλογική συγκρότηση του Προεδρείου και της Εκτελεστικής Επιτροπής του Εργ. Κέντρου.

Η ΤΑΞ.ΕΝ. καλεί τους εργαζόμενους να βγάλουν τα συμπεράσματά τους, να μην πτοηθούν από τον δυσμενή συσχετισμό σε βάρος των εργαζομένων που κυριαρχεί σε μια σειρά συνδικάτα και Εργατικά Κέντρα, να οργανωθούν μαζικά στα συνδικάτα για να αλλάξουν οι συσχετισμοί, να στηρίξουν το Π.Α.ΜΕ. και να υιοθετήσουν το πλαίσιο πάλης του. Επίσης καλεί τους εργαζόμενους να στηρίξουν αποφασιστικά τις απεργιακές κινητοποιήσεις που κήρυξαν για τις 16 του Απρίλη οι ταξικές ομοσπονδίες και συνδικάτα ενάντια στο αντιασφαλιστικό νόμο της κυβέρνησης και για τις Κλαδικές ΣΣΕ.

Κοζάνη 2 Απρίλη 2008

Για την ΤΑΞΕΝ

Δεληολάνης Ευάγγελος

Σιάμινος Παναγιώτης

1η ΜΑΗ 2008

2008-04-29T09:36:00.000+03:00

1^η ΜΑΗ 2008 ΤΑΞΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ

ΛΑΪΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΥ

ΟΛΟΙ στις απεργιακές πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ,

Κοζάνη: πλατεία Ελευθερίας (πεζόδρομος) 10.00 πμ ? Πτολεμαΐδα: παλιό πάρκο 10:00πμ

Τιμούμε την Εργατική Πρωτομαγιά, τους αγωνιστές που έδωσαν τη ζωή τους στους ταξικούς αγώνες. Στέλνουμε θερμό, αγωνιστικό χαιρετισμό στην εργατική τάξη της χώρας μας, στην παγκόσμια εργατική τάξη. Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους λαούς που αναμετρούνται με τον Ιμπεριαλισμό, που αντιστέκονται στις απειλές, τις επεμβάσεις, τους πολέμους, την επιβολή κατοχικών δυνάμεων.

Οι εξελίξεις έχουν βάλει την εργατική τάξη μπροστά σε νέα καθήκοντα. Οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί στα Βαλκάνια και την ευρύτερη περιοχή, για τον έλεγχο των ενεργειακών πηγών και δρόμων, διαμορφώνουν επικίνδυνη κατάσταση. Η αλλαγή των συνόρων, η ανεξαρτητοποίηση του Κοσσόβου, η δημιουργία κρατών προτεκτοράτων και η εγκατάσταση Αμερικάνικων, Νατοϊκών βάσεων είναι μέρος των επιθετικών σχεδίων που στρέφονται κατά των λαών. Εντείνουμε τον αγώνα κατά του ιμπεριαλισμού, κατά των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία γίνεται πιο αντιδραστική με τη λεγόμενη «Ευρωπαϊκή συνθήκη» (το μασκαρεμένο Ευρωσύνταγμα) που οδηγεί στην μεγαλύτερη στρατικοποίηση, στο δυνάμωμα της καταστολής, των αντιδημοκρατικών μέτρων, στο χτύπημα κυριαρχικών δικαιωμάτων, στην ενίσχυση της επίθεσης του μεγάλου κεφαλαίου κατά του συνόλου των εργατικών ?λαϊκών δικαιωμάτων.

Καλούμε τους εργαζόμενους να απαιτήσουν δημοψήφισμα από την κυβέρνηση, να πούνε ΟΧΙ στην Ευρωσυνθήκη, ΟΧΙ στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η ιμπεριαλιστική επιθετικότητα δεν εκδηλώνεται μόνο με απειλές, επεμβάσεις και πολέμους. Εκδηλώνεται καθημερινά με τις αντιδραστικές αλλαγές, με τις αναδιαρθρώσεις που κάνει ο καπιταλισμός για να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα και η κερδοφορία του μεγάλου κεφαλαίου, να διαιωνισθεί το καπιταλιστικό εκμεταλλευτικό σύστημα.

Η ανάπτυξη, η πολιτική που έχει κριτήριο το κέρδος του κεφαλαίου, φορτώνει συνεχώς και περισσότερα βάρη στην εργατική τάξη, στα λαϊκά στρώματα.

Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ υλοποιούν την ίδια στρατηγική, εφαρμόζουν σκληρή αντιλαϊκή πολιτική, γιατί είναι διαχειριστές του εκμεταλλευτικού συστήματος και υπηρετούν τις ανάγκες, τα κέρδη της πλουτοκρατίας. Η πολιτική του δικομματισμού ανατρέπει τα ασφαλιστικά δικαιώματα, αυξάνει τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, καθηλώνει τους μισθούς και τις συντάξεις, υποβαθμίζει, εμπορευματοποιεί την Υγεία, την Παιδεία, την Πρόνοια, επιβάλλει μέτρα καταστολής, χτυπάει δημοκρατικά δικαιώματα. Η πράξη αποδεικνύει ότι η πολιτική του δικομματισμού ανατρέπει εργασιακά δικαιώματα, χτυπάει το 8ωρο, το σταθερό χρόνο εργασίας, επεκτείνει την μερική απασχόληση, υπονομεύει τις Συλλογικές Συμβάσεις, απελευθερώνει βασικούς τομείς της οικονομίας, ιδιωτικοποιεί δημόσιες επιχειρήσεις.

Στο έδαφος των αντεργατικών αλλαγών που προωθήθηκαν μέχρι σήμερα, έρχονται νέα σκληρά μέτρα για να κάνουν φτηνότερη την εργατική δύναμη. Ετοιμάζονται νέα αντιασφαλιστικά μέτρα, νέα επιδρομή για την κατάργηση των Βαρέων-Ανθυγιεινών, απελευθέρωση των απολύσεων, κατάργηση της αποζημίωσης, ακόμα πιο ελαστικές εργασιακές σχέσεις, μεγαλύτερη εκμετάλλευση.

Καμιά προσδοκία από την πολιτική που υπηρετεί τις ανάγκες και τα συμφέροντα των καπιταλιστών.

Καμιά εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του Ευρωμονόδρομου, στον ΣΥΝ που έχει ταχθεί υπέρ της ελεύθερης κίνησης του κεφαλαίου, υπέρ της κοινωνικής συναίνεσης που αφοπλίζει τους εργαζόμενους. Αντιπάλεμα των κεντροαριστερών ? κεντροδεξιών σεναρίων που σχεδιάζει η αστική τάξη για να περνάει πιο αποτελεσματικά τις αντιδραστικές αλλαγές και να εγκλωβίζει λαϊκές δυνάμεις.

Μαζική καταδίκη των πλειοψηφιών της ΓΣΕΕ?ΑΔΕΔΥ, αποδυνάμωση του εργοδοτικού-κυβερνητικού συνδικαλισμού που είναι φορέας υποταγής, ενσωμάτωσης των εργαζομένων στις επιδιώξεις του κεφαλαίου, στηρίζει τις αντιδραστικές αλλαγές του συστήματος, καταδικάζει χιλιάδες εργάτες και εργάτριες στην φτώχεια υπογράφοντας την Εθνική Σύμβαση με άθλιους όρους, με αυξήσεις ένα Ευρώ την ημέρα.

Το ΠΑΜΕ είναι ελπίδα για την εργατική τάξη, είναι πρωτοπόρα δύναμη με γραμμή πάλης που εναντιώνεται στη στρατηγική του κεφαλαίου, έχει στόχους, αιτήματα που ανταποκρίνονται στις ανάγκες των εργατικών - λαϊκών οικογενειών, της νεολαίας μας.

Συνεχίζουμε τον αγώνα για την Κοινωνική Ασφάλιση και τις Συλλογικές Συμβάσεις. Παλεύουμε για όλα τα προβλήματα που βασανίζουν τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες, Έλληνες και Μετανάστες, νέους και νέες.

Καταβάλλουμε μεγαλύτερες προσπάθειες για το δυνάμωμα της ταξικής ενότητας της εργατικής τάξης, για το κτίσιμο της κοινωνικής συμμαχίας με την αγροτιά και τους αυτοαπασχολούμενους της πόλης.

Επιμένουμε στην ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, στο δυνάμωμα των συνδικάτων, στην ισχυροποίηση των δεσμών με τα μέλη τους, στην οργάνωση των εργαζομένων και την δημιουργία γερών βάσεων στους τόπους δουλειάς.

Σε αυτό το δρόμο βαδίζουμε με μεγαλύτερη απαιτητικότητα, διδασκόμενοι από τα ταξικά, επίκαιρα μηνύματα της Εργατικής Πρωτομαγιάς επιδιώκοντας να συσπειρωθούν, να στρατευτούν στον καθημερινό αγώνα περισσότερες δυνάμεις κατά της πλουτοκρατίας και του Ιμπεριαλισμού, να ανοίξει ο δρόμος για βαθιές, ριζικές αλλαγές, για ανάπτυξη που έχει κριτήριο τις ανάγκες της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων. Μέσα στο καμίνι της ταξικής αναμέτρησης δημιουργούμε τις προϋποθέσεις για την απελευθέρωση της εργατικής τάξης από τα δεσμά του κεφαλαίου, για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ

· Πλήρη ? σταθερή εργασία για όλους. 7ωρο -5νθήμερο-35ωρο.

· Κατώτερο μισθό 1.400 Ευρώ, κατώτερο μεροκάματο 56 Ευρώ .Κατώτερη σύνταξη 1.120 Ευρώ. Σύνταξη στο 80% του τελευταίου μισθού. Κατάργηση της φορολογίας στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης και στα καύσιμα. Αφορολόγητο όριο 30.000 Ευρώ για την λαϊκή οικογένεια.

· Κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων της Ν.Δ και του ΠΑΣΟΚ.

· Υποχρεωτική, Δημόσια Κοινωνική Ασφάλιση για όλους. Άμεση καταβολή των οφειλών της εργοδοσίας και του κράτους στα ταμεία.

· Αποκλειστικά Δημόσια-Δωρεάν Υγεία, Πρόνοια, Παιδεία. Κατάργηση της επιχειρηματικής δραστηριότητας στους τομείς αυτούς.

· Σύνταξη στα 55 χρόνια για τις γυναίκες και στα 60 για τους άνδρες.

· Πέντε (5) χρόνια λιγότερο για τα Βαρέα - Ανθυγιεινά Επαγγέλματα.

· Ουσιαστικά μέτρα Υγιεινής και Ασφάλειας. Προστασία της μητρότητας.

· Κατοχύρωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος με 4.050 ημέρες εργασίας.

· Συνταξιοδότηση ανεξαρτήτως ηλικίας στα 30 χρόνια εργασίας.

· ΟΧΙ στην απελευθέρωση και στις ιδιωτικοποιήσεις της Ενέργειας, των Τηλεπικοινωνιών κ.α. Ενιαίοι, αποκλειστικά κρατικοί φορείς στην υπηρεσία των λαϊκών αναγκών.

· Νομιμοποίηση των μεταναστών, ισοτιμία δικαιωμάτων, δικαίωμα μεταφοράς ασφαλιστικών δικαιωμάτων στη χώρα προέλευσης.

· Όχι στην ποινικοποίηση των αγώνων και στις διώξεις των συνδικαλιστικών στελεχών στα εμφιαλωμένα ποτά και αλλού.

Κοζάνη, Απρίλης 2008

RKWM - KPG

Μπουρλότο σε μισθούς και συμβάσεις

2008-04-04T13:27:00.000+03:00

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ

Μπουρλότο σε μισθούς και συμβάσεις

Το Ευρωδικαστήριο γνωμοδότησε υπέρ πολωνικής υπεργολαβικής εταιρείας που καταστρατήγησε την κλαδική σύμβαση σε εργοτάξιο του γερμανικού Δημοσίου

Μπουρλότο στους μισθούς και τα μεροκάματα που προβλέπουν οι εθνικές - κλαδικές και άλλες - συμβάσεις βάζει απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, που δικαιώνει πολωνική υπεργολαβική εταιρεία, η οποία ανέλαβε έργο του γερμανικού Δημοσίου και αρνήθηκε να πληρώσει τους Πολωνούς εργαζόμενους που απασχολούσε με τα προβλεπόμενα από την αντίστοιχη κλαδική σύμβαση που ισχύει στη Γερμανία.

Η πολωνική εταιρεία επικαλέστηκε την «κοινοτική οδηγία για την απόσπαση εργαζομένων», η οποία, όπως είχε αποκαλύψει το ΚΚΕ, είναι η οδηγία που χρησιμοποίησε το ευρωπαϊκό κεφάλαιο στη σύνταξη της οδηγίας Μπολκεστάιν, σε μια προσπάθεια να παρακάμψει τις αντιδράσεις που είχε προκαλέσει η διάταξη για την «αρχή της χώρας καταγωγής». Οπως επιβεβαιώνεται, η καταστρατήγηση των συμβάσεων εργασίας που ισχύουν στη χώρα υποδοχής επιτυγχάνεται χωρίς κανένα πρόβλημα με την οδηγία για την απόσπαση εργαζομένων, αφού το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι ο Πολωνός εργοδότης μπορεί να πληρώνει κατά τα κέφια τους τους εργάτες, γράφοντας στα παλιά του τα παπούτσια οποιαδήποτε εθνική νομοθεσία και συλλογική σύμβαση.

Το ιστορικό της υπόθεσης

Το ομόσπονδο κράτος της Κάτω Σαξονίας ανέθεσε στην εταιρεία Objekt und Bauregie την ανέγερση του δικαστικού σωφρονιστικού καταστήματος Gttingen - Rosdorf. Σύμφωνα με τη νομοθεσία του ομόσπονδου κράτους, για να αναλάβει μια εταιρεία δημόσιο έργο πρέπει να δεσμευτεί γραπτώς ότι θα καταβάλει στους εργαζόμενους τουλάχιστον την αμοιβή που προβλέπει η ισχύουσα κλαδική συλλογική σύμβαση, που στην προκειμένη περίπτωση ήταν αυτή του «Οικοδομικού τομέα και δημοσίων έργων». Η ίδια εθνική νομοθεσία προβλέπει ότι ο ανάδοχος οφείλει να δεσμευθεί ότι θα επιβάλει την υποχρέωση αυτή στους υπεργολάβους. Η μη τήρηση της δέσμευσης επισύρει ποινική ρήτρα.

Στην προκειμένη περίπτωση, η Objekt und Bauregie ανέθεσε μέρος του έργου σε μια πολωνική υπεργολαβική εταιρεία, η οποία πλήρωσε τους 53 Πολωνούς εργαζόμενους που απασχολούσε στο εργοτάξιο με μισθούς ίσους με το 46,57% του κατώτατου μισθού που προβλέπει η κλαδική σύμβαση! Είναι αμφίβολο αν αυτά τα χρήματα αντιστοιχούν ακόμα και στον κατώτερο μισθό του οικοδόμου στην Πολωνία. Η κυβέρνηση της Κάτω Σαξονίας κατέφυγε στα δικαστήρια ζητώντας από την Objekt und Bauregie ποινική ρήτρα ύψους 84.934,31 ευρώ.

Η απόφαση - «βόμβα»

Η υπόθεση έφτασε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, το οποίο χτες αποφάνθηκε ότι οι αξιώσεις της κυβέρνησης και οι διατάξεις στη νομοθεσία της αντιβαίνουν στην κοινοτική οδηγία για την απόσπαση εργαζομένων! Κι αυτό γιατί, η οδηγία προβλέπει ότι για να ισχύει σε τέτοιες περιπτώσεις η εθνική κλαδική σύμβαση, πρέπει πρώτα να έχει κηρυχτεί υποχρεωτική η εφαρμογή της από την κυβέρνηση. Και ενώ η Γερμανία αναγνωρίζει σύστημα κήρυξης των συλλογικών συμβάσεων ως γενικώς υποχρεωτικών, η εν λόγω συλλογική σύμβαση δεν έχει κηρυχτεί γενικώς υποχρεωτική.

Επιπλέον, σύμφωνα με το δικαστήριο, «το δεσμευτικό αποτέλεσμα της συλλογικής σύμβασης "Οικοδομικός τομέας και δημόσια έργα" καταλαμβάνει τμήμα μόνον του κατασκευαστικού τομέα, εφόσον, αφενός, η σχετική νομοθεσία εφαρμόζεται μόνο στις δημόσιες συμβάσεις και όχι στις συμβάσεις του ιδιωτικού τομέα και, αφετέρου, η εν λόγω συλλογική σύμβαση δεν έχει κηρυχτεί γενικώς υποχρεωτική»(!).

Το δικαστήριο λέει, δηλαδή, ότι ο Πολωνός εργάτης θα μπορούσε να διεκδικήσει πληρωμή σύμφωνα με την κλαδική σύμβαση μόνο αν είχε σαν άμεσο εργοδότη το δημόσιο, δικαίωμα που χάνει εφόσον εργάζεται σε ιδιώτη. Σαν συνέπεια, το Ομόσπονδο κράτος της Κάτω Σαξονίας βρίσκεται και στη θέση του κατηγορούμενου, επειδή η νομοθεσία του αντίκειται στην αρχή της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών!

Τι είπε το Ευρωπαϊκό δικαστήριο; Οτι επί της ουσίας οι κλαδικές συμβάσεις δεν έχουν καμιά ισχύ, αφού η ανάγνωσή τους, είτε έχουν κηρυχτεί γενικά υποχρεωτικές, είτε όχι, μπορεί ανά πάσα στιγμή να τις καταστήσει μη υποχρεωτικές για τις ξένες εταιρείες που έρχονται να προσφέρουν υπηρεσίες σε ένα άλλο κράτος - μέλος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα στη χώρα μας είναι η σύμβαση των εργαζομένων στην ιδιωτική Υγεία, την οποία, παρά την υπογραφή της από την ΟΣΝΙΕ, η κυβέρνηση αρνείται να την κηρύξει υποχρεωτική. Είναι έτσι φανερό ότι όποια εταιρεία θελήσει να φέρει εργαζόμενους στον κλάδο μπορεί να επιλέξει αυθαίρετα τους μισθούς που θα πληρώνει, αφού κανένας περιορισμός δεν τίθεται επί της ουσίας.

Το ΥΠΕΠΘ και οι …7+1 κολοσσοί

2008-03-31T11:16:00.000+03:00

Π.Α.ΜΕ. Εκπαιδευτικών

Αγωνιστική Συσπείρωση Καθηγητών

Το ΥΠΕΠΘ και οι …7+1 κολοσσοί

Σε μία περίοδο προώθησης κρίσιμων αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων, με αιχμή το Ασφαλιστικό, η κυβέρνηση επέλεξε να χρήσει με κάθε επισημότητα τους επιχειρηματίες επίσημους συνεταίρους στην εφαρμογή της πολιτικής της στην Παιδεία. Η υπογραφή μνημονίου συνεργασίας μεταξύ του υπουργείου Παιδείας και 8 ιδρυμάτων που εκπροσωπούν επιχειρηματικούς ομίλους - κολοσσούς έρχεται σαν συνέχεια μίας πολιτικής που τα προσφέρει όλα στο μεγάλο κεφάλαιο.

Δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που οι επιχειρήσεις εισβάλλουν στο χώρο της Παιδείας. Χρόνια τώρα, στο πλαίσιο της πολιτικής της ΕΕ, το μεγάλο κεφάλαιο μπαινοβγαίνει στα σχολεία μέσα από διάφορα προγράμματα, χορηγίες, καινοτομίες κλπ. ενώ διεκδικεί περισσότερο αποφασιστικό ρόλο και στο χώρο της ανώτατης εκπαίδευσης. Παράλληλα, αποτελεί δηλωμένη πρόθεση της κυβέρνησης η «σύμπραξη» με τους ιδιώτες στο χώρο της Παιδείας, με πρόσφατα παραδείγματα την παράδοση των σχολείων στους ιδιώτες μέσων των ΣΔΙΤ και τη συμφωνία - μαμούθ με τη «Microsoft» στο πλαίσιο της προώθησης των νέων τεχνολογιών. Το μνημόνιο συνεργασίας του υπουργείου Παιδείας με τα ιδρύματα Ευγενίδου, Κωστόπουλου, Λαμπράκη, Λεβέντη, Μποδοσάκη, Νιάρχου, Ωνάση και το Μορφωτικό Ίδρυμα της Εθνικής Τράπεζας, έρχεται λοιπόν σαν ώριμο φρούτο, να συνεχίσει και να εντείνει την παρέμβαση του μεγάλου κεφαλαίου.

Όπως φαίνεται και από τις διακηρύξεις των ιδρυμάτων που συγκροτούν τη «Μορφωτική και Αναπτυξιακή Πρωτοβουλία», επιδίωξη είναι η εφαρμογή των στόχων της Λισαβόνας για Παιδεία και Έρευνα σφιχταγκαλιασμένη με τις επιχειρήσεις και μάλιστα σε διακρατικό εντός της ΕΕ επίπεδο. Απογυμνωμένη από το ρόλο της διαμόρφωσης ολοκληρωμένων προσωπικοτήτων και στραμμένη, για τα παιδιά του λαού, προς την εκγύμναση δεξιοτήτων. Μέσο για την επίτευξη του στόχου αυτού, είναι σε πρώτη φάση μια σειρά φαινομενικά ελκυστικών καινοτόμων προγραμμάτων, προκειμένου να αποσπάσουν τη συναίνεση εκπαιδευτικών, μαθητών και γονιών στις αναδιαρθρώσεις. Γιατί το ίδιο το περιεχόμενο των προγραμμάτων που προωθούνται στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας των ιδρυμάτων ενέχει τα στοιχεία που οδηγούν το περιεχόμενο του σχολείου στην υποβάθμιση, με όμορφο περιτύλιγμα.

Βέβαια, η επένδυση στην Παιδεία δε γίνεται χωρίς την προσδοκία ανταλλαγμάτων. Μέσα και από τη στήριξη που προσφέρει και το υπουργείο Παιδείας στην ωμή παρέμβαση των οκτώ επιχειρηματικών κολοσσών στα σχολεία, αναγορεύονται και τυπικά σε παράγοντα διαμόρφωσης της εκπαιδευτικής πολιτικής, τους δίνεται η δυνατότητα να διευρύνουν την παρέμβασή τους στο χώρο, να καθορίσουν ενεργά το περιεχόμενο και την αποστολή της Παιδείας. Το ίδιο το μεγάλο κεφάλαιο αναλαμβάνει δράση ώστε πιο αποφασιστικά να προωθηθούν οι σχεδιασμοί του για μια Παιδεία προσανατολισμένη στην εξυπηρέτηση των αναγκών του και μακριά από τις λαϊκές ανάγκες.

Η απροκάλυπτη αυτή εισβολή επιχειρήσεων στην Παιδεία, όπως και κάθε άλλη προσπάθεια του μεγάλου κεφαλαίου να παρέμβει στις συνειδήσεις της νεολαίας και να διαμορφώσει το μέλλον της μακριά από τις ανάγκες της, πρέπει να βρει απάντηση μέσα από τους αγώνες για τη διεκδίκηση της Παιδείας των πραγματικών λαϊκών αναγκών. Για κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης στην εκπαίδευση. Γίνεται όλο και πιο φανερό ότι η πολιτική που ακολουθείται κάθε άλλο παρά λαϊκή Παιδεία, πρόοδο για το λαό εξασφαλίζει. Αυτή κατακτιέται με την πάλη για την αποκάλυψη και απόκρουση της επίθεσης στα μορφωτικά δικαιώματα του λαού και της νεολαίας, για την ανατροπή αυτής της πολιτικής.

Κοζάνη, 31-03-2008

RKWM - KPG

Ανοίγει νέα αντιλαϊκά μέτωπα

2008-03-28T00:48:00.001+02:00

Ανοίγει νέα αντιλαϊκά μέτωπα

Η επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων (λιμάνια, αεροδρόμια, «Ολυμπιακή», ΟΤΕ, ΔΕΗ, Ταμιευτήριο, κά), οι ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις, το Ασφαλιστικό των δημοσίων υπαλλήλων, ο «Καποδίστριας 2», στην ατζέντα της ολομέτωπης επίθεσης της κυβέρνησης το επόμενο διάστημα

Άνοιγμα νέων «μετώπων» και επιτάχυνση των ρυθμών υλοποίησης των αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων, προβλέπει ο σχεδιασμός της κυβέρνησης, μετά την ψήφιση του αντιασφαλιστικού νομοσχεδίου από τη Βουλή.

Επιδίωξη της κυβέρνησης είναι αφενός να καλύψει το «χαμένο έδαφος» αναφορικά που τον αρχικό προγραμματισμό να ολοκληρώσει μέχρι τον Ιούνη το μεγαλύτερο μέρος των «μεταρρυθμίσεων» και αφετέρου να περάσει σε «δεύτερο πλάνο» το Ασφαλιστικό και να «ξεχαστεί» το ηχηρό χαστούκι από τις μεγάλες απεργιακές κινητοποιήσεις των τελευταίων βδομάδων. Παρά την αγέρωχη διαπίστωση του Κ. Καραμανλή, την περασμένη Παρασκευή, στη Βουλή ότι τάχα «δε μας φοβίζει το πρόσκαιρο πολιτικό κόστος όταν είμαστε σίγουροι πως παράγουμε μόνιμο κοινωνικό όφελος», η πραγματικότητα είναι ότι η κυβέρνηση έχει ανησυχήσει και μάλιστα έντονα από την ομόθυμη και έμπρακτη καταδίκη του αντιασφαλιστικού εκτρώματος από τους εργαζόμενους και το λαό. Το Μέγαρο Μαξίμου επιχειρεί να υποβαθμίσει την έκταση της πολιτικής ζημιάς που έχει υποστεί η κυβέρνηση, προσδοκώντας ότι αυτή θα περιοριστεί, καθώς, όπως υπολογίζουν, θα «ατονήσουν» το επόμενο διάστημα οι αγώνες των εργαζομένων. Απτή απόδειξη της ανησυχίας που διακατέχει την κυβέρνηση αποτελεί το γεγονός ότι ο ίδιος ο Κ. Καραμανλής στη Βουλή κατέφυγε και πάλι στα ψέματα, επιχειρώντας να πείσει ότι δεν πλήττονται τα ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων.

Ταυτόχρονα, όμως, η κυβέρνηση είναι καταδικασμένη να προωθήσει και τις «υπόλοιπες» αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις, για τις οποίες εξάλλου έχει δεσμευτεί στις Βρυξέλλες, μέσω και του «Εθνικού Προγράμματος Μεταρρυθμίσεων» στο πλαίσιο της στρατηγικής της Λισαβόνας.

Ήδη η κυβέρνηση προχωρά με γρήγορους ρυθμούς στο μέτωπο των ιδιωτικοποιήσεων, με αιχμή το ξεπούλημα των λιμανιών, της ΔΕΗ, του ΟΤΕ, της «Ολυμπιακής», των αεροδρομίων, του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, του ΟΣΕ, και ό,τι άλλο προκύψει. Την ίδια στιγμή διευκολύνεται η επέλαση των μονοπωλίων μέσω του Εθνικού Χωροταξικού Σχεδίου που προωθείται για ψήφιση στη Βουλή.

Στο «μέτωπο» των ανατροπών στις εργασιακές σχέσεις, η κυβέρνηση έχει αναλάβει συγκεκριμένες δεσμεύσεις στο πλαίσιο της προώθησης της «ευελφάλειας» (flexicurity). Μεταξύ αυτών η «προσαρμογή» της εργατικής νομοθεσίας στις συνθήκες της αγοράς και η ενίσχυση της μερικής απασχόλησης. Στο πλαίσιο αυτό συζητείται η επέκταση της λειτουργίας των πολυκαταστημάτων και την Κυριακή...

Στο Ασφαλιστικό, «σειρά» παίρνουν οι δημόσιοι υπάλληλοι, όπου ετοιμάζεται η «εξίσωση» των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης των γυναικών με αυτά των ανδρών, η μείωση των συντάξεων, κ.ά.

Παράλληλα, θα προχωρήσει τη διαδικασία για τη συνταγματική μεταρρύθμιση στοχεύοντας να «δικαιώσει» τις αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις και να «στριμώξει» το ΠΑΣΟΚ για ασυνέπεια, ενώ την ίδια στιγμή ολοκληρώνονται οι προετοιμασίες για τον «Καποδίστρια 2», που θα ανοίξει διάπλατα το δρόμο για την ιδιωτικοποίηση της Παιδείας, της Υγείας, Πρόνοιας, κ.ο.κ.

Στόχος της κυβέρνησης είναι να «τελειώνει» με το «πρόγραμμα των μεταρρυθμίσεων» μέσα στο 2008, καθώς το 2009 είναι «χρονιά εκλογών», καταρχήν ευρωεκλογών που δεν αποκλείεται να μετατραπούν σε διπλές εκλογές, αν η κυβέρνηση εκτιμήσει ότι μπορεί να τις κερδίσει.

Η ειρωνεία είναι ότι συνεργάτες του πρωθυπουργού υποστηρίζουν ότι με τα νέα αντιλαϊκά μέτωπα η κυβέρνηση κερδίζει από την εικόνα «της δύναμης μεταρρύθμισης» που εκπέμπει, συγχέοντας σκόπιμα ότι πρόκειται για «δύναμη» που αντλεί από την πλουτοκρατία. Όπως αποδείχτηκε περίτρανα από την αναμέτρηση των προηγούμενων μηνών για το Ασφαλιστικό, η κυβέρνηση είχε την αμέριστη συμπαράσταση του ΣΕΒ, του ΕΒΕΑ, των μεγαλοκαναλαρχών, κ.ο.κ.

RKWM - KPG